Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο

^«Eίμαι περήφανος για αυτά που πετύχαμε στον Ολυμπιακό, δεν μπορείς να ξεχάσεις δύο πρωταθλήματα back to back ύστερα από 17 και πλέον χρόνια και τη συμμετοχή σε δύο τελικούς της Ευρωλίγκας. Ομως πλέον είμαι στη Μακάμπι και θα ήθελα να έχω και εδώ σημαντικές επιτυχίες».

Λένε ότι οι αγάπες είναι παντοτινές και αν μην τι άλλο η σχέση του Γιάννη Σφαιρόπουλου με τον Ολυμπιακό ήταν πολύ δυνατή, καθώς έπειτα από αρκετά χρόνια ως συνεργάτης των πρώτων προπονητών του, τον καθοδήγησε ο ίδιος σε μια τετραετία με δύο πρωταθλήματα και συμμετοχή σε δύο τελικούς Ευρωλίγκας.

Ετσι απαντώντας στην ερώτηση των «ΝΕΩΝ» για το αν θα νιώσει έστω και λίγο απόψε (21.05 – Novasports 2) ως πατέρας που παίζει κόντρα στα παιδιά του, χαμογέλασε έντονα, αλλά συγκράτησε τα συναισθήματά του καθώς ήταν μπροστά στους Ισραηλινούς συναδέλφους.

«Είναι αξέχαστες οι αναμνήσεις και το τι πετύχαμε όλοι μαζί, αλλά τώρα είμαι εδώ και θέλω να το επαναλάβω και με τη Μακάμπι» τόνισε, χωρίς να κρύψει φυσικά την περηφάνια του όπως μας είπε για τους δύο τίτλους του πρωταθλητή που πήρε η ομάδα συνεχόμενους για πρώτη φορά μετά τη διετία 1996-97, αλλά και για τους δύο τελικούς Ευρωλίγκας που είχε όμως την ατυχία να πέσει πάνω στους γηπεδούχους (Ρεάλ και Φενέρ αντίστοιχα)!

Απόψε στο ιστορικό «Γιαντ Ελιάου» ο κόουτς «Bullet» στον πάγκο με τα κίτρινα και όχι με τα ερυθρόλευκα θα επιχειρήσει να στερήσει αυτό που κατάφερνε να παίρνει με τον Ολυμπιακό την τελευταία διετία της ενιαίας Ευρωλίγκας.

Το πλεονέκτημα

Οι Ερυθρόλευκοι «καίγονται» για τη νίκη για να μείνουν σε τροχιά τετράδας, αλλά και η Μακάμπι με τον «Σφαιρό» κάνει μια τρελή πορεία και με ένα σερί νικών από εκεί που ήταν προτελευταία με μια νίκη σε επτά αγώνες, πλέον διεκδικεί με αξιώσεις πρόκριση στα πλέι οφ και με νίκη επί του Ολυμπιακού θα έχει κάνει μεγάλο βήμα για να το πετύχει.

Την ίδια ώρα οι Πειραιώτες ξεκινούν από απόψε μια πεντάδα αγώνων «αίμα και άμμος» (με Μακάμπι, Εφές εκτός, ΤΣΣΚΑ Μόσχας εντός και καπάκι άλλα δύο εκτός έδρας παιχνίδια σε Μιλάνο με Αρμάνι και Μαυροβούνιο με την Μπούντουτσνοστ) με την αριθμητική να είναι απλή.

Με 2-3 νίκες, ιδιαίτερα αν μη μία είναι στην Πόλη, ο Ολυμπιακός παραμένει ακόμα και στο κυνήγι της τετράδας.

Αν όμως οι ήττες είναι περισσότερες, τότε θα παιχτεί ακόμα και η «επιβίωσή» του στα πλέι οφ, καθώς πλέον το μαξιλαράκι του (μια νίκη απο την 7η θέση και δύο νίκες απο την 8η) δεν είναι τόσο άνετο, έστω και αν μετά το πρόγραμμα φτιάχνει  και έχει στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της κανονικής περιόδου τα τρία εντός και εκτός την – αποκλεισμένη λογικά τότε και μαθηματικά -Γκράν Κανάρια.

Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, λοιπόν, για πρώτη φορά κόντρα στην ομάδα που έγραψε ιστορία και η οποία την τελευταία φορά που είχαν βρεθεί αντίπαλοι, τον είχε πληγώσει αφόρητα.

Ηταν ο τελικός της Κωνσταντινούπολης το 2012 όταν ο Ολυμπιακός επέστρεψε από το -19 (η μεγαλύτερη ανατροπή που έχει ολοκληρωθεί ποτέ σε τελικό κυπέλλου Πρωταθλητριών) και κατέκτησε το τρόπαιο απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Γιόνας Καζλάουσκας, που είχε δεξί του χέρι τον…Μελαχροινό όπως τον έχει «βαφτίσει» ο καλός του φίλος Σταύρος Ελληνιάδης για να κάνει αντίθεση με τον «Ξανθό» Γιάννη Ιωαννίδη.

Το αποψινό παιχνίδι είναι ιδιαίτερο, καθώς και ο Ντέιβιντ Μπλατ επιστρέφει σε μια έδρα όπου έχει λατρευτεί ως θεός, οδηγώντας μεταξύ άλλων από το πουθενά την ομάδα του λαού στην κορυφή της Ευρώπης στο «τρελό» φάιναλ φορ του Μιλάνου το 2014!

«Τεράστια προσωπικότητα όχι μόνο για τη Μακάμπι αλλά και για την προπονητική γενικότερα, όμως εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τη μεταξύ μας κόντρα» έσπευσε να ξεκαθαρίσει στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου στο γήπεδο ο κόουτς Σφαιρόπουλος, λες και ήταν συντονισμένος με τις δηλώσεις του Μπλατ στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» που έλεγε ακριβώς τα ίδια.

Ούτε συννενοημένοι…

Είναι λογικό να θέλουν και οι δύο να αποφορτίσουν τους παίκτες τους από την προσωποκεντρική δική τους κόντρα που εκ των πραγμάτων θα λάβει χώρα στο Γιαντ Ελιάου.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι εκατέρωθεν οι δύο προπονητές θα προσπαθήσουν να «πληγώσουν» τις μεγάλες τους αγάπες, πολύ απλά γιατί έτσι είναι η μοίρα του προπονητή.

Αλλωστε και για τους δύο έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την… απόλυσή τους (κάθε προπονητής τη στιγμή που προσλαμβάνεται αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για την απόλυσή του) όσο και αν στις προηγούμενες ομάδες τους είχαν στεριώσει για χρόνια.