Αν αξίζεις, πάντα γράφεις Ιστορία

Από τον Ιούνιο του ’83 έχουν να αναμετρηθούν σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας ΑΕΚ και ΠΑΟΚ. Τότε, η μάχη είχε δοθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο καθότι δεν ήταν έδρα κάποιας ομάδας και η Πολιτεία το παραχωρούσε για ευρωπαϊκά ματς ή σπουδαία ραντεβού.

Η ΑΕΚ θριάμβευσε με σκορ 2-0, πανηγύρισε το τρόπαιο έξαλλα και η «Ομάδα» επικοινώνησε με τον Βαγγέλη Βλάχο, παίκτη-σημείο αναφοράς εκείνης της περιόδου, για να θυμηθεί εκείνες τις ημέρες αλλά και να μιλήσει για το σήμερα.

«Ηταν για μένα μαγικές στιγμές. Κατακαλόκαιρο ήταν, 29 Ιουνίου. Είδες μέχρι πότε αγωνιζόμασταν στο παρελθόν. Πέρασαν 35 χρόνια και πώς να λησμονήσω μια από τις βραδιές που με σημάδεψαν; Εχουμε και λέμε: ήμουν ο νεότερος αρχηγός ομάδας που σήκωσε κούπα στην ιστορία του Κυπέλλου, αναμφίβολα για μένα σπουδαία τιμή» θυμάται ο Βλάχος.

Τον διακόπτουμε.

Πώς πήρες το περιβραχιόνιο μιας τόσο σημαντικής ομάδας; Για να μαθαίνουν οι νέοι…

«Αρχηγός ήταν ο Μαύρος. Αλλά ύστερα από τις πρώτες αγωνιστικές, είπε στα αποδυτήρια ότι δεν θέλει άλλο. Και όρισε εμένα, αν δεν είχε κάποιος αντίρρηση. Ουδείς εξέφρασε προβληματισμό. Πήρα το περιβραχιόνιο μέχρι το φινάλε και σήκωσα το Κύπελλο» αναφέρει ο πρώην κάπτεν της ΑΕΚ.

Και συνεχίζει: «Ηταν τα εγκαίνια του ΟΑΚΑ σε ματς ανάμεσα σε ελληνικές ομάδες. Γιορτή εκπληκτική. Ναι, άγρια ατμόσφαιρα, υπήρχε ένταση και έπεφταν καρέκλες, αλλά συνάμα γιορτή. Τρίτον, κατέκτησε η ΑΕΚ το Κύπελλο με δικό μου γκολ, τι άλλο να ήθελα»;

Οταν είδα ξανά τα γκολ, διαπίστωσα πως στην προσπάθειά σου θα μπορούσες να δώσεις πάσα.

«Μα, δεν φοβόμουν τίποτα. Είχα και έχω προσωπικότητα. Στα μεγάλα παιχνίδια ήμουν ο καλύτερος. Δεν θυμάσαι και τον τελικό του ’86 με τον Παναθηναϊκό κόντρα στον Ολυμπιακό; Στα μικρά ίσως να μην ήμουν καλός. Με εξιτάρει το δύσκολο, όπως και στην Ευρώπη τα πήγαινα πολύ καλά. Τώρα, χρόνια μετά, επιβεβαιώνεται πως γράφεις Ιστορία εκεί που αξίζεις! Εκείνη η βραδιά σημάδεψε την καριέρα μου, όλοι με θυμούνται και για αυτό το γκολ».

Αντίπαλος σπουδαίος;

«Ο Κούδας. Ηταν προς το φινάλε της διαδρομής του, έκανε σημαντικές δηλώσεις, υποστήριξε πως ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος και δεν είχε άδικο. Αλλά πρόσθεσε πως είναι ξεχωριστό ότι ένα παιδί 21 ετών, όπως ήμουν εγώ, σήκωσε πρώτος το Κύπελλο. Ο Κούδας μέλος της σπουδαίας τετράδας των ισχυρών. Μαζί με Παπαϊωάννου, Δομάζο, Σιδέρη.».

Προγνωστικά για τον τωρινό τελικό;

«Οποιος πει ότι κάποια ομάδα θα είναι το αφεντικό, λαθεύει φοβερά. Τόσο η ΑΕΚ όσο και ο ΠΑΟΚ έχουν στοιχεία ώστε να παρακολουθήσουμε ωραίο αγώνα. Με πλούσιο θέαμα».

Ατού της ΑΕΚ;

«Εδώ θα μιλήσω ως επαγγελματίας προπονητής. Ο Μάνταλος. Παίκτης-κλειδί. Πατάει περιοχή, βάζει γκολ, κατεβάζει την μπάλα, δημιουργεί με αρκετούς τρόπους, έχει στόφα ηγέτη. Φυσικά και ο Αραούχο, ένα εντυπωσιακό δώρο του χειμώνα στην ΑΕΚ. Με αφήνει ώρες ώρες με το στόμα ανοιχτό! Απίστευτος. Γενικά, αν δούμε τον μαχητή Βράνιες ή τον Αϊντάρεβιτς, διαπιστώνουμε πως οι μεταγραφές της ΑΕΚ συνδράμουν πολύ στη βελτίωση της εικόνας».

Τα αντίστοιχα του ΠΑΟΚ;

«Εχει περισσότερους ποιοτικούς παίκτες σε σύγκριση με την ΑΕΚ, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Ο Μπίσεσβαρ αποτελεί ηγετική φυσιογνωμία. Ο Πρίγιοβιτς είναι καταπληκτικός φορ, βάζει γκολ, μοιράζει καλά την μπάλα, έχει ποικιλία στο παιχνίδι του. Ή μήπως δεν είναι καλός ο Ουάρντα; Ξέρεις όμως κάτι ακόμη; Ο ΠΑΟΚ έχει τρομερή δίψα για το Κύπελλο, διαθέτει πάθος και αυτό του δίνει έξτρα δύναμη και μετρά πολύ. Φαβορί πάντως δεν υπάρχει σε ματς μιας βραδιάς».

Με το χέρι στην καρδιά, μετάνιωσες που πήγες το 2012 και εκείνη τη δύσκολη εποχή στην ΑΕΚ;

«Δεν κρύβομαι ποτέ. Επρόκειτο για το μεγαλύτερο λάθος της επαγγελματικής μου πορείας. Είμαι όμως αεκτζής, δεν το κρύβω. Ηταν ο Μαύρος στην ομάδα, ήθελα να είμαι κοντά του, δεν μπορούσα να αρνηθώ. Με στήριξε όταν ήμουν παιδάκι, με την τρέλα που με χαρακτηρίζει ήθελα να τον βοηθήσω. Ποτέ δεν πίστευα στην εξέλιξη αυτή. Γιατί πάντα έλεγα ότι και με εκείνους τους ποδοσφαιριστές θα κατακτούσαμε τον τίτλο! Τέτοιου βεληνεκούς ομάδα είναι η ΑΕΚ στα δικά μου μάτια!».

Aυτά από τον Βαγγέλη Βλάχο. Τον προπονητή με τις γνώσεις, τον απόφοιτο της ιταλικής σχολής, που δεν φοβάται να μιλήσει καθότι έχει άποψη, αλλά ενίοτε αυτό το πληρώνει. Οπως και τις αλήθειες που λέει, ενώ κανονικά θα έπρεπε οι διοικητικοί να τις εκτιμούν.