Το ΕΣΥ βλάπτει σοβαρά την Υγεία

Χωρίς πυξίδα, λόγω έλλειψης χρημάτων, τα νοσοκομεία ρίχνονται στη μάχη της γρίπης. Και επειδή ενός κακού μύρια έπονται, εκτός από την τεράστια «μαύρη τρύπα» στις κλίνες Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και ο μοριακός έλεγχος, που αποτελεί τη μοναδική αξιόπιστη εξέταση για τον εντοπισμό του υπότυπου της γρίπης, γίνεται με το σταγονόμετρο στο ΕΣΥ. Και ενώ ο αριθμός των θυμάτων και των περιστατικών που παρουσιάζουν σοβαρές επιπλοκές αυξάνεται τις τελευταίες εβδομάδες με ταχύτατους ρυθμούς, εντατικολόγοι σε δημόσια νοσοκομεία – πυλώνες παραδέχονται στα «ΝΕΑ» ότι το αποτύπωμα της νόσου στη χώρα μας είναι «θολό» δεδομένου ότι εκατοντάδες ασθενείς παραμένουν αδιάγνωστοι.

ΣΚΛΗΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Η περίπτωση του Ευαγγελισμού – που σημειωτέον «βουλιάζει» στις εφημερίες καθώς ο αριθμός των ασθενών σε περιόδους έξαρσης ιώσεων και γρίπης ξεπερνά ακόμη και τους 1.500 – αποκαλύπτει τη σκληρή οικονομία που αναγκάζονται να κάνουν οι διοικητές. Εκεί, ο μοριακός έλεγχος γίνεται μόνον σε ασθενείς που εμφανίζουν βαριά συμπτώματα και σε ευπαθείς ομάδες όπως είναι για παράδειγμα οι ανοσοκατεσταλμένοι και οι καρκινοπαθείς.

Μοιραία, οι γιατροί έχουν ξεμείνει με τη λύση της φθηνότερης εξέτασης (γνωστό ως rapid test), το οποίο όμως αφενός δεν εντοπίζει τον υπότυπο – εάν για παράδειγμα ο ασθενής νοσεί από το πανδημικό στέλεχος Α(Η1Ν1) ή από το Α(Η3Ν2) – και αφετέρου δεν αποτελεί αξιόπιστη λύση εξαιτίας των συχνών, ψευδών αρνητικών αποτελεσμάτων.

Ωστόσο ακόμη και αυτή – η πιο φθηνή, διαγνωστική λύση – βρίσκεται συχνά σε έλλειψη. Είναι ενδεικτικό ότι οι γιατροί του Νοσοκομείου Γεώργιος Γεννηματάς δεν είχαν στη φαρέτρα τους για ένα 24ωρο το rapid test, με αποτέλεσμα να κάνουν διάγνωση στα… τυφλά.

ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ.  Υπό τα δεδομένα αυτά, τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα αποτελούν συχνά μονόδρομο για τους ασθενείς. Καθώς όμως δεν συνταγογραφούνται καλούνται να πληρώσουν από την τσέπη τους από 10 ώς 25 ευρώ για το rapid test και από 30 ώς 150 ευρώ για τον μοριακό έλεγχο. Και δυστυχώς τα προαναφερόμενα παραδείγματα δεν αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα, καθώς οι διοικητές έχουν κληθεί και το 2019 να διοικούν τα νοσοκομεία με γνώμονα την περιστολή των δαπανών. Ετσι, μπορεί τα νοσοκομεία να έχουν διαφύγει τον κίνδυνο να βρίσκονται καθημερινά σε κόκκινο συναγερμό λόγω των ελλείψεων, ακόμη όμως η τροφοδοσία τους γίνεται με το σταγονόμετρο και με δόσεις ώστε να καλύπτονται έστω και προσωρινά οι ανάγκες. Συχνά όταν παρατηρείται έλλειψη, τότε και μόνον τότε ξεκινά η διαδικασία της παραγγελίας, ακόμη και για υλικά πρώτης ανάγκης, όπως είναι οι βηματοδότες, τα αντιδραστήρια (για τον έλεγχο του αίματος), ακόμη και τα γάντια.

