Και τι να τις κάνουν τις εκθέσεις;

Εντυπωσιάστηκα από την είδηση ότι στη συζήτηση που είχε προχθές ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης με την αντιπροσωπεία της ΕΠΟ συζήτησαν για το πρόβλημα των χειραγωγημένων ματς. Ο υφυπουργός υποσχέθηκε ότι θα νομοθετήσει σχετικά σε πρώτη ευκαιρία. Δεν ξέρω τι ακριβώς θα νομοθετήσει. Το βέβαιο είναι ότι πιάστηκε κορόιδο: θα μπορούσε απλά να τους παρακαλέσει να του πουν κανα δυο «σίγουρα» – κάτι θα έχουν ακούσει. Διότι χάρη στην «εξυγίανση» του ποδοσφαίρου έχουμε πλέον και άνθηση του σπορ. Ειδικά στο υπέροχο πρωτάθλημα της Φούτμπολ Λιγκ τα διπλά δίνουν και παίρνουν…

Παράθυρο

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είχαμε χθες το βράδυ την ολοκλήρωση της μεταγραφικής περιόδου του χειμώνα. Λίγο πριν από το κλείσιμο του «παραθύρου» (έτσι αποκαλούν οι Αγγλοι το χειμωνιάτικο παζάρι) ένας έλληνας ποδοσφαιριστής, ο Κώστας Μήτρογλου, άφησε την Ολιμπίκ Μαρσέιγ για να πάει στη Γαλατασαράι, που τον απέκτησε με μορφή δανεισμού δείχνοντας διάθεση να πληρώσει τα 3,5 εκατ. ευρώ του ετήσιου συμβολαίου του. Ο Μήτρογλου έκανε τα νάζια του για μερικές μέρες, αλλά είπε το «ναι», μολονότι του ξεκαθάρισαν πως δεν αποκτήθηκε για να παίζει βασικός: για να κερδίσει τη θέση στην ενδεκάδα πρέπει να παλέψει.

Γκρίνια

Γιατί άφησε το γαλλικό πρωτάθλημα για να πάει στην Τουρκία ο έλληνας φορ; Νομίζω ότι βασικά το έκανε για να γλιτώσει από τους Μαρσεγέζους και την γκρίνια τους. Παρ’ όλο που στο διάστημα της παραμονής του στη Μασσαλία ο βασικός φορ της Εθνικής μας πέτυχε κάποια σημαντικά γκολ, εν τούτοις ποτέ δεν αγαπήθηκε ιδιαίτερα από την απαιτητική εξέδρα της Ολιμπίκ. Οι οπαδοί της ομάδας ήθελαν στη θέση του τον Ζιρού, τον είδαν εξαρχής ως λύση ανάγκης, γκρίνιαζαν για το συμβόλαιό του, ενώ λίγοι εκτίμησαν και το παιγνίδι του: η προσήλωση του Μήτρογλου στο γκολ έχει πολλές φορές ως αποτέλεσμα να μη συμμετέχει σε άλλους τομείς του παιχνιδιού. Αν ο Μήτρογλου δεν σκοράρει, η χρησιμότητά του δεν είναι πάντα κατανοητή. Αυτό το στοιχείο του παιχνιδιού του έχει μια βασική συνέπεια: ο έλληνας φορ τα καταφέρνει καλά μόνο σε ομάδες συνηθισμένες να κάνουν πρωταθλητισμό.

Πρωτάθλημα

Ο Μήτρογλου έκανε τα καλύτερά του ματς με όποια ομάδα διεκδικούσε το πρωτάθλημα. Ξεχώρισε στον Ολυμπιακό με τη φανέλα του οποίου σκόραρε και σε μια επιστροφή του. Τα πήγε περίφημα στην Μπενφίκα, που πάντα διεκδικεί το πρωτάθλημα. Δεν τα κατάφερε στη Φούλαμ και δεν γοήτευσε με τη φανέλα της Μαρσέιγ. Εχω μεγάλη περιέργεια να δω τι θα κάνει στη Γαλατά που ναι μεν είναι δεύτερη στη βαθμολογία, πλην όμως είναι έξι ολόκληρους βαθμούς πίσω από την Μπασακσεχίρ, την ομάδα του Ερτογάν, που έχει μπει σφήνα στους μεγάλους, μολονότι καλά καλά δεν έχει οπαδούς. Εχω την υποψία πως αν ο Μήτρογλου πιστέψει πως η Γαλατά μπορεί να πάρει το πρωτάθλημα, θα βρει τον εαυτό του και θα προσφέρει πολλά. Αν όχι, η σεζόν του μπορεί να εξελιχτεί και χειρότερα από ό,τι στη Γαλλία.

