Στη σύγχρονη τηλεοπτική αφήγηση, οι προσωπικές ιστορίες αποκτούν ξεχωριστή αξία όταν φωτίζουν άγνωστες πτυχές γνωστών προσώπων. Αυτό ακριβώς συνέβη στην εκπομπή «Πάμε μια βόλτα» με τη Νίκη Λυμπεράκη, όπου ο Λάκης Λαζόπουλος άνοιξε το προσωπικό του αρχείο μνήμης και μοιράστηκε στιγμές που καθόρισαν όχι μόνο την πορεία του, αλλά και την ίδια του την ταυτότητα.
Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος, που θα μεταδοθεί την Κυριακή 3 Μαΐου στις 17:20, στο MEGA, ο δημοφιλής δημιουργός αποκαλύπτει την απρόσμενη ιστορία πίσω από το όνομα με το οποίο τον γνωρίζει σήμερα το κοινό. Πριν γίνει «Λάκης», ήταν ο Απόστολος Λαζόπουλος – ένας νεαρός ηθοποιός που πρωτοεμφανιζόταν το 1980 στο Θεσσαλικό Θέατρο, χωρίς ωστόσο να διαθέτει πτυχίο δραματικής σχολής. Εκείνη την εποχή, αυτό σήμαινε πως δεν μπορούσε καν να αναγραφεί το όνομά του στη μαρκίζα, καθώς θεωρούνταν παράνομο.
Η παράσταση «Χαιρέτα μου τον πλάτανο» στην οποία συμμετείχε σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Η απήχησή της απασχόλησε τον Τύπο. Ο θεατρικός κριτικός Κώστας Γεωργουσόπουλος, μέσα από άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», αναφέρθηκε τόσο στην επιτυχία της παράστασης όσο και στον νεαρό ηθοποιό, γράφοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν είναι δυνατόν αυτό το πρόσωπο να μην μπορεί να πει το όνομά του». Η παρέμβασή του ανέδειξε το ζήτημα και συνέβαλε στη συζήτηση που οδήγησε τελικά σε αλλαγή του σχετικού πλαισίου, δίνοντας τη δυνατότητα στον Λάκη Λαζόπουλο να αναγράφεται επίσημα.
Η μαρκίζα της παράστασης, ωστόσο, είχε ήδη κατασκευαστεί και ο διαθέσιμος χώρος ήταν περιορισμένος. Το πλήρες όνομα «Απόστολος Λαζόπουλος» δεν χωρούσε. Τότε, η Άννα Βαγενά, ιδρύτρια και τότε διευθύντρια του Θεσσαλικού Θεάτρου, επέμεινε να βρεθεί μία λύση. Ο ίδιος ανέφερε ότι κάποιοι τον αποκαλούσαν «Λάκη» και αυτό ήταν τελικά το όνομα που μπήκε στη μαρκίζα, καθιερώνοντάς τον έκτοτε ως Λάκη Λαζόπουλο.
Έτσι, μέσα από έναν συνδυασμό συγκυριών, περιορισμών και δημιουργικών αποφάσεων, γεννήθηκε το όνομα που σήμερα είναι ταυτισμένο με μία από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες της ελληνικής σκηνής.