Οπως αποδεικνύεται από τις μαρτυρίες γιατρών και νοσηλευτών, το συνηθέστερο θύμα των περικοπών είναι τα αντιδραστήρια. Ελλείψεις παρατηρούνται στο Νοσοκομείο Νίκαιας, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να διεξαχθούν για τους νοσηλευομένους αλλά και για τους ασθενείς που αναζητούν διάγνωση και ιατρική φροντίδα κατά την εφημερία μια σειρά από αιματολογικές εξετάσεις.

ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ. Οι ιστορίες τρέλας που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς δεν σταματούν εδώ: μια ηλικιωμένη γυναίκα (τα στοιχεία της οποίας είναι στη διάθεση της εφημερίδας) εισήχθη στο νοσοκομείο της Δυτικής Αττικής έπειτα από κάταγμα. Και ενώ αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα υγείας της, οι γιατροί ενημέρωσαν τους συγγενείς ότι πρέπει να προμηθευτούν από ιδιωτικό φαρμακείο τα συνταγογραφούμενα σκευάσματα για χρόνια πάθηση που αντιμετωπίζει, καθώς η κλινική δεν δύναται να της τα χορηγήσει.

Στον Ευαγγελισμό, πάλι, τα ψυγεία έχουν μετατραπεί σε αποθήκες δειγμάτων αίματος, που σημειωτέον έχουν ληφθεί από τον περασμένο Οκτώβριο. Το πρόβλημα (και) εκεί εντοπίζεται στην έλλειψη αντιδραστηρίων για βιοχημικές και ανοσολογικές εξετάσεις.

Στο ίδιο νοσηλευτικό ίδρυμα – που αποτελεί το μεγαλύτερο της χώρας – οι γιατροί αναγκάζονται να κατευθύνουν τους ασθενείς τους σε ιδιωτικά φαρμακεία, αγοράζοντας με ιδιωτική δαπάνη τα φάρμακά τους. Ειδικότερα, κενά παρατηρούνται σε μη συνταγογραφούμενα, και συνεπώς μη αποζημιούμενα σκευάσματα, όπως είναι για παράδειγμα τα αποχρεμπτικά, τα κολλύρια και σκευάσματα για την αντιμετώπιση του ιλίγγου. Συχνά παρατηρούνται όμως και ελλείψεις σε συγκεκριμένες δόσεις θυροξίνης (Τ4) για την αντιμετώπιση του θυρεοειδούς.

ΟΥΤΕ ΣΕΝΤΟΝΙΑ. Εν τω μεταξύ, αλγεινή εντύπωση προκαλούν οι μαρτυρίες των τραυματιοφορέων στο Νοσοκομείο Λαμίας, όπου τα σεντόνια είναι εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια άφαντα στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών. Και παρότι θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι δεν αποτελούν είδος πρώτης ανάγκης, δεδομένου ότι εκεί δεν νοσηλεύονται ασθενείς, αποτελούν σημαντικό «εργαλείο» για τους τραυματιοφορείς κατά τη μεταφορά των ασθενών από το φορείο στο κρεβάτι ή στο κινούμενο κάθισμα του αξονικού.

Ετσι, τα χάρτινα σεντόνια που έχουν αντικαταστήσει τα βαμβακερά μπορεί να λειτουργούν υποτυπωδώς ως «ασπίδα» για τη μετάδοση ασθενειών, όπως όμως σημειώνουν χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» οι τραυματιοφορείς, «αναγκαζόμαστε να τραβάμε τους ασθενείς από τα χέρια και  τα πόδια για να τους μετακινήσουμε. Και φανταστείτε ότι ανάμεσά τους είναι ηλικιωμένοι, ανάπηροι, υπέρβαροι…».

