Καταπατημένα σχεδόν ένα στα τρία ακίνητα από τη Λάρισα μέχρι το Ρέθυμνο

Οι τρικλοποδιές των υπουργείων είναι η μία διάσταση του προβλήματος. Η άλλη είναι οι καταπατητές. Παλαιότερα όταν στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ επισκέφθηκαν το παραλιακό μέτωπο του Κατάκολου για επιθεώρηση των ακινήτων του Δημοσίου ανακάλυψαν ολόκληρους οικισμούς με χιλιάδες αυθαίρετες κατοικίες. Ολόκληρο το παραλιακό μέτωπο ήταν κατειλημμένο και από 20.000 στρέμματα δημόσιας γης, δεν ήταν αξιοποιήσιμα ούτε τα 2.000.

Το ίδιο συνέβη και παλαιότερα έπειτα από έρευνα της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (της νυν ΕΤΑΔ). Η παραθαλάσσια έκταση της Κουλούρας στη Λάρισα βρέθηκε καταπατημένη σχεδόν κατά 50%. Από τα 186 στρέμματα είχαν καταπατηθεί τα 77. Στην περιοχή Σκλήθρα – Στρίντζος στον Παλαιόπυργο Λάρισας, στην παραθαλάσσια έκταση των 1.222 στρεμμάτων εντοπίστηκαν πάνω από 1.000 αυθαίρετα, στην πλειονότητά τους εξοχικά. Πολλοί είχαν ζητήσει να εξαγοράσουν την έκταση, τίποτα δεν έχει συμβεί ούτε όμως έχουν εξωθεί. Στην παραλία Πλατανιάς του Ρεθύμνου βρέθηκαν 40 στρέμματα με διαφόρων ειδών καταπατήσεις, από ενοικιαζόμενα δωμάτια, τουριστικά συγκροτήματα μέχρι κάμπινγκ, χώρους στάθμευσης, ακόμη και δημοτική παιδική χαρά.

Σωρευτικά, υπολογίζεται ότι σε σύνολο 80.000 ακινήτων του Δημοσίου, τουλάχιστον τα 30.000 (40%) είναι καταπατημένα. Διόλου τυχαία πρόκειται για τα φιλέτα.

Εως σήμερα, η εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου ήταν σε μεγάλο βαθμό αρμοδιότητα της ΕΤΑΔ αλλά και διαφόρων υπουργείων. Ωστόσο ελάχιστα πράγματα έχει καταφέρει τόσο για την έξωση των καταπατητών όσο και για την αξιοποίηση, η οποία ούτως ή άλλως είναι δύσκολη, ακόμη και όταν η έκταση είναι νομικά καθαρή. Και αυτό καθώς η πλειονότητα των ακινήτων του Δημοσίου είναι οικόπεδα, δίχως χρήσεις γης και όρους δόμησης, κάτι που σημαίνει ότι θέλουν χρόνια μέχρι να ωριμάσουν πολεοδομικά. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος για τον οποίο καθιερώθηκαν τα Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων (ΕΣΧΑΔΑ).

Φέτος, όλα αυτά τα ακίνητα μεταφέρονται από την ΕΤΑΔ και στο Υπερταμείο. Το ερώτημα είναι αν αυτό θα φέρει επανάσταση στον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης ή αν θα μετατραπεί σε νέο Πύργο της Βαβέλ αφού στη διοίκησή του εμπλέκονται Ελληνες και ξένοι. Αν ισχύσει το δεύτερο, θα πρόκειται για ακόμη έναν βάλτο φιλοξενίας ακινήτων όπως συνέβη στο παρελθόν με την Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου (ΚΕΔ), τα Ολυμπιακά Ακίνητα ή την ΕΤΑΔ

Ο προβληματισμός δεν είναι αβάσιμος. Αν δυσκολευόταν το ΤΑΙΠΕΔ να πάρει απόφαση λόγω της εμπλοκής πολλών υπουργών και διοικητικών αγκυλώσεων του Δημοσίου, το ίδιο αλλά σε πολλαπλάσιο βαθμό θα μπορούσε να συμβεί με το νέο Υπερταμείο, στο οποίο τα κέντρα λήψης αποφάσεων έχουν πολλαπλασιαστεί.