Animal news

Στειρώσεις στα αδέσποτα: Στο εξωτερικό προτείνουν τον ελληνικό νόμο – Στην Ελλάδα δεν τον εφαρμόζουν

Διεθνής μελέτη αναδεικνύει το ελληνικό μοντέλο στειρώσεων και DNA ως την αποτελεσματικότερη από πέντε πολιτικές για τον υπερπληθυσμό των σκύλων – Το παράδοξο μιας χώρας που, πέντε χρόνια μετά την ψήφιση του Ν. 4830/2021, αδυνατεί ακόμη να εφαρμόσει πλήρως όσα η ίδια νομοθέτησε.

Σχόλια
4 λεπτά

Πέντε χρόνια μετά την ψήφιση ενός νόμου που φιλοδοξούσε να αλλάξει τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων, η πιο ηχηρή επιστημονική αναγνώρισή του έρχεται από το εξωτερικό.

Ερευνητές στρέφονται στην Ελλάδα, μελετούν το πρωτοποριακό πλαίσιο που καθιέρωσε την υποχρεωτική στείρωση ή, εναλλακτικά, τη γενετική ταυτοποίηση και εισηγούνται στη βρετανική κυβέρνηση να εξετάσει αντίστοιχη πολιτική.

Την ίδια ώρα, η χώρα που το νομοθέτησε εξακολουθεί να δυσκολεύεται να το εφαρμόσει, επιβεβαιώνοντας ότι άλλο πράγμα είναι η θεσμοθέτηση μιας μεταρρύθμισης και άλλο η υλοποίησή της.

Η διεθνής αναγνώριση

Η μελέτη των David C. Cook, Christina Siettou και Rob W. Fraser, που δημοσιεύθηκε στο «Discover Animals» του Springer Nature, εξετάζει τις κοινωνικές επιπτώσεις πέντε πολιτικών διαχείρισης σκύλων στη Βρετανία. Με μαθηματικό μοντέλο δεκαετίας συγκρίνει την αύξηση της δυναμικότητας των καταφυγίων, τις περισσότερες ευθανασίες, τη φορολόγηση της αγοράς από εκτροφείς, την επιδότηση υιοθεσιών και τη γενετική καταγραφή κατά το ελληνικό πρότυπο.

Η τελευταία επιλογή αποδίδει καλύτερα στο μοντέλο, με τους συγγραφείς να προτείνουν να εξεταστεί η υιοθέτησή της στο Ηνωμένο Βασίλειο ως αντίβαρο στην πρακτική των ευθανασιών για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων στην Αγγλία.

Οι αριθμοί που κάνουν τη διαφορά

Εάν εφαρμοζόταν στη Βρετανία πολιτική αντίστοιχη με την ελληνική, το μοντέλο προβλέπει ότι θα υπήρχαν 41.500 λιγότεροι σκύλοι στα καταφύγια και 34.000 λιγότεροι στα εκτροφεία, σε σχέση με όσους υπολογίζεται ότι θα υπήρχαν χωρίς αλλαγή πολιτικής.

Το κοινωνικό κόστος από τις ευθανασίες και το στρες του εγκλεισμού εκτιμάται ότι θα ήταν χαμηλότερο κατά 7,3 εκατ. λίρες, έναντι 3,9 εκατ. με την επιδότηση υιοθεσιών, ενώ οι περισσότερες ευθανασίες θα το αύξαναν κατά 8,6 εκατ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που επισημαίνει η μελέτη έγκειται στην αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης.

Το ενδιαφέρον δεν είναι τυχαίο: σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτουν οι ερευνητές, οι εισαγωγές σκύλων στα βρετανικά καταφύγια αυξήθηκαν σχεδόν 32% από το 2022 έως το 2024. Στο ίδιο διάστημα, το ποσοστό επιστροφής στους ιδιοκτήτες υποχώρησε από 54% σε 39%, ενώ εκείνο των ευθανασιών αυξήθηκε από 2% σε 8%. Η αναζήτηση στρέφεται, επομένως, στην πρόληψη της εγκατάλειψης, όχι μόνο στη διαχείρισή της.

Πέντε χρόνια από τη θεωρία στην πράξη

Αυτός ήταν και ο πυρήνας του Ν. 4830/2021: πρόληψη της ανεξέλεγκτης αναπαραγωγής, με στείρωση ή αποστολή DNA στο ΕΦΑΓΥΖΣ της Ακαδημίας Αθηνών, ώστε να καθίσταται δυνατή η ιχνηλάτηση της προέλευσης των ζώων.

