Τέσσερις υποψήφιες ζητούν συγγραφέα

Αν η νέα γενιά του ελληνικού θεάτρου χωρούσε όλη σε ένα πρωτάθλημα, τότε οι τέσσερίς τους θα αποτελούσαν την dream team που τραβάει διαρκώς προς τη διάκριση. Η Ευαγγελία Καρακατσάνη, η Ηρώ Μπέζου, η Σίσσυ Τουμάση και η Ελλη Τρίγγου αποτελούν τις φετινές υποψήφιες για το θεατρικό βραβείο «Μελίνα Μερκούρη». Στη 13η χρονιά του ο θεσμός για την αναγνώριση της καλύτερης γυναικείας ερμηνείας της περασμένης περιόδου, συγκεντρώνει πρόσωπα που ξεχώρισαν παίζοντας τόσο σε κεντρικές σκηνές όσο και εναλλακτικούς χώρους. Συνεκτιμώντας την μέχρι τώρα σκηνική παρουσία των ταλαντούχων ηθοποιών, τα μέλη της κριτικής επιτροπής Μάγια Λυμπεροπούλου (επίτιμη πρόεδρος), Δηώ Καγγελάρη, Ματίνα Καλτάκη, Δημήτρης Λιγνάδης, Μιχαήλ Μαρμαρινός και Ρένη Πιττακή θα απονέμουν το βραβείο στην καλύτερη της τετράδας. Η νικήτρια θα παραλάβει από τα χέρια της περσινής νικήτριας Ιωάννας Κολλιοπούλου την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη που θα κρατήσει μέχρι την επόμενη απονομή και 3.000 ευρώ. Μέχρι τις 19 Μαρτίου, οπότε είναι προγραμματισμένη η απονομή στο Ιδρυμα Μερκούρη, οι τέσσερις υποψήφιες μοιράζονται μαζί μας αποσπάσματα από αγαπημένους τους ρόλους ή χαρακτήρες που ονειρεύονται να ενσαρκώσουν.

Ευαγγελία Καρακατσάνη

Υποψήφια: Για την ερµηνεία της στο έργο «Το Τραµ µε το όνοµα Πόθος», που σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρµαρινός στο Δηµοτικό Θέατρο Πειραιά

Η πορεία της στον χώρο του θεάματος ξεκίνησε από τα μαθητικά χρόνια στο Μουσικό Γυμνάσιο Χαϊδαρίου και συνεχίστηκε με την αποφοίτησή της από το Δημοτικό Ωδείο Μοσχάτου (με πτυχίο Ειδικού Αρμονίας, Φούγκας και Αντίστιξης καθώς και Κλασικού Τραγουδιού). Η μουσική της παιδεία την βοήθησε ως πρωταγωνίστρια στην παράσταση «Ο ελεύθερος σκοπευτής» της Κάρμεν Ρουγγέρη στην παιδική σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανοίγοντάς της τον δρόμο προς το θέατρο. Αφού πρώτα ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην υποκριτική στο Ωδείο Αθηνών το 2011, συνέχισε στις μεγάλες σκηνές – και τα κατάφερε. Υποδύθηκε ρόλους στις παραστάσεις «Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν» (Θέατρο Πόρτα), «Δωμάτιο του Σαίξπηρ» (Εθνικό Θέατρο), «Δον Ζουάν» (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση), «Ο αδαής και ο παράφρων» (Θέατρο Πορεία) και «Οπερέττα» (Εθνικό Θέατρο). Εχει εμφανιστεί και στην Επίδαυρο με τις παραστάσεις «Τραχίνιες» του Θωμά Μοσχόπουλου, «Λυσιστράτη» του Μιχαήλ Μαρμαρινού και «Ειρήνη» του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας 4Frontal και την περίοδο αυτή παρουσιάζει το έργο «Μύρτος» του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Αγαπημένος ρόλος: Δόνα Ελβίρα από το «Δον Ζουάν». «Μου αρέσει πάρα πολύ κι αυτά που λέει με εκφράζουν απόλυτα»: «Αυτός ο τέλειος και καθαρός έρωτας με φέρνει εδώ για το καλό σας. Για να σας δώσω μία συμβουλή του ουρανού και για να προσπαθήσω να σας τραβήξω από τον γκρεμό προς τον οποίο τρέχετε. Ναι, Δον Ζουάν, γνωρίζω όλους τους εκτροχιασμούς της ζωής σας κι αυτός ο ίδιος ο ουρανός που άγγιξε την καρδιά μου κι έστρεψε τα μάτια μου στις παρεκτροπές της συμπεριφοράς μου με ενέπνευσε να έρθω να σας βρω και να σας πω εκ μέρους του ότι  οι προσβολές σας έχουν εξαντλήσει την ευσπλαγχνία του. Πως η επίφοβη οργή του είναι έτοιμη να πέσει επάνω σας. Οτι σ’ εσάς εναπόκειται να την αποφύγετε με μία πρόθυμη μετάνοια κι ότι δεν έχετε ίσως ούτε μία μέρα παραπάνω για να μπορέσετε να ξεφύγετε τη μεγαλύτερη απ’ όλες τις δυστυχίες. Εμένα δεν με συνδέει πλέον με εσάς κανένας εγκόσμιος δεσμός. Χάρη στον ουρανό έχω εγκαταλείψει όλες τις παράφρονες σκέψεις μου. Εχω αποφασίσει να γίνω μοναχή και το μόνο που ζητώ είναι να ζήσω αρκετά ώστε να μπορέσω να εξιλαστώ από το σφάλμα που διέπραξα. Και για να αξιωθώ με μία αυστηρή μεταμέλεια τη συγγνώμη για την τύφλωση στην οποία με οδήγησαν οι εξάρσεις ενός καταδικασμένου πάθους. Σ’ αυτήν όμως την απομόνωση θα νιώθω έναν ανυπέρβλητο πόνο που ένα πρόσωπο το οποίο αγάπησα τρυφερά έγινε ένα απεχθές δείγμα της δικαιοσύνης του ουρανού. Θα είναι μία απίστευτη χαρά για μένα αν μπορέσω να σας φέρω στο σημείο να αποστρέψετε από πάνω σας το τρομερό πλήγμα που σας απειλεί. Σας παρακαλώ, Δον Ζουάν. Παραχωρήστε μου ως ύστατη χάρη αυτή τη γλυκιά παρηγοριά. Μη μου αρνείστε τη σωτηρία σας. Σας τη ζητώ με δάκρυα. Κι αν δεν σας συγκινεί το συμφέρον σας, τουλάχιστον συγκινηθείτε από τις παρακλήσεις μου. Και στερήστε μου τη σκληρή δυσαρέσκεια να σας δω καταδικασμένο σε αιώνια μαρτύρια. Σας αγάπησα με μία ακραία τρυφερότητα».

Ηρώ Μπέζου

Υποψήφια: Για την ερµηνεία της στο έργο «Φιντανάκι» σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά στην Πειραµατική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου

Ως κόρη των ηθοποιών Γιάννη Μπέζου και Ναταλίας Τσαλίκη γεννήθηκε σε ένα άκρως καλλιτεχνικό περιβάλλον. Τα πρώτα της βήματα στην υποκριτική μάλιστα τα έκανε στην τηλεόραση, σε δύο επεισόδια της σειράς «Εκείνες κι εγώ» όπου πρωταγωνιστούσε ο πατέρας της. Εχει αποφοιτήσει από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου κι άρχισε να δουλεύει κατά κύριο ρόλο στο θέατρο σε παραστάσεις όπως «Τρίτο στεφάνι» (Εθνικό Θέατρο), «Ο Αρντεν πρέπει να πεθάνει» (Θέατρο Τέχνης), «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» (Θέατρο Τζένη Καρέζη), «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου), «Lenz» (Bios Tesla), «Το φιντανάκι» (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου), «Πανθεσίλεια» (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση) και «Ξύπνα Βασίλη» (Εθνικό Θέατρο).  Επίσης, έχει δώσει τη φωνή της σε μεταγλωττίσεις ταινιών κινουμένων σχεδίων όπως τα «Πώς να εκπαιδεύσετε τον δράκο σας» και «Μαδαγασκάρη 3».

Αγαπημένος ρόλος: «Είναι λόγια της Κλεοπάτρας, από το “Αντώνιος και Κλεοπάτρα” του Σαίξπηρ. Προφανώς δεν το έχω παίξει. Είναι αγαπημένο»: «Μου ‘ρχεται να σε χτυπήσω προτού μιλήσεις! Η όψη σου δεν δείχνει χαρούμενη! Ο Αντώνιος πέθανε; Κακούργε, αν το πεις αυτό σκοτώνεις την κυρά σου! Πες μου πώς ζει κι είναι καλά, κι εγώ βροχή θα ρίξω το χρυσάφι απάνω σου και χαλάζι τ’ ακριβά μαργαριτάρια! “Ομως;”. Αυτό το “όμως” καθόλου δεν μ΄αρέσει. Το “όμως” είναι φύλακας που αφήνει ελεύθερο κάποιο τέρας φρικτό! Σε παρακαλώ, άδειασε όλο το σακί με τις ειδήσεις σου στ’ αφτιά μου! Παντρεύτηκε; Απαίσιε, κάθαρμα, θα σου ξεριζώσω τα μάτια και θα τα κλωτσάω σαν σβώλους! Οχι, πλησίασε, άνθρωπέ μου. Είπες παντρεύτηκε; Και να το ξαναπείς δεν γίνεται να σε μισήσω παραπάνω! Είπες παντρεύτηκε; Χάσου από τα μάτια μου. Πάρτε με απο δω, λιποθυμάω! Αφήστε με, δεν πειράζει! Καλέ μου, τρέχα να βρεις αυτόν τον άνθρωπο και πες του να σου περιγράψει την Οκταβία – πόσων χρονών είναι, τις συνήθειές της και οπωσδήποτε το χρώμα των μαλλιών της! Πρέπει να τον ξεγράψω απ’ τη ζωή μου τον Αντώνιο! Αχ, όχι, αυτό δεν γίνεται! Τρέχα να πεις στον άνθρωπο να μάθει και το ύψος της!».

