Ποιος διαβάζει τα ψιλά γράμματα;

Δύο ταβέρνες σε αντικριστές γωνίες, δύο διαφορετικές εικόνες. Μετά τις 00.30, στη μία μεριά ο ιδιοκτήτης κάνει ταμείο στο ημίφως ενόσω ο υπάλληλος ρίχνει με πίεση νερό, σπρώχνοντας στο φρεάτιο υπολείμματα χωριάτικης και τηγανητών ψαριών. Στην άλλη πλευρά, οι αγγουροντομάτες παραμένουν στο τραπέζι, καμιά δεκαριά θαμώνες μεταφέρονται, σχεδόν συνωμοτικά, στο εσωτερικό, η μουσική μπαίνει, οι μάσκες έχουν βγει προ πολλού. Ενα ζευγάρι περαστικών με το ημίαιμο στο λουρί κοιτάζει επικριτικά υπαλλήλους και πελάτες, οι οποίοι με υψωμένα τα ποτήρια ξεδίνουν με μια φωνή στο ρεφρέν. «Απορώ πώς δεν σας καταγγέλλουν οι απέναντι. Δεν σας νοιάζει τίποτα; Ακρες έχετε;». Οι μέσα αγνοούν τους έξω. Τέτοιοι μονόλογοι, συνωμοτικές κινήσεις, εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες και επικριτικά βλέμματα υπάρχουν και στο φως της ημέρας. Οχι μόνο σε εκείνο το σημείο. Ολη η γειτονιά, ζωντανή πια (ευτυχώς), μοιάζει αποσυντονισμένη χωρίς κοινό ρυθμό, συχνά χωρίς καν τη στοιχειώδη ευγένεια, σε μια «περίπου» κανονικότητα με μεγάλη… φόρα, εγωισμό και «στρατόπεδα»: ο μασκοφόρος απέναντι στον «ανέμελο», ο 20άρης που έσπευσε αυθημερόν στη Σύρο για το Johnson & Johnson και ο κολλητός του που δεν το κάνει «ούτε με σφαίρες», οι υπεραισιόδοξοι και εκείνοι που φοβούνται «τι μας περιμένει» το φθινόπωρο.  

Η χαλάρωση είναι εκεί έξω. Τέτοιο μήνυμα εστάλη και ο κόσμος, προφανώς, ανυπομονούσε να το αρπάξει. Οσο κι αν κυβέρνηση και επιστήμονες συμφωνούν ότι η όποια κανονικότητα τίθεται εν αμφιβόλω μέχρι την ικανοποιητική εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού (εκεί όπου ακόμα δεν είμαστε), οι σχετικές προειδοποιήσεις άρχισαν να θυμίζουν τα ψιλά γράμματα ενός συμβολαίου. Καθοριστικά μεν, αλλά ας μη γελιόμαστε. Στην πραγματικότητα πόσοι τους δίνουν σημασία;  

Η κυβέρνηση ορθώς κοιτάζει στην ευκαιρία της μεταπανδημικής περιόδου για τη χώρα. Προηγείται ωστόσο η μετάβαση. Και η αντιμετώπιση αυτής της στιγμής (θα έπρεπε να) εξακολουθεί να αποτελεί πολύπλευρη πρόσκληση. Με ένα ισορροπημένο μείγμα λογικής και αδιαμφισβήτητων στοιχείων, που θα πείθει τους πολλούς, με συνεχή πιο λεπτομερή πληροφόρηση χωρίς περιθώρια για σκιές, με επιστημονική φωνή – ταυτόχρονα με την πολιτική διαχείριση. Για να μη φτάσει η χαλάρωση σε δύσκολο να ελεγχθεί σημείο, λίγο πριν από την πραγματική ελευθερία.