Από την ώρα που η AEK κέρδισε τον Oλυμπιακό στο Γ. Καραϊσκάκης και ξέφυγε με πέντε βαθμούς από αυτόν στη βαθμολογία των play offs, η ερώτηση που υπάρχει είναι μία και μόνη: αν η Ενωση μπορεί να στραβοπατήσει ώστε να επιτρέψει σε όποιους την ακολουθούν να την πλησιάσουν δίνοντας νέο ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα.
Την περασμένη αγωνιστική ο ΠΑΟΚ προσπάθησε να φρενάρει την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια χάνοντας τελικά εύκολα με 3-0. Μετά την ήττα αυτή ο ΠΑΟΚ έμεινε οκτώ βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση και αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό αυτή την αγωνιστική στην Τούμπα χωρίς μεγάλες προοπτικές να φτάσει στην κορυφή.
Από τη μεριά της η ΑΕΚ αντιμετωπίζει τον εντελώς αδιάφορο Παναθηναϊκό. Οι Πράσινοι καλά καλά δεν κυνηγούν ούτε τον ΠΑΟΚ που είναι τρίτος. Για να τον προσπεράσουν πρέπει να γίνουν στις εναπομείνασες αγωνιστικές πολλά μη αναμενόμενα αποτελέσματα.
Ετσι η αρχική κεντρική ερώτηση κάπως μεταβάλλεται. Δεν έχει να κάνει τόσο με την ΑΕΚ όσο με το αν μπορούν αδιάφορες ομάδες, όπως μοιάζουν αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός, να φρενάρουν αυτούς που κυνηγάνε τον τίτλο, δηλαδή την ΑΕΚ που έχει ένα σοβαρό προβάδισμα και τον Ολυμπιακό που έχει απομείνει μόνος στο κυνήγι της.
Λεπτομέρειες
Ο Παναθηναϊκός μοιάζει ομάδα που έχει βρει φέτος τον μπελά της περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη από την ΑΕΚ, τουλάχιστον στις εγχώριες διοργανώσεις. Σε δύο παιχνίδια με την Ενωση στο πρωτάθλημα οι Πράσινοι δέχτηκαν συνολικά επτά γκολ από αυτή και μάλιστα από έναν και μόνο παίκτη: τον σέρβο φορ Λούκα Γιόβιτς.
Η ΑΕΚ κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 3-2 στη Λεωφόρο έπειτα από ένα περιπετειώδες παιχνίδι και αυτή ήταν η πρώτη της νίκη σε ντέρμπι στον καιρό του Νίκολιτς και η πρώτη σε ντέρμπι ύστερα από μια ντουζίνα τέτοια ματς.
Στη Νέα Φιλαδέλφεια η Ενωση κέρδισε με 4-0 τον ΠΑΟ χωρίς καρδιοχτύπια. Τουλάχιστον αυτό λέει το τελικό σκορ, γιατί όποιος θυμάται τον αγώνα θυμάται κάτι άλλο.
Ο Παναθηναϊκός και ξεκίνησε καλά και πίεζε και είχε χάσει ευκαιρίες. Κατάρρευσε όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ από ένα λάθος της άμυνάς του. Ενα λάθος της άμυνάς του είχε πληρώσει και στην ήττα του στη Λεωφόρο.
Επειτα από μια εντυπωσιακή αντίδρασή του, ο Παναθηναϊκός που είχε οδηγήσει το παιχνίδι στην ισοπαλία (2-2) με γκολ του Τεττέη και του Τζούρισιτς, μολονότι μάλιστα αγωνιζόταν με παίκτη λιγότερο, έχασε (2-3) χωρίς να καταλάβει πώς!
Στο φινάλε πλήρωσε ένα πέναλτι που έκανε σχεδόν άνευ λόγου στον Κοϊτά ο τότε τερματοφύλακας Ντραγκόφσκι και με αυτό η ΑΕΚ κέρδισε.
Τα λέω όλα αυτά για να υπογραμμίσω ότι η διαφορά του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ δεν είναι τόσο μεγάλη όσο δείχνουν τα αποτελέσματα στα μεταξύ τους ματς, αλλά και η βαθμολογική τους θέση.
Οι Πράσινοι στα δύο ματς της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος πλήρωσαν πολύ ακριβά απέναντι στην ομάδα του Νίκολιτς στιγμές αδράνειας. Αλλά τότε είχαν κίνητρο, ενώ τώρα δεν ξέρω αν έχουν.
