Η μόνη ημέρα που τα πόδια του Θεού έτρεμαν
Ήταν Φλεβάρης του 1977 όταν ο Ντιέγκο Μαραντόνα περίμενε υπομονετικά στον πάγκο με πόδια τρεμάμενα να πατήσει το χορτάρι του Μπομπονέρα...
Τον εαυτό του τον διέλυσε. Χίλια κομμάτια και γονάτισε να τα μαζέψει πολλές φορές για να συνεχίσει να υπηρετεί αυτό για το οποίο η ίδια η ζωή τον όρισε. Δεν ήταν πλάσμα γήινο όταν είχε την μπάλα στα πόδια. Μα δεν ήταν λίγες οι φορές που πίσω από τους προβολείς, αυτή η αύρα που τον ακολουθούσε εντός αγωνιστικού χώρου, τον παράταγε εκτός αυτού. Κι εκείνος σκιά του ευατού, έστεκε απελπιστικά μόνος. Αδύναμος, τρωτός.
Διαβάστε περισσότερα εδώ














