Ενας κεντρικός επιθετικός εφορμά από τ’ αριστερά!

Οταν ο Μπάρι Λίνεκερ αποφάσιζε να δώσει στον νεογέννητο γιο του το όνομα Ουίνστον προς τιμήν του μεγαλύτερου πολέμιου των Εργατικών και γνωστού ως Πατέρα της Νίκης Ουίνστον Τσόρτσιλ, δεν μπορούσε να προβλέψει πως ο διάδοχός του θα γινόταν ένας από τους μεγαλύτερους πολέμιους των Συντηρητικών.

Ο Γκάρι Λίνεκερ αποφεύγει να αναφέρει την ιστορία του μεσαίου ονόματος (Ουίνστον) που του έδωσε ο πατέρας του, καθώς δεν συνάδει με τις πολιτικές του πεποιθήσεις.

Ο 55χρονος Αγγλος έχτισε τη διασημότητά του στους αγωνιστικούς χώρους παίζοντας ως κεντρικός επιθετικός στις ομάδες Λέστερ, Εβερτον, Μπαρτσελόνα και Τότεναμ και φυσικά στην Εθνική Αγγλίας με την οποία έχει τη δεύτερη καλύτερη επίδοση επίτευξης  τερμάτων (48) μετά τον Μπόμπι Τσάρλτον.

Στις πολιτικές του απόψεις που εκδήλωσε έντονα τους τελευταίους μήνες μέσα στο μετα-Brexit πολωμένο κλίμα, μετατοπίστηκε στην αριστερή πλευρά της επίθεσης, στρέφοντας εναντίον του τον δεξιό Τύπο της Βρετανίας που άρχισε βρώμικο πόλεμο ψάχνοντας την προσωπική του ζωή.

Ο αποκαλούμενος και Mr Nice γιατί στα χρόνια της ποδοσφαιρικής του νεότητας δεν παρατηρήθηκε ποτέ ούτε με κίτρινη κάρτα, απασφάλισε πολιτικά με την ευκαιρία του Brexit και δεν δίστασε να δηλώσει πως ντρέπεται για τη γενιά του.

Θεωρεί «φρικτά ρατσιστική» τη στάση των συμπατριωτών του που αμφισβητούν την ηλικία των ανήλικων μεταναστών. Επιστρατεύοντας το φημισμένο δηλητηριώδες χιούμορ του γελοιοποίησε πολλάκις τον υπέρμαχο του Brexit Νάιτζελ Φάρατζ, ενώ δεν του ξέφυγε ούτε ο Ντόναλντ Τραμπ, στον οποίο έχει κρεμάσει την ταμπέλα «ανέκδοτο».

Τα φαρμακερά τουιταρίσματα του Λίνεκερ με τους 5,38 εκατ. ακόλουθους, προκάλεσαν την αντίδραση του ταμπλόιντ «Σαν», το οποίο τον αποκάλεσε «ψευτοαριστερό» και απαίτησε την αποπομπή του από το BBC όπου εδώ και πολλά χρόνια είναι ο βασικός παρουσιαστής της δημοφιλούς αθλητικής εκπομπής «Match of the day». Πιθανόν το ταμπλόιντ να μην είχε υπολογίσει την αντίδραση των διαδικτυακών φίλων του Λίνεκερ που έσπευσαν να τον υπερασπιστούν στα social media.

«Δεν το έκανα για να ξεκινήσω κάποιου είδους καμπάνια, αν και τελικά έτσι εξελίχθηκε», σχολίασε τις αντιδράσεις η πέτρα του σκανδάλου.  Ο Λίνεκερ προσπαθεί να πείσει το πολυπληθές ακροατήριό του πως οι πολιτικές θέσεις του είναι «ανθρωπιστικές» και όχι κεντροαριστερές, αν και κάποιοι θέλουν να τον βλέπουν ως τον πραγματικό αρχηγό του Εργατικού  Κόμματος.

«Εχουμε την τάση να υποθέτουμε πως οι ποδοσφαιριστές είναι κάπως συντηρητικοί ή πως είναι εντελώς ηλίθιοι και απολιτίκ. Η περίπτωση του Γκάρι Λίνεκερ, όμως, τα λέει όλα» επισημαίνει ο Στίβεν Φίλντινγκ, καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, ο οποίος αποδομεί το Εργατικό Κόμμα λέγοντας πως ό,τι κι αν κάνει, κανείς δεν ασχολείται πια μαζί του.