Αφημένα στην τύχη τους είναι εν τω μεταξύ τα Κέντρα Υγείας, με αποτέλεσμα το προσωπικό και οι πολίτες να σηκώνουν το βάρος της ενίσχυσής τους μέσω δωρεών. Η τελευταία σταγόνα πετρελαίου στο Κέντρο Υγείας Μαργαριτίου, στη Θεσπρωτία, καταναλώθηκε πριν από την παραμονή Χριστουγέννων, με αποτέλεσμα κατά τις εφημερίες να μην υπάρχει θέρμανση.

ΑΔΕΙΑ ΔΕΞΑΜΕΝΗ. Στις αρχές του περασμένου Ιανουαρίου, όταν το θερμόμετρο έπεσε υπό το μηδέν, και καθώς η 6η ΥΠΕ παρά το σχετικό αίτημα δεν επιλήφθηκε του προβλήματος, ιδιώτης ανέλαβε το κόστος για τη προμήθεια 500 λίτρων πετρελαίου. Σημειώνεται ότι στα μέσα Ιανουαρίου η δεξαμενή άδειασε εκ νέου. Εκτοτε μοναδική πηγή θέρμανσης είναι τα παλιά κλιματιστικά και οι σόμπες.

Στο Κέντρο Υγείας Θεσπρωτικού οι εργαζόμενοι εξέφρασαν και πάλι στη διοίκηση της 6ης ΥΠΕ την ανάγκη προμήθειας ενός πλυντηρίου. Η λύση όμως τελικά δόθηκε από το προσωπικό, όταν κάποιος προσφέρθηκε να φέρει ένα από το σπίτι του. Μάλιστα εξόπλισε τη μονάδα και με απλώστρα, καθώς δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για αυτήν την αγορά! Την πολιτική λιτότητας επιβεβαιώνει άλλωστε και το έγγραφο της διοίκησης του Νοσοκομείου Καστοριάς με ημερομηνία 29/1/2019, με το οποίο απευθύνεται σε όμιλο πετρελαιοειδών, ζητώντας δωρεά πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης για να καλύψει τις ανάγκες του. Μάλιστα, ο διοικητής επικαλείται τη «στενότητα οικονομικών πόρων», αλλά και τις «δύσκολες καιρικές συνθήκες».

«ΥΠΕΡΒΑΛΛΩΝ ΖΗΛΟΣ». Αμεση ήταν η απάντηση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, που ανέπτυξε το αφήγημα των πλεονασμάτων στο ΕΣΥ, καταλογίζοντας στον διοικητή υπερβάλλοντα ζήλο. «Σχετικά με την επιστολή του διοικητή του Νοσοκομείου Καστοριάς για τη δωρεά πετρελαίου θέρμανσης, που είδε το φως της δημοσιότητας, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι εστάλη από υπερβάλλοντα ζήλο και χωρίς να έχει δημιουργηθεί πρόβλημα προμήθειας ή επάρκειας πετρελαίου στο νοσοκομείο, ο προϋπολογισμός του οποίου, όπως και όλων των Νοσοκομείων του ΕΣΥ, είναι αυξημένος μετά το 2015 και διασφαλίζει την κάλυψη όλων των λειτουργικών αναγκών και δραστηριοτήτων του» αναφέρεται ενδεικτικά στο δελτίου Τύπου που εκδόθηκε από την 3η Υγειονομική Περιφέρειας Μακεδονίας και διακινήθηκε στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους από την οδό Αριστοτέλους.

Πιο αναλυτικά και σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, το 2015 οι δαπάνες για αγορές δεν ξεπερνούσαν τα 1,8 εκατ. ευρώ, όταν για εφέτος είναι διαθέσιμα 2,4 εκατ. ευρώ. Παρ’ όλα αυτά, όπως αποδεικνύεται η χρηματοδότηση του ΕΣΥ δεν επαρκεί. Σε κάθε περίπτωση ο «φτωχός» προϋπολογισμός είναι καλύτερη συνθήκη από τον μηδενικό προϋπολογισμό για ένα νοσοκομείο που λειτουργεί μεν, αλλά έχει εξαφανιστεί από τον υγειονομικό χάρτη!

