Cyberstalking: Οι αριθμοί δείχνουν ανήλικους δράστες στην Ελλάδα
Αδιάκοπη παρακολούθηση, παρενόχληση και απειλές που ενίοτε εμφανίζονται και στον πραγματικό κόσμο

Cyberstalking: Ψεύτικα προφίλ, αδιάκοπα μηνύματα, παρακολούθηση online δραστηριότητας και απειλές αποτελούν τις συνηθέστερες μορφές του συγκεκριμένου αδικήματος. Το cyberstalking αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστό έγκλημα στον Ποινικό Κώδικα το 2025, ενώ τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας αποτυπώνουν πως μπορεί να μετατρέψει την καθημερινότητα του θύματος σε μια διαρκή κατάσταση φόβου και ανασφάλειας.
Από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2026, οι αστυνομικές υπηρεσίες κατέγραψαν στο διαδίκτυο 32 υποθέσεις cyberstalking, δηλαδή περισσότερες από τρεις ανά μήνα κατά μέσο όρο, σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία. Το 2025 είχαν καταγραφεί 39 υποθέσεις, με τη Διεύθυνση Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος (ΔΙ.ΔΙ.Κ.) να διαχειρίζεται τις 14 και τις υπόλοιπες 25 οι αστυνομικές διευθύνσεις.
Στις 25 υποθέσεις του 2025 που διαχειρίστηκαν οι αστυνομικές διευθύνσεις, τα θύματα ήταν κυρίως γυναίκες (22), ενώ μόλις τρεις ήταν άνδρες. Δέκα θύματα και δέκα δράστες ήταν ανήλικοι. Από τους δράστες, 22 ήταν άνδρες και τρεις γυναίκες.
Όταν η παρενόχληση δεν σταματά
Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. διευκρινίζει πως το cyberstalking δεν αφορά ένα μεμονωμένο μήνυμα ή περιστατικό. Πρόκειται για συμπεριφορές που επαναλαμβάνονται, επηρεάζοντας καθοριστικά την καθημερινότητα, την προσωπική ζωή και το αίσθημα ασφάλειας του θύματος. Οι αστυνομικοί εξετάζουν τη συχνότητα, τη διάρκεια, την ένταση και τη συσχέτιση των ενεργειών, αλλά και το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτές εκδηλώνονται.
Μία από τις πιο συχνές μορφές είναι η επίμονη επικοινωνία που το θύμα δεν επιθυμεί, όπως μηνύματα, τηλεφωνήματα ή σχόλια, ακόμη και μετά από σαφή άρνηση περαιτέρω επαφής.
Η υπηρεσία εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις το θύμα δεν γνωρίζει τον δράστη και η επικοινωνία γίνεται αποκλειστικά μέσω ψηφιακών πλατφορμών. Συχνά, το μόνο στοιχείο ταυτοποίησης είναι ένα προφίλ με αμφίβολα στοιχεία. Οι δράστες δημιουργούν νέους ή πολλαπλούς λογαριασμούς, παρακάμπτοντας το μπλοκάρισμα, και ενίοτε προσεγγίζουν το κοινωνικό περιβάλλον του θύματος προκειμένου να αντλήσουν πληροφορίες.
Άλλη χαρακτηριστική μορφή είναι η συστηματική παρακολούθηση των αναρτήσεων, επαφών και online κινήσεων του θύματος. Η ανάλυση των δημοσιεύσεων και των δεδομένων τοποθεσίας μπορεί να αποκαλύψει συνήθειες, σχέσεις και μετακινήσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρακολούθηση μεταφέρεται και στον φυσικό κόσμο, με απρόσκλητες εμφανίσεις ή παρεμβάσεις στην καθημερινότητα του θύματος.