Σίσσυ Τουμάση

Υποψήφια: Για την ερµηνεία της στο έργο «Η Αγριόπαπια» σε σκηνοθεσία Δηµήτρη Τάρλοου στο Θέατρο Πορεία

Οταν στα 18 της χρόνια κλήθηκε να διαλέξει τον επαγγελματισμό της προσανατολισμό, άφησε πίσω τη θέση που είχε κερδίσει με τις πανελλήνιες εξετάσεις στο Τμήμα Εμπορίας και Διαφήμισης των ΤΕΙ για τη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Η πρώτη της επιτυχία στον χώρο ήρθε με τη συμμετοχή της στην ταινία «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά ενώ ακολούθησε η θεατρική της καθιέρωση συμμετέχοντας σε παραστάσεις όπως οι «Η αγριόπαπια ή η διαλεκτική της μετα-αρετής» (Θέατρο Πορεία), «Ο Βυσσινόκηπος» (Θέατρο Χορν), «Το ευχαριστημένο» (Θέατρο Πορεία), «Αύγουστος» (Θέατρο Χορν), «Το κενό αυτοπροσώπως» (Πόλη Θέατρο).

Αγαπημένος ρόλος: Από το έργο «Εντα Γκάμπλερ» του Χένρικ Ιψεν σε μετάφραση Μαργαρίτας Μέλμπεργκ.

«ΕΝΤΑ

Ω, δικαστά! Τι λύτρωση ήταν αυτή με τον Εϊλερτ Λέβμποργκ.

ΜΠΡΑΚ

Λύτρωση, κυρία Εντα; Ναι, βέβαια, γι’ αυτόν ήταν μία λύτρωση.

ΕΝΤΑ

Για μένα εννοώ ότι είναι λύτρωση. Οταν σκέφτομαι ότι είναι ακόμα δυνατή, σ’ αυτόν τον κόσμο, μια πράξη αυθόρμητης τόλμης – μια πράξη που ακτινοβολεί ατόφια ομορφιά».

Ελλη Τρίγγου

Υποψήφια: Για την ερµηνεία της στο έργο «Ο Ευαγγελισµός της Κασσάνδρας» σε σκηνοθεσία Θάνου Σαµαρά στο Μπάγκειον

Ως παιδί ήθελε να γίνει αεροσυνοδός, κτηνίατρος, παιδαγωγός. Ωστόσο ύστερα από ένα της ταξίδι αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, επηρεασμένη ίσως από τον πατέρα της που ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο. Ως φοιτήτρια, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Suntan» του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, ερμηνεία για την οποία κέρδισε τελικά το βραβείου καλύτερου δεύτερου γυναικείου ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. Στο θέατρο αφιερώθηκε σε παραστάσεις όπως οι «Στέλλα κοιμήσου» (Εθνικό Θέατρο), «Lolita reversed» (Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου). Την περίοδο αυτή πρωταγωνιστεί στην επανάληψη του «Στέλλα κοιμήσου» (Θέατρο Τζένη Καρέζη» και «Ερωτευμένος Σαίξπηρ (Ελληνικός Κόσμος). Τέλος, συμμετείχε στον τρίτο κύκλο της βρετανικής σειράς «The Durrells»

Αγαπημένος ρόλος: Το «Συμπόσιον» του Νίκου Καζαντζάκη, απ’ όπου το χαρακτηρισιτκό απόσπασμα: «Στον ανώτατο κύκλο της θεότητας, δεν υπάρχει μικρό και μεγάλο, προτίμηση και καταδίκη, φύση ή θάμα. Καθένας, σκύβοντας στον μεγάλο Ωκεανό, παίρνει όσο ωκεανό μπορεί να χωρέσει η φούχτα του. Μα και στην πιο μικρή στάλα το μάτι του μύστη χαίρεται το Θεόν ολάκερο, δίχως ακρογιάλι, δίχως βυθό, άναρχο, ακατάλυτο, ένα κι αρίφνητο, που μόνο η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να τον χωρέσει».