Η χώρα σε κατάσταση διάλυσης

Ούτε οι επιτυχίες του κλασικού αθλητισμού στη Γλασκώβη και το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου. Ούτε ο ένας ακόμη τελικός ATP για τον Στέφανο Τσιτσιπά που εδραιώνεται στην ελίτ του τένις. Ούτε η νίκη του Αρη επί της ΑΕΚ για τη Σούπερ Λιγκ. Τα σπορ έπαιξαν το Σάββατο και έχασαν. Ηττήθηκαν για πολλοστή φορά από την αλητεία. Και μάλιστα όχι μια φορά μέσα στο ίδιο απόγευμα. Συνετρίβησαν από την ορμή της «ωμής» βίας.

Στο Αιγάλεω σε μια αναμέτρηση Α2 μπάσκετ, κουκουλοφόροι που μπήκαν στο κλειστό για να βρουν οπαδούς του φιλοξενούμενου Αμαρουσίου. Λίγο πιο πέρα στη Γρηγορίου Λαμπράκη, στα προεόρτια του χθεσινού αγώνα Προοδευτική – Ιωνικός.

Με μαχαίρια
Και αποκορύφωμα στο Παπαστράτειο. Εκεί όπου εξελισσόταν μια αναμέτρηση γυναικείου πόλο ανάμεσα στις ομάδες του Ολυμπιακού και της Γλυφάδας, παρουσία 40-50 νοματαίων! Το τι έγινε; Δεν το χωρά ανθρώπινος νους. Εισβολείς οπλισμένοι με μαχαίρια, ρόπαλα και άλλα πολεμοφόδια εμφανίστηκαν ξαφνικά σκορπώντας τον τρόμο. «Χτύπησαν ανυποψίαστους, φιλήσυχους φιλάθλους, αναίτια και χωρίς κανέναν λόγο. Η πλειονότητα εξ αυτών, μάλιστα, ήταν συγγενείς των διαγωνιζομένων αθλητριών που δέχθηκαν την επίθεση. Στο δε κολυμβητήριο δεν υπήρχαν καν οργανωμένοι φίλαθλοι οποιασδήποτε ομάδας» προσπάθησε να εξηγήσει στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Κολυμβητική Ομοσπονδία.

«Το παιχνίδι παιζόταν. Ηταν στο τρίτο οκτάλεπτο. Ακούσαμε θόρυβο πίσω από τον πάγκο και με τον Χάρη Παυλίδη και τον Κώστα Χατζηδάκη γυρίσαμε και είδαμε ανθρώπους με κράνη και λοστούς να διασχίζουν την κερκίδα στο Παπαστράτειο και να χτυπάνε κόσμο αδιακρίτως. Χτυπούσαν όποιον βρισκόταν μπροστά τους. Ανοιξαν το κεφάλι ενός παιδιού με λοστό και απ’ ό,τι μου είπε ο προπονητής Χάρης Παυλίδης, έκαψαν την πληγή με έναν αναμμένο πυρσό που κρατούσαν» έλεγε σοκαρισμένος ο Νίκος Δεληγιάννης, μια μεγάλη μορφή της ελληνικής υδατοσφαίρισης, που πλέον εργάζεται ως βοηθός προπονητή στην ομάδα του Ολυμπιακού. «Την ώρα που προσπαθούσα να πάω τις αθλήτριες στην απέναντι πλευρά, δύο από αυτές είχαν σπασμούς στο σώμα τους και δεν μπορούσαν να αρθρώσουν κουβέντα. Οι κοπέλες της Γλυφάδας, που είναι ακόμη πιο μικρά κορίτσια, ήταν επίσης σοκαρισμένα. Μιλάμε για πρωτόγνωρες εικόνες. Ενα μαχαίρι πέρασε ξυστά από τον δημοσιογράφο Λουκά Θεοφανόπουλο. Προσγειώθηκε δίπλα του» πρόσθεσε.