«Από τις 26 του περασμένου Απρίλη είμαστε χωρίς οργανισμό, χωρίς Διοικητικό Συμβούλιο, χωρίς Υπηρεσιακό Συμβούλιο και χωρίς προϋπολογισμό» υπογραμμίζει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος των εργαζομένων του Νοσοκομείου Αγιος Ανδρέας, στην Πάτρα, Κώστας Πετρόπουλος.

«ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ». Ειδικότερα, η εμπλοκή προέκυψε όταν αποφασίστηκε η συγχώνευση του νοσηλευτικού ιδρύματος με το Νοσοκομείο Θώρακος. «Ομως, ο νομοθέτης ξέχασε να γράψει ότι καταργούνται τα δύο νοσοκομεία, ιδρύοντας έτσι το Γενικό Νοσοκομείο Πατρών. Και παρότι το πρόβλημα έχει αναδειχθεί, το λάθος δεν έχει διορθωθεί. Κάπως έτσι, λειτουργούμε στον αυτόματο, εάν αναλογιστεί κανείς ότι δεν έχει προβλεφθεί καν προϋπολογισμός. Η περίπτωσή μας πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία» καταλήγει ο ίδιος.

Ομως, η πόλη της Πάτρας πλήττεται διπλά, καθώς σοβαρές ελλείψεις καταγράφονται και στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο Καραμανδάνειο. «Λείπουν σημαντικές ειδικότητες ιατρών καθώς και μηχανήματα, όπως αξονικός και μαγνητικός τομογράφος. Επίσης, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, η 6η ΥΠΕ ζήτησε από το Νοσοκομείο να διαθέσει δυνάμεις – που δεν έχει, αλλά και είναι αναγκαίες λόγω εποχικής πίεσης που ασκούν η γρίπη και οι λοιμώξεις της εποχής – υπέρ του Γενικού Νοσοκομείου Ζακύνθου» αναφέρουν χαρακτηριστικά σε ερώτησή τους προς τον υπουργό Υγείας ο Ιάσονας Φωτήλας, βουλευτής Αχαΐας και αναπληρωτής τομεάρχης Υγείας της ΝΔ, και ο Βασίλης Οικονόμου, βουλευτής Επικρατείας και τομεάρχης Υγείας.

ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΓΑΝΤΙΑ. Πάντως, εκτός από τα κενά σε έμψυχο και άψυχο υλικό, στον… βωμό της λιτότητας θυσιάζονται υπηρεσίες και είδη που προσέφερε το ΕΣΥ σε ιδιαίτερα ευάλωτους ασθενείς, καθώς πλέον αντιμετωπίζονται ως πολυτέλειες. «Τα υλικά καταφτάνουν στο νοσοκομείο με το σταγονόμετρο, με αποτέλεσμα οι νοσηλευτές να φοράνε τα ίδια γάντια καθ’ όλη τη διάρκεια της βάρδιας τους, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο μετάδοσης νοσημάτων από τον έναν ασθενή στον άλλον» αναφέρει ο πρόεδρος των εργαζομένων στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Δρομοκαΐτειο και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) Μιχάλης Γιαννάκος. Ο ίδιος ενδεικτικά αναφέρει τα παλιά, φθαρμένα και βρώμικα στρώματα, στα οποία κοιμούνται τα ψυχιατρικά περιστατικά, υπογραμμίζοντας ότι η αξιοπρέπεια των ασθενών αποτελεί πλέον θέμα δευτερευούσης σημασίας.

Το σκληρό πρόσωπο της λιτότητας αντιμετωπίζουν καθημερινά ακόμη και τα παιδιά και οι έφηβοι που νοσηλεύονται στις Ψυχιατρικές Κλινικές των Νοσοκομείων Παίδων. Παλαιότερα, προβλεπόταν η κάλυψη των εξόδων για εκδρομές σε μουσεία και εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, με τις εξόδους αυτές να αποτελούν μέρος της θεραπείας τους. Σήμερα, το κονδύλι αυτό έχει διαγραφεί από τον προϋπολογισμό.