Γιατί τα θύματα αργούν να μιλήσουν
Η ψυχολόγος Αννίτα Λουδάρου επισημαίνει ότι η παρενόχληση συχνά ξεκινά με φαινομενικά αθώα μηνύματα ενδιαφέροντος. Όταν όμως η επικοινωνία γίνεται επίμονη και ο αποστολέας δείχνει να γνωρίζει λεπτομέρειες για τη ζωή του αποδέκτη, προκαλείται έντονο άγχος και φόβος.
«Οι περισσότεροι θα απευθυνθούν για βοήθεια όταν η συμπεριφορά έχει παγιωθεί και αποκτήσει ένταση και πολλές επαναλήψεις. Τότε όμως, το θύμα έχει ήδη εξουθενωθεί», αναφέρει η ψυχολόγος. «Η ντροπή, η ενοχή, η αίσθηση αποτυχίας κάνουν κάποιους ανθρώπους να το κρατούν μέσα τους, να μην το μοιράζονται με κανέναν».
Μετά από έναν χωρισμό, η παρακολούθηση στο διαδίκτυο μπορεί να ενταχθεί σε μια ευρύτερη προσπάθεια ελέγχου. Η κ. Λουδάρου ξεχωρίζει τις «απροειδοποίητες, συστηματικές και επίμονες επισκέψεις με διάφορες προφάσεις» και τον «έλεγχο των κοινωνικών και επαγγελματικών συναναστροφών». Ακόμη και κοινά αντικείμενα, όπως κλειδιά ή κατοικίδια, μπορεί να χρησιμοποιούνται ως αφορμή για απρόσκλητη είσοδο στη ζωή του άλλου.
Οι συνέπειες είναι εμφανείς στον ύπνο, την εργασία και τις διαπροσωπικές σχέσεις. «Ο άνθρωπος που υφίσταται αυτού του είδους την κακοποίηση αισθάνεται εξάντληση, φόβο που φέρνει άγχος, ευερεθιστότητα, αϋπνία», σημειώνει η ψυχολόγος. «Συνεχώς έχει την ανάγκη να προσέχει και να υπερεπαγρυπνεί».
Στο αίσθημα φόβου προστίθεται συχνά και η ενοχή, καθώς το θύμα αναρωτιέται αν έχει ευθύνη για όσα συμβαίνουν. Η κ. Λουδάρου τονίζει τη σημασία της έγκαιρης αντίδρασης: «Να δώσει όσο το δυνατόν νωρίτερα σημασία στα γεγονότα και να μιλήσει εγκαίρως σε όσους εμπιστεύεται». Η υποστήριξη από το περιβάλλον είναι καθοριστική για τη διαχείριση της κατάστασης.
«Κρατήστε τα ψηφιακά στοιχεία»
Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. συστήνει στα θύματα επίμονης παρενόχλησης στο διαδίκτυο να διατηρούν όλα τα μηνύματα, τα στιγμιότυπα οθόνης, τα links των προφίλ και τις ημερομηνίες των περιστατικών, και να προσφεύγουν εγκαίρως στις αρχές.
Κατά τη διερεύνηση κάθε υπόθεσης, η υπηρεσία συλλέγει και αξιοποιεί ψηφιακά αποδεικτικά στοιχεία, αναλύει ηλεκτρονικά ίχνη και, όπου είναι δυνατό, ταυτοποιεί τους εμπλεκόμενους βάσει των προβλεπόμενων διαδικασιών. Συνεργάζεται με εισαγγελείς, δικαστικές αρχές, άλλες υπηρεσίες και διαδικτυακές πλατφόρμες, όταν απαιτείται.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπηρεσίας για το 2024–2026, καταγράφηκε μία σύλληψη με τη διαδικασία του αυτοφώρου για απειλή, βάσει του άρθρου 333 παρ. 1α του Ποινικού Κώδικα, ενώ ταυτοποιήθηκαν τρεις Έλληνες δράστες. Η ΔΙ.ΔΙ.Κ. διευκρινίζει πως τα στοιχεία αφορούν μόνο τις υποθέσεις που χειρίστηκε η ίδια και όχι το σύνολο των ερευνών που διενεργούν οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές της χώρας.













