Εσβησε ο φούρναρης – σύμβολο της Ευρώπης

«Εγώ κάποτε πείναγα και γι’ αυτό τώρα κάνω αυτό το πράγμα» έλεγε σε δημοσιογράφους εξηγώντας την επιλογή του. «Ποιος άνθρωπος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος όταν βλέπει ένα μικρό παιδί να τρώει χώμα; Πείτε μου… Χωρίς κανένα δισταγμό, καμιά δεύτερη σκέψη, είπα κάθε μέρα θα τους φτιάχνω ψωμί και με το βαν θα τους το πηγαίνω. Οποιος δεν έχει πεινάσει, δεν μπορεί να μπει στη θέση αυτών των ανθρώπων…».

Ο Διονύσης Αρβανιτάκης, ο φούρναρης της Κω που μοίραζε καθημερινά ψωμί στους πρόσφυγες όταν έφταναν εξαθλιωμένοι κατά εκατοντάδες στα νησιά του Αιγαίου, έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο θάνατός του ήταν η τραγική κατάληξη ενός χρόνιου προβλήματος υγείας που τον ταλαιπωρούσε. Κι αν στα τέλη του 2016, ενώ το προσφυγικό δράμα βρισκόταν στο απόγειό του, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έλεγε στο Ευρωκοινοβούλιο «Ευρώπη είναι ο φούρναρης στην Κω που δίνει το ψωμί του σε πεινασμένες και ταλαιπωρημένες ψυχές», στην πραγματικότητα, ο φούρναρης της Κω δεν ήταν παρά μια ατράνταχτη απόδειξη του ότι η αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων βρέθηκε πάντα μπροστά από τους επίσημους θεσμούς.

ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΗΛΕΙΑΣ. Ο Διονύσης Αρβανιτάκης γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1942. Καταγόταν από πολύ φτωχή οικογένεια, με οκτώ παιδιά, που αγωνιζόταν καθημερινά για την επιβίωση. Ηταν ακόμη έφηβος όταν αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αυστραλία για να μπορέσει να ζήσει. Βίωσε την ξενιτιά και διηγιόταν συχνά τις δυσκολίες της που ποτέ δεν ξέχασε. «Πήγα στην Αυστραλία όταν ήμουν δεκαπέντε ετών επειδή η οικογένειά μου δεν είχε να φάει. Ημουν σε μια βάρκα για σαράντα μέρες. Οταν έφτασα εκεί, δεν μπορούσα να βρω δουλειά, δεν μπορούσα να μιλήσω αγγλικά και ήμουν αναγκασμένος να κοιμάμαι στον δρόμο. Ξέρω πώς είναι να κοιμάσαι στον δρόμο…», έλεγε σε δημοσιογράφους με αφορμή το Βραβείο της Κοινωνίας των Πολιτών που του απένειμε η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή το 2016.

«Πούλαγα κουλούρια στον Αγιο Νικόλα στα Κάτω Πατήσια. Μετά έφυγα για την Αυστραλία και ήρθα εδώ το 1970, στην πατρίδα της συζύγου μου, στην Κω. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα φιλοξενούσαμε πρόσφυγες, μόνο ξένους τουρίστες, οι οποίοι μας κάνανε πλούσιους. Δεν ξέρω τι λένε οι άλλοι. Εγώ δούλεψα και η γυναίκα μου και τα παιδιά μου και γίναμε αυτοί που γίναμε», πρόσθετε, ενώ παράλληλα αναρωτιόταν: «Πού είναι το κράτος;». Και συμπλήρωνε: «Δίνουμε στους πρόσφυγες ψωμιά, ντόνατς, γλυκά, απ’ όλα. Δύο αυτοκίνητα κάθε μέρα. Γυρνάμε και τα μοιράζουμε στα πεζοδρόμια, εκεί κοιμούνται οι άνθρωποι (…). Μικρά παιδιά από τη Συρία, το Αφγανιστάν πέφτουν κάτω και φωνάζουν “μαμ”. Μας δείχνουν με τα χεράκια τους το ψωμί».

«ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ». Οταν έγινε γνωστός ο θάνατός του ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργαρίτης Σχοινάς, σε ανάρτησή του στο Twitter έγραψε: «Καλό ταξίδι Διονύση Αρβανιτάκη, παντοτινό σύμβολο μιας ευρωπαϊκής Ελλάδας που νοιάζεται τους αδύναμους», ενώ ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δήλωσε: «Η δική μου Ευρώπη είναι αυτή που συμβόλιζε ο Διονύσης Αρβανιτάκης. Καλό σου ταξίδι, φούρναρη της Κω, που κάθε μέρα έδινες ψωμί στις πεινασμένες και ταλαιπωρημένες ψυχές». Από την πλευρά τους αρκετοί κάτοικοι της Κω σε δημόσιες αναρτήσεις τους έλεγαν πόσο περήφανους τους έκανε, καθώς έδειξε παγκοσμίως το ανθρώπινο πρόσωπο του νησιού.

Καλύτερα από όλους, όμως, την ουσία της προσφοράς του τη συνόψισε ο ίδιος ο φούρναρης που συγκίνησε τον κόσμο σε συνέντευξή του πριν από μερικά χρόνια: «Πρόσφυγες… “Εμείς” και “εκείνοι” στο ίδιο νησί, βίοι παράλληλοι που συγκλίνουν στην έννοια άνθρωπος…».