“Αν είχα παρακούσει τη μητέρα μου και είχα πάει στη Νέα Υόρκη, τι θα μπορούσε να μου είχε συμβεί;”, διερωτάται η Γκλάουσια Φεκέτε.
Το 2004, σε ηλικία 16 ετών και ζώντας στην ύπαιθρο της Βραζιλίας, έκανε τα πρώτα της βήματα στον χώρο του μόντελινγκ. Τότε, όπως αφηγείται, ο Γάλλος ατζέντης μόδας Ζαν-Λικ Μπρουνέλ επισκέφθηκε το σπίτι της, προσπαθώντας να πείσει τη μητέρα της να την αφήσει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό μοντέλων στο Εκουαδόρ. Ο Μπρουνέλ αυτοκτόνησε αργότερα στη φυλακή, κατηγορούμενος για βιασμό, σεξουαλική επίθεση και στρατολόγηση κοριτσιών για τον Αμερικανό χρηματοδότη και καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν.
Η οικογένεια τότε δεν γνώριζε ποιος ήταν ο Μπρουνέλ· τους είχε συστήσει ένας γνωστός Βραζιλιάνος κυνηγός ταλέντων. Έρευνα του BBC News Brasil αποκάλυψε στοιχεία ότι ο Μπρουνέλ χρησιμοποιούσε πρακτορεία μοντέλων που συνδέονταν μαζί του για να εντοπίζει νεαρές γυναίκες από τη Νότια Αμερική και να τους εξασφαλίζει βίζες για τις Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να συναντήσουν τον Έπσταϊν.
Μια άλλη Βραζιλιάνα, που δηλώνει ότι είχε σχέση με τον Έπσταϊν, έδειξε στη δημοσιογραφική ομάδα την αμερικανική της βίζα, στην οποία αναγραφόταν ως χορηγός ένα από τα πρακτορεία του Μπρουνέλ, παρότι η ίδια δεν είχε εργαστεί ποτέ για αυτόν. Όπως είπε, τα έγγραφα είχαν εκδοθεί αποκλειστικά για να μπορέσει να ταξιδέψει και να τον επισκεφθεί.
Η μητέρα της Γκλάουσια ήταν επιφυλακτική απέναντι στον Μπρουνέλ, αν και, όπως λέει, εκείνος έδειχνε «πολύ γοητευτικός». Τελικά, έδωσε την άδεια στην κόρη της να ταξιδέψει στο Εκουαδόρ χωρίς συνοδεία. Η έφηβη πήγε στο Γκουαγιακίλ για τον διαγωνισμό Models New Generation, όπου, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, οι συμμετέχουσες ήταν ηλικίας 15 έως 19 ετών.
Η Γκλάουσια θυμάται πως ο διαγωνισμός κύλησε χωρίς σοβαρά προβλήματα, αλλά την ανησύχησε το γεγονός ότι δεν της επέτρεπαν να επικοινωνήσει με την οικογένειά της. Μια άλλη διαγωνιζόμενη, από τη Δυτική Ευρώπη, που τότε ήταν επίσης 16 ετών, θυμάται πως η συμπεριφορά του Μπρουνέλ της φάνηκε «περίεργη». Όπως είπε, «συνέχεια ήταν παρέα με πολύ νεαρά κορίτσια από τη Βραζιλία».
Η ίδια πιστεύει ότι, αν και ο διαγωνισμός ήταν «νόμιμος και οργανωμένος», ο Μπρουνέλ «ήξερε ακριβώς ποια κορίτσια ήταν ευάλωτα». Σύμφωνα με την περιγραφή της, «έλεγχε τα οικονομικά τους» και στόχευε κυρίως κορίτσια από τη Βραζιλία και χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Προς το τέλος του ταξιδιού, ο Μπρουνέλ πρότεινε στη Γκλάουσια να πετάξει στη Νέα Υόρκη «για να συμμετάσχει σε επιδείξεις», με όλα τα έξοδα πληρωμένα. Η μητέρα της, Μπάρμπαρα, όταν ενημερώθηκε, απάντησε: «Όχι. Ούτε λόγος». Όπως είπε αργότερα, «έψαχναν μόνο για παιδιά, για ανήλικες. Δυστυχώς, βρήκαν την κόρη μου».
Η Μπάρμπαρα απαγόρευσε στη Γκλάουσια να συνεχίσει το μόντελινγκ και έκοψε κάθε επαφή με το δίκτυο του Μπρουνέλ. «Ήταν πραγματικά μια στενή διαφυγή», λέει σήμερα η Γκλάουσια. Σύμφωνα με αρχεία των αμερικανικών αρχών που εξέτασε το BBC, ο Έπσταϊν βρισκόταν στο Γκουαγιακίλ τις ίδιες ημέρες με τον τελικό του διαγωνισμού, ενώ τουλάχιστον ένα μοντέλο κάτω των 16 ετών πέταξε με το ιδιωτικό του αεροπλάνο την ίδια χρονιά.
«Χωρίς να το ξέρω, βρισκόμουν στο κέντρο αυτής της καταιγίδας», λέει η Γκλάουσια. «Η μητέρα μου με έσωσε».
«Με διάλεξε»
Μια άλλη Βραζιλιάνα, την οποία το ρεπορτάζ αποκαλεί Άνα για λόγους προστασίας, περιγράφει πως ο Μπρουνέλ και τα πρακτορεία του έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη γνωριμία της με τον Έπσταϊν. Η στρατολόγησή της ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στο Σάο Πάολο, από μια γυναίκα που της υποσχέθηκε δουλειά ως μοντέλο.
Όπως αφηγείται, η γυναίκα κράτησε τα έγγραφά της και της είπε ότι χρωστούσε χρήματα για ταξίδια και φωτογραφίες. Σύντομα κατάλαβε πως δεν υπήρχε πραγματική εργασία: «Ήταν προαγωγός. Πριν το καταλάβω, με εξέδιδε».
Ένας από τους πελάτες ήταν ο Τζέφρι Έπσταϊν. Λίγο μετά τα 18α γενέθλιά της, η Άνα μεταφέρθηκε σε σπίτι επιχειρηματία στο Σάο Πάολο, όπου άκουσε να λένε για τον Έπσταϊν ότι ήταν «ο βασιλιάς του κόσμου» και ότι «του αρέσουν τα νεότερα κορίτσια». Λίγες μέρες αργότερα, οδηγήθηκε σε πολυτελές ξενοδοχείο, όπου, όπως λέει, «με διάλεξε».
Το δίκτυο των βίζων
Η Άνα περιγράφει πως ο Έπσταϊν και ο Μπρουνέλ κανόνισαν την έκδοση επαγγελματικής βίζας για τις ΗΠΑ μέσω του πρακτορείου Karin Models of America, το οποίο είχε ιδρύσει ο Μπρουνέλ. Η ίδια δεν εργάστηκε ποτέ για το πρακτορείο, αλλά, όπως εξηγεί, τα έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν για τα ταξίδια της στον Έπσταϊν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που εντόπισε το BBC και τα αρχεία του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο Μπρουνέλ αξιοποιούσε τις εταιρείες του στις ΗΠΑ –μεταξύ αυτών και την MC2– για να εξασφαλίζει βίζες σε νεαρές γυναίκες από διάφορες χώρες. Ο ίδιος αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή σε παράνομες πράξεις, ενώ οι δικηγόροι του υποστήριξαν ότι είχε «συντριβεί» από τις κατηγορίες.
Έρευνα στη Βραζιλία
Η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Βραζιλίας άνοιξε τον Φεβρουάριο έρευνα για πιθανό δίκτυο στρατολόγησης που συνδεόταν με τον Έπσταϊν. Η εισαγγελέας Σίνθια Γκαμπριέλα Μπόρζες δήλωσε ότι επιδιώκει να μιλήσει με γυναίκες που είχαν επαφή με το δίκτυο, προκειμένου να κατανοήσει τον τρόπο λειτουργίας του. Οι ίδιες δεν αποτελούν αντικείμενο δίωξης.
Ο επιθεωρητής εργασίας και ερευνητής Μαουρίσιο Κρέπσκι σημειώνει ότι οι περιπτώσεις αυτές μπορούν να θεωρηθούν εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση, έγκλημα που ενδέχεται να μην υπόκειται σε παραγραφή. Έτσι, όσοι εμπλέκονται ενδέχεται ακόμη να λογοδοτήσουν.
Η Γκλάουσια αισθάνεται ευγνωμοσύνη γιατί η μητέρα της είπε «όχι». Η Άνα, μετά από χρόνια, νιώθει τυχερή που κατάφερε να απομακρυνθεί από τον κύκλο του Έπσταϊν και να ξαναχτίσει τη ζωή της. «Νομίζω ότι στάθηκα τυχερή», λέει, «αλλά πονώ για τις άλλες γυναίκες».
Πηγή: BBC