Άσχημα
Ο Ολυμπιακός απ’ τη μεριά του τα είχε πάει άσχημα στα ματς με τον ΠΑΟΚ και στην κανονική περίοδο, αλλά και στο Κύπελλο όπου τον φιλοξένησε. Στην Τούμπα προηγήθηκε στο σκορ, αλλά έχασε τελικά το παιχνίδι (1-2) εξαιτίας διαφόρων απροσεξιών που είχαν γίνει και στην επίθεση και στην άμυνα.
Ενοχος είχε θεωρηθεί τότε ο Ορτέγκα γιατί είχε γλιστρήσει πριν από τη φάση της ισοφάρισης του Τάισον, αλλά δεν ήταν αυτός ο λόγος της ήττας του Ολυμπιακού.
Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ πλήρωσε πιο πολύ το ότι όταν προηγήθηκε με 0-1 δεν έδειξε την προσοχή που όφειλε για να βρει ένα δεύτερο γκολ και να κλειδώσει το παιχνίδι.
Στο δεύτερο ματς στην κανονική περίοδο στο Γ. Καραϊσκάκης το τελικό 0-0 προέκυψε κυρίως από μια λάθος εκτίμηση. Ο Ολυμπιακός πίστευε ότι ο με πολλές απουσίες εκείνη τη μέρα ΠΑΟΚ δεν θα άντεχε την πίεση και θα λύγιζε.
Κάπως έτσι πέταξε ένα ημίχρονο και όταν ξύπνησε και άρχισε να ψάχνει το γκολ ήταν αργά. Εντελώς διαφορετικό το παιχνίδι του Κυπέλλου Ελλάδος μεταξύ των δύο. Τότε ο ΠΑΟΚ ήταν πολύ καλός και κέρδισε δίκαια.
Αλλά ήταν η εποχή που ο Ολυμπιακός είχε το μυαλό του κυρίως στο Τσάμπιονς Λιγκ. Την Κυριακή είναι οι Ερυθρόλευκοι αυτοί που έχουν το μεγάλο κίνητρο. Να δούμε αυτό τι συνεπάγεται.
Ξαδερφάκι
Ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ μοιάζουν αυτή την αγωνιστική να έχουν την ανάγκη να βρουν τον καλό τους εαυτό. Μοιάζει αυτό να χρειάζεται να γίνει ως διά μαγείας. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι.
Οτι είναι δύο μεγάλες ομάδες. Οι μεγάλες ομάδες περιμένουν αυτού του τύπου τα παιχνίδια όχι μόνο για να δείξουν τι μπορούν, αλλά και για να αντιδράσουν, να κλείσουν στόματα, να αποδείξουν πως προηγούμενες αποτυχίες οφείλονται σε συγκυρίες.
Η διάψευση των προγνωστικών είναι για κάθε μεγάλη ομάδα μια πρόκληση. Και η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι γεμάτη από τέτοιου τύπου αποτελέσματα, δηλαδή από αποτελέσματα που πήραν ομάδες που δεν έχουν τεράστιο κίνητρο και κατά συνέπεια αντιμετώπισαν χωρίς άγχος ομάδες που καίγονται για νίκες και βαθμούς.
Μερικά από τα τελευταία πρωταθλήματα κρίθηκαν κάπως έτσι. Πριν από δύο σεζόν ο Ολυμπιακός σταμάτησε τον δρόμο της ΑΕΚ προς το πρωτάθλημα κερδίζοντάς την με 2-0 κι ενώ ήταν εντελώς αδιάφορος.
Πριν από τρία χρόνια της έδωσε το πρωτάθλημα κερδίζοντας τον ΠΑΟ με 1-0: τότε τον δρόμο του ΠΑΟ (του Ιβάν Γιοβάνοβιτς) προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος τον είχαν κόψει και ο Βόλος και ο Αρης που του πήραν ισοπαλίες στο γήπεδο της Λεωφόρου χωρίς να διεκδικούν το παραμικρό.
Από τότε που ο πρωταθλητής βγαίνει μετά το τέλος των play off διάφορες διεκδικήτριες ομάδες έχουν χάσει τον τίτλο γιατί δεν τα κατάφεραν με αδιάφορους.
Ο Αρης π.χ. είχε κερδίσει πρόπερσι τον ΠΑΟΚ 0-1 στην Τούμπα χωρίς να διεκδικεί τίποτα πιο πολύ από ένα καλό πλασάρισμα στην τέταρτη θέση.
Μερικές φορές τα αποτελέσματα αυτά οφείλονται απλά στο άγχος του διεκδικητή που φουντώνει όσο οι αγωνιστικές λιγοστεύουν: το άγχος είναι στον αθλητισμό πρώτο ξαδερφάκι του κινήτρου.
Για να δούμε τι θα δούμε.