Τρόμος
«Να βλέπεις τον τρόμο στα πρόσωπα κοριτσιών που δεν έχουν φταίξει σε τίποτα, επειδή κάποιοι γελοίοι δεν λογαριάζουν τίποτα και κανέναν. Να βλέπεις τους δικούς σου ανθρώπους στην κερκίδα να τρέχουν χωρίς να ξέρουν γιατί τους κυνηγάνε και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα. Να βλέπεις τα αμάξια έξω σπασμένα και ανθρώπους που δεν φταίνε σε τίποτα να μην το πιστεύουν. Να βλέπεις ρόπαλα, μαχαίρια και καπνογόνα να εμφανίζονται από το πουθενά. Και όλα αυτά σε έναν αγώνα Α1 γυναικών» συμπλήρωσε ο τεχνικός της Γλυφάδας, Ορέστης Σαλάχας. Και κάπου εδώ αρχίζεις να αναρωτιέσαι. Οχι για τους κάφρους που προχώρησαν σε μια ακόμη επίδειξη δύναμης ανοίγοντας σε απροσδιόριστα μεγέθη την ψαλίδα του σοκ, ούτε καν για τα θύματα που πρέπει να βρουν τρόπο να «αποδράσουν» από τον πόνο και τον φόβο. Αναρωτιέσαι για εκείνους που παριστάνουν τους αξιωματούχους μιας κατά τα άλλα εύνομης Πολιτείας. Υπάρχει κάτι, υπάρχει κάποιος; Υπάρχει λόγος έστω να το συζητάμε; «Το αποτέλεσμα της επίθεσης των 30 κουκουλοφόρων, σε γυναικόπαιδα, ΑμεΑ και ηλικιωμένους… ήταν ο τραυματισμός τριών εξ αυτών, μεταξύ των οποίων και ενός φωτορεπόρτερ που έκανε τη δουλειά του» ανακοίνωσε στη θλιβερή καταμέτρηση η γενική διευθύντρια του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, Χριστίνα Τσιλιγκίρη. Η αστυνομία είπε κάτι; Η κυβέρνηση; Κάποιος εισαγγελέας ή ανακριτής; Κάποιος, κάτι. Φευ…

«Ξύλινη» καταδίκη
Μην το κουράζουμε. Πέρα από την τοποθέτηση (στα social media) που έκανε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, τίποτα. «Τα θλιβερά και αποτρόπαια γεγονότα στο Παπαστράτειο με την επίθεση ανεγκέφαλων σε γυναικόπαιδα δεν πρέπει και δεν θα μείνουν ατιμώρητα. Δεν θα αφήσουμε τους λίγους να επιβάλλουν τον «νόμο» τους στους πολλούς. Εχω επικοινωνήσει ήδη με τον αρχηγό της αστυνομίας και περιμένουμε πλήρη διαλεύκανση» σχολίασε ώρες μετά το συμβάν. Ξύλινα. Μηχανικά. Δίνοντας την εντύπωση υποχρέωσης μιας δύσκολης δουλειάς που κάποιος πρέπει να την κάνει. Βλέπετε μέσα σε όλα, η αναμέτρηση ήταν στην έδρα του Ολυμπιακού. Και η κρατική μηχανή τον Ολυμπιακό δεν τον αντιμετωπίζει ως μια τεράστια κοινωνική δύναμη, ούτε καν ως έναν από τους μεγαλύτερους πολυ-αθλητικούς συλλόγους. Δεν τον καταλαβαίνει ως μια ομάδα που διαφημίζει την Ελλάδα, χαρίζοντας τίτλους, διακρίσεις, δεκάδες αθλητές στα αντιπροσωπευτικά μας συγκροτήματα. Τον διαχωρίζει υποτιμητικά. Τον κατατάσσει στα μαύρα τα κατάστιχα.

Ακόμα περιμένει
Από τη στιγμή που οι Ερυθρόλευκοι δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν μπήκαν στους «φίλους» της κυβέρνησης – εκείνους που για χάρη τους γράφονται ως και αθλητικοί νόμοι κομμένοι στα μέτρα τους – είναι εν δυνάμει «εχθροί». Τα παραδείγματα αμέτρητα τα τελευταία χρόνια. Τόσα που να σε βάζουν στη διαδικασία να σκεφτείς πως αν τελικά τα «χρώματα» ήταν διαφορετικά το Σάββατο σε αυτή την ιστορία ντροπής, θα ήταν διαφορετική και η αντίδραση. Τα αντανακλαστικά. Η κινητοποίηση του περίφημου μηχανισμού. Ολα θα ήταν διαφορετικά. Αλλά… δεν. «Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η Πολιτεία πρέπει να αλλάξει στάση απέναντι στα πολλά πλέον παρόμοια περιστατικά και άμεσα να βρει και να τιμωρήσει τους ενόχους, καθώς μόνο εκείνη έχει την ευθύνη, την αρμοδιότητα και την υποχρέωση να το πράξει» έλεγε χθες ο δήμαρχος Πειραιά, Γιάννης Μώραλης. Και εκείνος προφανώς περιμένει. Τι όμως και από ποιον; Από τον «Ewald von Kleist» βραβευμένο Πρωθυπουργό που δεν συγκινείται στην όψη ενός χτυπημένου παιδιού ΑμεΑ;