Ο Μακρόν σώζει την τιμή της γαλλικής Δημοκρατίας

Tη Λεπέν την ξέρουμε. Θέλει να βγάλει τη Γαλλία από το ευρώ, να κλείσει τα σύνορα για να μείνουν έξω οι τρομοκράτες και να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν από τα δύο αυτά μέτρα για να δίνει σύνταξη στους Γάλλους από τα εξήντα. Είναι ρατσίστρια, αντισημίτρια, εθνικίστρια, εξτρεμίστρια και ψεύτρα. Ενα γνήσιο τέκνο του πατέρα της, δηλαδή, όπως επισημαίνει ευρηματικά το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «Λιμπερασιόν», με μια φωτογραφία του Ζαν-Μαρί Λεπέν και τη λεζάντα: «Εκείνη δεν άλλαξε».

Τον Μακρόν τον ξέρουμε λιγότερο. Είναι ένας νέος άνθρωπος, που πέτυχε ως τραπεζικό στέλεχος της Rothschild, πέτυχε λιγότερο ως υπουργός Οικονομικών, άργησε να εκθέσει το πρόγραμμά του στους Γάλλους, αλλά διεκδικεί την προεδρία με προοδευτικές, μεταρρυθμιστικές και φιλευρωπαϊκές θέσεις. Είναι ρεαλιστής, φιλελεύθερος, κοσμοπολίτης και εκπέμπει θετική ενέργεια. Δεν είναι μεσσίας, δεν μιλά όσο θα έπρεπε για τις ανισότητες, αλλά ανοίγει μια πόρτα για το μέλλον.

Το χάσμα ανάμεσά τους είναι αβυσσαλέο. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να πείσει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του δεξιού Φιγιόν και του αριστερού Μελανσόν, οι οποίοι ετοιμάζονται είτε να ψηφίσουν τη Λεπέν είτε να απόσχουν. Η γαλλική κοινωνία έχει εξοικειωθεί με τις ιδέες της Ακροδεξιάς και δεν θα σοκαριστεί από τυχόν επικράτησή της, είτε αύριο, στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, είτε σε έναν μήνα, στις βουλευτικές εκλογές. Η συγγραφέας Κριστίν Ανγκό διηγείται ότι συνάντησε πριν από λίγο καιρό στο Λούβρο έναν φίλο της συγγραφέα και τη γυναίκα του. Θα ψήφιζαν Αμόν και Μελανσόν. «Κι αν περάσει η Λεπέν, τι θα κάνετε;» τους ρώτησε. «Θα πάμε στο Λούβρο», της απάντησαν γελώντας, «επί πέντε χρόνια θα πηγαίνουμε στο Λούβρο. Υπάρχουν και χειρότερα».

Παρά τις δημοσκοπήσεις που δίνουν άνετο προβάδισμα στον επικεφαλής του Εμπρός!, το ύψος και το είδος της αποχής μπορεί να δώσουν τη νίκη στην υποψήφια της Ακρας Δεξιάς. Και αυτό θα αποβεί μοιραίο τόσο για τη Γαλλία όσο και για την Ενωμένη Ευρώπη. «Από τη χώρα αυτή έρχονται η ανεκτικότητα, ο Διαφωτισμός, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο λαμπρός πολιτισμός» σημείωνε ο γερμανός φιλόσοφος Πέτερ Σλότερνταϊκ σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στη «Μοντ». «Για όλους αυτούς τους λόγους έγινε η Γαλλία ένας φάρος μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Θέλουν άραγε να σβήσουν τα φώτα, και μάλιστα τώρα;».

Αν τελικά αποφευχθεί το μοιραίο και μείνουν τα φώτα ανοιχτά, δεν πρέπει να χαθεί ούτε λεπτό στη μάχη κατά των λαϊκισμών. Αλλη ευκαιρία δεν θα υπάρξει. Και ο Εμανουέλ Μακρόν το ξέρει.