Λύστε την «εξίσωση» της ζωής

Δεκαέξι χρόνια μετρά ο θεσμός της παρένθετης μητρότητας από τότε που ο έλληνας νομοθέτης θέσπισε τη σχετική διαδικασία προσδιορίζοντας με σαφήνεια τους όρους και τις προϋποθέσεις, ώστε να μην υποκρύπτονται πίσω από μία τέτοια πράξη ενδεχόμενες έκνομες συναλλαγές.

Απαράβατο όριο για την παρένθετη μητρότητα είναι η προσφυγή στη Δικαιοσύνη εκ μέρους της μητέρας που έχει διαγνωσμένο και αξεπέραστο πρόβλημα υγείας και η έκδοση της αναγκαίας δικαστικής απόφασης, με την οποία ουσιαστικά σφραγίζεται αυτή η… εξίσωση ζωής.

Η Ελλάδα αποτελεί μία από τις χώρες που διαθέτουν προοδευτικό και στέρεο νομοθετικό πλαίσιο για τη διαδικασία αυτή. Ωστόσο, τα πρώτα χρόνια της εφαρμογής του νόμου ελάχιστες υποθέσεις έφταναν μέχρι τα δικαστήρια, ενώ αντίθετα τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερες γυναίκες, όπως λένε νομικοί που ασχολούνται με υποθέσεις οικογενειακού δικαίου, επιλέγουν να εκπληρώσουν το όνειρο της μητρότητας μέσω αυτής της μεθόδου. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις αιτήσεις που φτάνουν κατά καιρούς ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων συγκαταλέγονται και ζευγάρια από άλλες χώρες τις ΕΕ που επέλεξαν να έρθουν στην Ελλάδα να τεκνοποιήσουν, αξιοποιώντας τη δική μας νομοθεσία.

Από τις πλέον γνωστές υποθέσεις παρένθετης μητρότητας που είχαν απασχολήσει τη δημοσιότητα ήταν αυτή μιας 67χρονης γυναίκας, η οποία κυοφόρησε το εγγόνι της, καθώς η κόρης της λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας δεν μπορούσε να γίνει μητέρα.

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Βασίλειος Αθανασίου, μαιευτήρας – γυναικολόγος, συνιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου Εξωσωματικής Αθηνών: «Ο θεράπων ιατρός πιστοποιεί τόσο την αδυναμία κυοφορίας της βιολογικής μητέρας όσο και την ικανότητα της παρένθετης μητέρας να κυοφορήσει. Πριν από τη διαδικασία της εμβρυομεταφοράς είναι απαραίτητο να έχει εκδοθεί ειδική δικαστική άδεια η οποία κατοχυρώνει τα δικαιώματα των βιολογικών γονέων και προστατεύει εξίσου την παρένθετη μητέρα».

«Η επιλογή της παρένθετης μητέρας», συνεχίζει, «γίνεται από το ίδιο το ζευγάρι και είναι συνήθως συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο αλλά μπορεί επίσης να είναι άγνωστη στο ζευγάρι. Δεν λείπουν οι περιπτώσεις στις οποίες γυναίκες κυοφορούν το παιδί της κόρης τους όταν οι τελευταίες αδυνατούν λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας».

ΘΕΜΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ. Ο θεσμός αυτός πάντως δεν έχει τύχει κοινής αποδοχής σε όλες τις χώρες του κόσμου, καθώς άπτεται όχι μόνο των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών, αλλά και θρησκευτικών αντιλήψεων που άλλοτε συνηγορούν στην εφαρμογή του και άλλοτε το απαγορεύουν. Για την υιοθέτηση του νομοθετικού πλαισίου της παρένθετης μητρότητας στη χώρα μας ελήφθησαν υπόψη το Σύνταγμα και η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης του Οβιέδο του 1997 για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική που κυρώθηκε στην Ελλάδα με τον ν. 2619/1998.

«Η παρένθετη μητρότητα είναι μια πράξη προσφοράς», λέει ο Βασίλειος Αθανασίου. Γι’ αυτό και «αρνητικές προκαταλήψεις και κοινωνικός στιγματισμός δεν αξίζουν σε μια γυναίκα που διαθέτει το σώμα της χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα – πέραν της νόμιμης αποζημίωσης για την αποχή από την εργασία της κατά την κυοφορία και τη λοχεία – προκειμένου να βοηθήσει μια άλλη γυναίκα να κάνει πραγματικότητα την επιθυμία απόκτησης ενός παιδιού».