Φυσικά παρακολουθούμε τις περιπέτειές του και γιατί παραμένει ο πολυτιμότερος των παικτών της Εθνικής μας, που εντός ολίγου θα αρχίσει να δίνει παιχνίδια για τα προκριματικά του Euro του 2020. Ο πρώην ομοσπονδιακός μας, ο Μίκαελ Σκίμπε, που στην Τουρκία είναι δημοφιλής, συστήνοντάς τον στο κοινό της Γαλατά είπε ότι τον καιρό που δούλευε στην Εθνική μας αυτός ήταν ο παίκτης πάνω στον οποίο στηρίχτηκε. Είναι αλήθεια, αλλά αν κρίνω από τα αποτελέσματα του Σκίμπε στην Εθνική, δεν είναι και λόγος για να ενθουσιαστούν οι Τούρκοι…

Μανωλάς

Μιλώντας για έλληνες παίκτες που κάνουν καριέρα στο εξωτερικό, ένας που περνάει άσχημα τελευταία είναι ο Κώστας Μανωλάς. Η Ρόμα αποκλείστηκε από το κύπελλο Ιταλίας χάνοντας από τη Φιορεντίνα με 7-1 (!), ο Μανωλάς δεν είχε καλή απόδοση, αλλά όλα έγιναν χειρότερα εξαιτίας ενός βίντεο που κυκλοφόρησε στο Διαδίκτυο και στο οποίο ακούγεται πριν από το ματς να λέει κάποια γαλλικά σε έναν οπαδό της Ρόμα που τον θυμώνει με τις απαιτήσεις του. Ο Μανωλάς, όταν πέρυσι σκόραρε εναντίον της Μπαρτσελόνα το γκολ της πρόκρισης των Ρωμαίων στα ημιτελικά του Τσάμπιονς λιγκ, ήταν στη Ρώμη τοπικός ήρωας. Ομως έκανε ένα λάθος: το καλοκαίρι έπρεπε να απαιτήσει να φύγει. Η ομάδα του φτάνοντας τόσο μακριά στο Τσάμπιονς Λιγκ άγγιξε το ταβάνι της: τι άλλο θα μπορούσε να κάνει φέτος; Ο ίδιος θα χρεωνόταν τις αποτυχίες της ως σημαντικός παίκτης, γιατί οι οπαδοί παντού ξεχνούν γρήγορα. Ο Μανωλάς είχε προτάσεις το περασμένο καλοκαίρι, αλλά προτίμησε να μην πιέσει την ομάδα να τον παραχωρήσει. Και χθες είδε τον αναγεννημένο Κέβιν Μιραλάς και τον νεαρό Κιέζα να του κάνουν πλάκα. Και να δούμε πώς θα ξεμπλέξει από τους Ρωμαίους, που παραδοσιακά είναι τρελοί – το λέει κι ο Οβελίξ.

Δανός

Να δούμε επίσης πώς θα ξεμπλέξει και το έρημο το ελληνικό ποδόσφαιρο από τους ξένους αρχιδιαιτητές και τα καμώματά τους. Χθες έγινε γνωστό ότι ένας ακόμα δανός διαιτητής θα διευθύνει ένα ελληνικό ντέρμπι: ο Μίκαελ Τίγκααρντ θα είναι ο ρέφερι του ματς ΑΕΚ – ΠΑΟΚ. Η απόφαση να έρχονται ξένοι διαιτητές για τα ελληνικά ντέρμπι είναι καλή, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα έρχονται διαρκώς διαιτητές από την ίδια χώρα: μέχρι τώρα έχουν έρθει τρεις Δανοί! Αυτό συμβαίνει γιατί η ΕΠΟ έχει υπογράψει συμφωνία συνεργασίας με την ομοσπονδία της Δανίας, αλλά το γιατί συμβαίνει έχει μικρή σημασία: δυστυχώς, μια τέτοιου τύπου επαναλαμβανόμενη επιλογή γεννά μόνο κακοπιστία. Αν φέρνουν διαιτητές από την ίδια πάντα χώρα, τότε τι μας απαγορεύει να πιστεύουμε πως έχει βρεθεί κάποιος δίαυλος επικοινωνίας μαζί τους και ότι κάποιος έχει χτίσει μια προνομιακή και προσωπική σχέση με δαύτους; Τι εμποδίζει διάφορους καλοθελητές να μετατρέψουν και τη Δανία σε ένα είδος Ποδοσφαιρικής Ενωσης, σαν αυτές που στην Ελλάδα παράγουν διαιτητές που ξέρουμε τι θα κάνουν απλά μόλις τοποθετηθούν; Το πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι η κακοπιστία: αν φέρνεις ξένους διαιτητές από την ίδια πάντα χώρα την κακοπιστία τη δυναμώνεις.

«Ψιλά γράμματα» θα πει κάποιος και θα ‘χει και δίκιο. Βρισκόμαστε σε μια χώρα στην οποία ο εκ των αρχιδιαιτητών Λιφ Λίντμπεργκ πήγε στο σεμινάριο των διαιτητών της Φούτμπολ Λιγκ και είπε ότι στην ΚΕΔ «δεν διαβάζουν τις εκθέσεις των παρατηρητών διαιτησίας γιατί δεν ξέρουν ελληνικά» – πράγμα που σημαίνει ότι οι ορισμοί των διαιτητών γίνονται περίπου στα τυφλά. Οπότε όντως το να φέρνουν συνέχεια ρέφερι από τη Δανία δεν το λες και πρόβλημα: οι άνθρωποι κάνουν πολλά άλλα χειρότερα…