Αγνοούνται οι διεθνείς τάσεις και η πραγματικότητα στη χώρα

1 Η ιδέα της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου συγκεντρωτικού κρατικού συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης που θα κτιστεί από την αρχή είναι παλιά, ξεπερασμένη και σίγουρα έκτος οικονομικών δυνατοτήτων της χώρας. Το προτεινόμενο σχέδιο αγνοεί όχι μονό τις διεθνείς τάσεις και την πραγματικότητα στη χώρα, άλλα και την ιστορική εμπειρία: το σχέδιο προτείνει λίγο πολύ τη γενίκευση της εφαρμογής της λογικής των ιατρείων του ΙΚΑ, η οποία υπήρξε εντελώς αποτυχημένη. Οι πρωτοβάθμιες δομές που αυτή τη στιγμή λειτουργούν είναι μεν ασύνδετες και στρεβλά ανεπτυγμένες, αλλά συγκροτούν ένα αξιόλογο δίκτυο ειδικά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και αποτελούν ένα σημαντικό εθνικό επενδυμένο κεφάλαιο. Το σχέδιο ουσιαστικά οραματίζεται την καταστροφή του. Στην πραγματικότητα έχουμε ήδη περισσότερους γιατρούς και ιατρεία από όσα χρειαζόμαστε. Το στοίχημα είναι η αξιοποίηση των ήδη υφιστάμενων δομών, κρατικών και ιδιωτικών, σε ένα σύστημα που αξιοποιώντας την τεχνολογία θα εξασφαλίζει δημόσια δωρεάν υγεία με ενιαίους κανόνες λειτουργίας, διαρκή αξιολόγηση και διαφάνεια, με κριτήριο τη βέλτιστη σχέση κόστους/ ποιότητας και την εξασφάλιση της πρόσβασης όλων των πολιτών και ειδικά των ευάλωτων ομάδων. 

2 Η δημιουργία του ΕΟΠΥΥ αποτέλεσε ένα αποφασιστικό βήμα στη δημιουργία ενός συγχρόνου συστήματος υγείας κοντά στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Αντί του πραγματικού κομφούζιου που επικρατούσε, όπου κάθε Ταμείο εφάρμοζε διαφορετικά διαχειριστικά πρότυπα και προσέφερε διαφορετικού επιπέδου υπηρεσίες, ο ΕΟΠΥΥ μπορεί να οδηγήσει σε ένα καινούργιο περιβάλλον με ενιαία διαχείριση των πόρων των Ταμείων και τη μετάπτωση σε ένα σύστημα με ενιαίες ποιοτικές υπηρεσίες για όλους τους ασφαλισμένους.

Δυστυχώς σκάλωσε στη λαίλαπα του Μνημονίου και στις ιδεολογικές αγκυλώσεις της κυβέρνησης. Ο ΕΟΠΥΥ μπορεί να γίνει όχι μόνο διαχειριστής των κεφαλαίων των Ταμείων, άλλα και ο εγγυητής της διαφάνειας και της ποιότητας, επιβάλλοντας ενιαίους κανόνες για όλους σε ένα περιβάλλον υγιούς ανταγωνισμού.