Ωστόσο, το εργαστήριο τέθηκε σε παραγωγική λειτουργία στα τέλη του 2023 και η επιβολή των σχετικών προστίμων αναβλήθηκε επανειλημμένα, με τελευταία προβλεπόμενη ημερομηνία την 1η Ιανουαρίου 2026. Ο μηχανισμός δημιουργήθηκε· η καθολική εφαρμογή του παραμένει ζητούμενο.

Τα επίσημα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Έως τις 31 Αυγούστου 2025 στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς καταγράφονταν 172.408 αδέσποτοι σκύλοι – έναντι των τριών εκατομμυρίων που υπολογίζονται συνολικά τα αδέσποτα ζώα -, μόλις το 47% των οποίων εμφανιζόταν στειρωμένο, και 158.319 γάτες, με ποσοστό στειρώσεων 68%, ενώ 14 δήμοι δεν είχαν καταγράψει ούτε ένα αδέσποτο.

Σε 22 δήμους της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, όπως είχαν αναδείξει τα «ΝΕΑ», το 83,5% των καταγεγραμμένων δεσποζόμενων ζώων δεν εμφανιζόταν ούτε στειρωμένο ούτε με κατατεθειμένο DNA – τοπική εικόνα, ενδεικτική όμως της απόστασης ανάμεσα στην υποχρέωση και τη συμμόρφωση.

Τα καταφύγια δεν είναι η λύση

Η μελέτη αμφισβητεί ακόμη την ιδέα ότι περισσότερες θέσεις φιλοξενίας ισοδυναμούν κατ’ ανάγκην με καλύτερη ευζωία. Στην προσομοίωση, η αύξηση της χωρητικότητας συνεπάγεται μεγαλύτερες κοινωνικές απώλειες, καθώς περισσότεροι σκύλοι παραμένουν σε συνθήκες εγκλεισμού, με επιπτώσεις από το χρόνιο στρες στο ανοσοποιητικό και στη συμπεριφορά τους.

Η διαρκής δημιουργία καταφυγίων, όσο αναγκαία κι αν είναι η αξιοπρεπής φιλοξενία, δεν υποκαθιστά την αποτροπή νέων εγκαταλείψεων.

Το κρίσιμο κενό της εφαρμογής

Οι ίδιοι οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι μια βάση DNA και τα πρόστιμα δεν αρκούν χωρίς ελέγχους, χρηματοδότηση και συμμόρφωση. Ακόμη κι όταν μειώνουν υποθετικά κατά 50% την αποτελεσματικότητα του ελληνικού τύπου συστήματος, αυτό εξακολουθεί να εμφανίζει το ευνοϊκότερο αποτέλεσμα από τις εξεταζόμενες επιλογές. Η υπόσχεση, επομένως, είναι μεγάλη, αλλά δεν υλοποιείται μόνη της.

Εδώ βρίσκεται το παράδοξο: στο εξωτερικό μελετούν ως πρότυπο έναν νόμο, την επίδραση του οποίου στον πραγματικό πληθυσμό των αδέσποτων η Ελλάδα δεν έχει ακόμη τεκμηριώσει συνολικά.

Πέντε χρόνια μετά, δεν λείπει η νομοθετική απάντηση, αλλά η αποφασιστικότητα να εφαρμοστεί με συνέπεια, συστηματικούς ελέγχους, πραγματικά δεδομένα και ουσιαστική λογοδοσία για τα αποτελέσματα. Και όσο η Πολιτεία συγχέει την ψήφιση με την πράξη, η μεταρρύθμιση που οι ξένοι προτείνουν θα παραμένει εδώ μια υπόσχεση στα χαρτιά.

Go Deeper

Αδέσποτα νόμος στείρωση

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Άνω Λιόσια: Οδηγούσε χωρίς άδεια κυκλοφορίας, με τη μουσική στη διαπασών στα… 20 ηχεία του αυτοκινήτου του
  2. Nvidia: Το ΔΣ προσπερνά τις παραινέσεις Τραμπ και κλείνει την πόρτα της επιστροφής στον Χουάνγκ
  3. Συνομιλίες για την Ουκρανία: Η διευθέτηση της σύγκρουσης θα απαιτήσει δύσκολες αποφάσεις σύμφωνα με τον Τζάρεντ Κούσνερ

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies