Το πόρισμα της πενταμελούς επιτροπής κτηνιάτρων του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων (ΔΙΚΕΠΑΖ) για το πιτ μπουλ που σκότωσε το δίχρονο αγοράκι στη Ζάκυνθο, το οποίο υπογράφουν οι κτηνίατροι του ΔΙΚΕΠΑΖ Καμπούρης Θεόδωρος, Κορώνης Σαράντης, Κωνσταντίνος Θεοδώρου, Χριστίνα Παϊζη, Αγγελική Σωτήρχου αναφέρει αναλυτικά τα ακόλουθα:
«Προς: τον Πρόεδρο του ΠΕΣΥΔΑΠ κ. Γρηγόρη Γουρδομιχάλη
Έκθεση πενταμελούς επιτροπής κτηνιάτρων του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων, για τον σκύλο της Ζακύνθου
Κύριε Πρόεδρε,
Από την 9/12/2025 που ο σκύλος έφτασε στις εγκαταστάσεις μας, η πενταμελής επιτροπή κτηνιάτρων του ΔΙΚΕΠΑΖ τον παρακολουθεί τόσο με καθημερινές επισκέψεις και αλληλεπιδράσεις μαζί του, όσο και μέσω κάμερας που εποπτεύει συνεχώς τον κλωβό φιλοξενίας του.
Α. Ως προς την γενική εικόνα του, πρόκειται για ενήλικο σκύλο μέσης προς μεγάλης ηλικίας, ακέραιο (μη στειρωμένο) ο οποίος κατά την προσκόμιση του είχε φυσιολογική κλινική εικόνα, όπως διαπιστώθηκε κατά την εξέταση του. Με την προσκόμιση του διενεργήθηκαν επιπλέον εργαστηριακές εξετάσεις (γενική εξέταση αίματος, βιοχημικές εξετάσεις, τίτλοι λεϊσμανίωσης και ερλιχίωσης), οι οποίες είναι καθ’ όλα φυσιολογικές.
Τις ημέρες που ακολούθησαν η κλινική του εικόνα παρέμενε φυσιολογική, με κανονική όρεξη και αύξηση του σωματικού του βάρους (από 28,5 kg σε 31.5 kg).
Στις 22/12/2025 εκδήλωσε επεισόδιο αιματουρίας και έλαβε χώρα υπερηχολογική εξέταση και λήψη δείγματος ούρων όπου διαπιστώθηκε ψαμμίαση. Χορηγήθηκε άμεσα αντιβιοτική αγωγή με υποχώρηση των συμπτωμάτων, ενώ η όρεξη και η διάθεση του παραμένουν αμετάβλητες (φυσιολογικές).
Τόσο η κατάσταση της υγείας του όταν τον παραλάβαμε, όσο και η εξέλιξή της σε συνδυασμό με την εμφάνιση, την θρεπτική κατάσταση και την κλινική εικόνα του ζώου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε ενεργητική κακοποίησή του στο πρόσφατο παρελθόν.
Β. Σε όλο το διάστημα που παρακολουθούμε τον σκύλο, αυτός επέδειξε ανοχή στις αλλεπάλληλες εξετάσεις και αναγκαστικές ψηλαφήσεις από το ιατρικό προσωπικό, με εξαίρεση φορές που γρύλισε όταν η πίεση έγινε μεγαλύτερη ψηλάφηση/επίκρουση της κοιλίας).
Συγκρατημένα επιφυλακτικός είναι με τους φροντιστές του, κατά τη διάρκεια της καθημερινότητας στο ΔΙΚΕΠΑΖ, χωρίς διαχυτικότητα ή επιδείξεις «φιλικότητας» με τον φροντιστή που έχει αναλάβει αποκλειστικά τη σίτιση του, αλλά και χωρίς εκδηλώσεις επιθετικότητας απέναντι του.
Με εργαζόμενους που δεν γνωρίζει ή συναντάει για πρώτη φορά υιοθετεί μία απόμακρη κι επιφυλακτική στάση που χαρακτηρίζεται από σχετικό πάγωμα του σώματος, αποφυγή του βλέμματος, και απομάκρυνση στο βάθος του κλωβού.
Υπήρξαν εν τούτοις και περιπτώσεις που ο σκύλος ανταποκρίθηκε και προσέγγισε με λιγότερο δύσπιστη και περισσότερο ερευνητική διάθεση εργαζομένους που προσέγγισαν με χαμηλωμένη και καθησυχαστική στάση σώματος τον κλωβό του, όπως και άλλες που το ζώο γάβγισε και γρύλισε προειδοποιητικά σε εργαζομένους που δεν είχαν προηγούμενη επαφή μαζί του.
Κατά τους χειρισμούς που του γίνονται από τους φροντιστές – συνοδούς του, από και προς το κτηνιατρείο, ο σκύλος παρουσιάζει δύο «εικόνες»:
Ήρεμος, με ενδείξεις φοβικότητας, χωρίς πείσματα και αρνήσεις από τη μία,
Άμεση εκδήλωση επιθετικότητας από την άλλη, όταν η πίεση γίνεται μεγαλύτερη, ή όταν υπάρχουν απότομες κινήσεις μπροστά του.
Γ. Μία από τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε στην αξιολόγηση του συγκεκριμένου σκύλου, ήταν το παντελώς άγνωστο ιστορικό του. Δεν γνωρίζουμε τους γεννήτορες του και το προφίλ τους, ούτε τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του πριν τον αναλάβει η οικογένεια του θύματος, ούτε τα προηγούμενα βιώματα του και τις συνθήκες ζωής του ή το συμπεριφορολογικό προφίλ του, πριν το ζώο βρεθεί αδέσποτο στο νησί.
Αυτό δεν μας επιτρέπει να έχουμε εικόνα για τις συνθήκες κοινωνικοποίησής του, στις ευαίσθητες περιόδους της ηλικίας του, από 3 έως 12 εβδομάδων κουτάβι ή την περίοδο της εφηβείας του από 6 έως 18 μηνών.
Αυτές οι περίοδοι είναι οι σημαντικότερες φάσεις στη διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός σκύλου, καθώς «χτίζονται» και στη συνέχεια «παγιώνονται» προτερήματα και ελαττώματα, ανάμεσά τους η φοβικότητα, η επιθετικότητα από άμυνα, η κυριαρχικότητα, η δυσπιστία, οι απρόβλεπτες αντιδράσεις κλπ.
Δ. Το ερωτηματολόγιο που αποστείλαμε προς συμπλήρωση και απαντήθηκε από την οικογένεια, ουδόλως βοήθησε να καταλάβουμε το «παρελθόν» του ζώου, ή τις αιτίες του τραγικού συμβάντος.
Σύμφωνα με τις απαντήσεις που λάβαμε, ο υπό εξέταση σκύλος και όσο βρισκόταν υπό τη κατοχή της οικογένειας:
Δεν βρισκόταν σε μόνιμη αλυσόδεση
Έβγαινε καθημερινά βόλτες, είτε με λουρί είτε ελεύθερος
Ήταν φιλικός με τα μέλη της οικογένειας, τους άλλους ανθρώπους και τα άλλα ζώα, ακόμα και όταν έτρωγε
Δεν είχε δαγκώσει ή γρυλίσει ποτέ ξανά
Έπαιζε με τα παιδιά της οικογένειας.
Σύμφωνα με τις απαντήσεις, το μόνο πρόβλημα που διαπίστωσε η οικογένεια ήταν η «φοβικότητα» του ζώου σε κρότους, κάτι που ωστόσο δεν διαπιστώθηκε στο ΔΙΚΕΠΑΖ παρά τα επανειλημμένα τεστ στα οποία υποβάλαμε τον σκύλο.
Ε. Σύμφωνα με την εμπειρία μας η επιθετικότητα ενός σκύλου μπορεί να έχει διαφορετικές γενετικές και νευρολογικές ρίζες και να εκδηλώνεται ως:
Αμυντική (αντίδραση σε απειλή η εισβολή στον χώρο του)
Κυριαρχική (έλεγχος ιεραρχίας ή προστασία πόρων)
Θηρευτική/κυνηγετική (ενεργοποίηση από κίνηση, ξεφωνητά, παιχνίδι)
Φοβική (αντίδραση από ανασφάλεια ή κακή κοινωνικοποίηση)
Προστατευτική – ιδιοκτησιακή (υπεράσπιση ανθρώπων, τροφής ή αντικειμένων).
Δεν μπορούμε να αποφανθούμε τι μπορεί να οδήγησε στην θανατηφόρα επίθεση του σκύλου προς το ανήλικο, με βάση τα παρατιθέμενα και ιστορούμενα για το συμβάν.
Πάντως η επιθετική συμπεριφορά δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι θα επαναληφθεί, σε κάθε περίπτωση. Ιδίως σε περιβάλλοντα με ανεπαρκή καθοδήγηση, έλλειψη εμπειρίας, αδυναμία αναγνώρισης των σημάτων του ζώου και κακή κοινωνικοποίηση.
Ζ. Η φυλή του ζώου, επίσης, οφείλει να ληφθεί υπόψη στην αξιολόγηση του.
Τα πιτ μπουλ είναι ισχυροί σκύλοι, μαχητικής ιδιοσυγκρασίας, με ισχυρό αίσθημα ελέγχου του χώρου τους, υψηλή κυριαρχικότητα, ενστικτώδη αντίδραση στην απειλή, και ισχυρό θηρευτικό ένστικτο που μπορεί να πυροδοτηθεί ακόμα και από το μέγεθος, τις κινήσεις και τους ήχους ενός μικρού παιδιού.
Είναι ιδιαίτερα ενεργητικά ζώα έχουν δύναμη και ταχύτητα αντίδρασης στα ερεθίσματα.
Όταν υπάρξει αποτυχία ελέγχου ή κοινωνικοποίησης, η βλάβη που μπορεί να προκαλέσει ένας σκύλος αυτής της φυλής, είναι δραματικά μεγαλύτερη λόγω της δύναμης και της ανατομίας τους.
Το πιτ μπουλ μπορεί να γίνει σταθερός, κοινωνικός και ασφαλής σκύλος συντροφιάς με σωστή ανατροφή και έγκαιρη κοινωνικοποίηση, αλλά δεν προκύπτει τι συνέβη με τον συγκεκριμένο σκύλο στα πρώτα του χρόνια.
Ε. Σε θανατηφόρες επιθέσεις, βιβλιογραφικά κι εμπειρικά, συνήθως συνυπάρχουν:
πολύ χαμηλό κατώφλι αναστολής δαγκώματος
έλλειψη κοινωνικής αναστολής προς ανθρώπους
πιθανή νευρολογική δυσλειτουργία
βαθιά παγιωμένα μοτίβα αντίδρασης
Η εκπαίδευση είναι πιθανόν να ελέγξει, να μετριάσει και να κατευθύνει τις φυσικές τάσεις του σκύλου, δεν μπορεί, ωστόσο, να αλλάξει ριζικά το προφίλ του ζώου, δηλαδή, το πώς αντιλαμβάνεται τα ερεθίσματα, πόσο έντονα αντιδρά, ή ποιο είναι το κατώφλι ανοχής του στο στρες.
Η εκπαίδευση μπορεί να βελτιώσει τη συμπεριφορά, όχι να την αλλάξει εκ θεμελίων.
Όταν υπάρχει απώλεια ανθρώπινης ζωής και το παρελθόν του σκύλου είναι άγνωστο, δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος να εκτιμηθεί ή να αποκλειστεί ότι κάτι ανάλογο «δεν θα ξανασυμβεί».
Κύριε Πρόεδρε,
υπό το πρίσμα όλων αυτών των διαπιστώσεων, της σημερινής εικόνας του και της δυσκολίας ανίχνευσης του παρελθόντος του σκύλου, ως κτηνίατροι τον αντιμετωπίζουμε ως επισφαλή, απρόβλεπτο και δυνητικά επικίνδυνο, χωρίς να μπορούμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια όσων έρχονται σε στενή επαφή μαζί του.
Με εκτίμηση
Οι κτηνίατροι του ΔΙΚΕΠΑΖ
Καμπούρης Θεόδωρος
Κορώνης Σαράντης
Κωνσταντίνος Θεοδώρου
Χριστίνα Παϊζη
Αγγελική Σωτήρχου»
