Ο Άρης είναι… franchise από μόνος του και «τρέχει» με «100στάρα»!
Ο τίτλος του άρθρου είναι περισσότερο ορμώμενος από πράγματα τα οποία δεν έχουν να κάνουν με τη νέα μεγάλη νίκη του Αρη και με τον Ολυμπιακό να είναι το νέο… θύμα αυτής της ομάδας των Σπανούλη-Ζήση
Η αφετηρία της «συζήτησης» τοποθετείται αλλού… Θα καταλήξουμε και στο παιχνίδι του Παλέ, αφού πρώτα γίνει η κατάλληλη «γέφυρα».
Μήνες τώρα γίνεται κουβέντα περί EuroLeague, franchises κλπ. Εσχάτως είχαμε και δηλώσεις του Τσους Μπουένο που δεν κατονόμασε τις ομάδες που θα ενταχθούν στην Ευρωλίγκα.
Αναφέρθηκε και στον Άρη και δεν απέκλεισε τίποτε, γνωρίζοντας και καταγράφοντας όλα τα προτερήματα των κιτρινόμαυρων και τα οποία αποτελούν βασικά κριτήρια για τη διοργάνωση. Δηλαδή τη λαϊκή βάση, το brand και την ιστορία.
Κανείς δεν γνωρίζει τι επιφυλάσσει το μέλλον. Ο Άρης έχει κάνει τις κινήσεις του, έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση περί τα 70 εκατ. αλλά δεν έχει τη διάθεση να οδηγηθεί απ’ ό,τι φαίνεται σε τρέλες
Ξέρει ότι υπάρχει και αγωνιστικός δρόμος, όπως ξέρει επίσης ότι δεν χρειάζεται να κάνει επιθετικό μάρκετινγκ… σπρώχνοντας την κατάσταση.
Σε αντίθεση με άλλες ομάδες, το μάρκετινγκ του Άρη έρχεται με λίγα λόγια και πολλές πράξεις. Σαν αυτές του τελευταίου χρόνου και κυρίως του περασμένου καλοκαιριού, για να φτάσει σε απογεύματα όπως τα χθεσινά.
Κατοστάρες σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό συνδυάζονται με την πιο δύσκολη έδρα του ευρωπαϊκού μπάσκετ και συνθέτουν την καλύτερη δυνατή προβολή για τους Θεσσαλονικείς.
Το μόνο το οποίο πρέπει να κάνουν στην EuroLeague είναι να κοιτάξουν προς το Παλέ και να αναρωτηθούν εάν θέλουν όλο αυτό το… πακέτο στο κορυφαίο επίπεδο την επόμενη χρονιά.
Ο Άρης είναι ο ορισμός του franchise. H ατμόσφαιρα του Παλέ… Το πόσο μπάσκετ ξεχειλίζει από αυτή την ομάδα, ειδικά μετά την έλευση του Νίκου Ζήση και έναν χρόνο αργότερα με εκείνη του Βασίλη Σπανούλη.
Ο τελευταίος έχει βάλει όλες τις μπασκετικές του ιδέες στη φετινή ομάδα. Κυρίως όμως έχει βάλει τη νοοτροπία με την οποία ο Άρης κοιτάει δύο από τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης και δεν… χαμπαριάζει.
Νιώθει ισάξιος αγωνιστικά, ότι δεν έχει να ζηλέψει πολλά. Και ειδικά για το τελευταίο, δεν φαίνεται να έχει και πολύ άδικο, πάντα με σεβασμό απέναντι σε ρόστερ με πολύ μεγαλύτερα μπάτζετ.
Ο Άρης δεν έκανε τίποτε διαφορετικό χθες από αυτό που επιδιώκει σε κάθε ματς. Άμυνα που… πνίγει τον αντίπαλο και μία επίθεση σαν Λερναία Ύδρα.
Πέντε παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και τον Κεμ Μπιρτς να είναι το new entry σε αυτή τη λίστα. Ένας σέντερ που συνήθως δουλεύει για τους άλλους αλλά χθες έκανε δουλίτσα στον χώρο ευθύνης του και στο σκοράρισμα.
Ο Ολυμπιακός άντεξε όσο άντεχε ο Φουρνιέ να δίνει ανάσες στο σκοράρισμα. Η μέχρι το σημείο που η εντυπωσιακή άμυνα του Μοκόκα άρχισε να έχει επίδραση πάνω στον Γάλλο.
Εκεί στο δεύτερο ημίχρονο άρχισαν να αλλάζουν όλα μετά από ένα αμφίρροπο πρώτο μέρος.
Ο Άρης βρήκε λύσεις στην άμυνα και πάτησε το πόδι στο γκάζι, χτίζοντας μία διαφορά που ο Ολυμπιακός έμοιαζε να στερείται λύσεων για να την σταματήσει.
Ο Άρης επιβεβαίωσε χθες αυτό που ακουγόταν ως άποψη αλλά πλέον κοντεύει να αγγίξει την καθολική αποδοχή. Ότι είναι η καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος σε αυτή τη φάση.
Η πιο φορμαρισμένη και με το πιο ελκυστικό μπάσκετ. Έχει πάρει άριστα στα ντέρμπι και το επόμενο Σάββατο έχει ένα ντέρμπι κορυφής στην Πυλαία όπου καλείται να το αποδείξει ξανά.
Προηγείται βέβαια η αναμέτρηση με τη Λε Μαν και ο Σπανούλης δεν σκοπεύει να αφήσει κανέναν να κοιτάξει πιο πέρα από το ματς κόντρα στους Γάλλους.














