Ο άνθρωπος των τριών προέδρων

Αν για τον Ρίτσαρντ Νίξον ήταν ο επικοινωνιολόγος στον οποίο οφείλει την εκλογή του στην προεδρία των ΗΠΑ, για έναν άλλον πρόεδρο, τον Μπαράκ Ομπάμα, ήταν «ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο». Και για τον μεγιστάνα των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοκ ήταν εκείνος που ανέλαβε το 1996 να στήσει ένα κανάλι για να το μετατρέψει μέσα σε λίγα χρόνια σε τηλεοπτικό σημείο αναφοράς των νεοσυντηρητικού κοινού. Ο Ρότζερ Αϊλς ωστόσο δεν πρόλαβε να γιορτάσει τη συμπλήρωση των 20 χρόνων στο τιμόνι του FOX News. Απομακρύνθηκε από την κερδοφόρα αυτοκρατορία που είχε δημιουργήσει έπειτα από καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση. Για να αποδειχθεί ότι συνήθως υπάρχει κάτι σάπιο ακόμη και στις καλύτερες νεοσυντηρητικές οικογένειες.

Οι καταγγελίες προέρχονται από διάφορες εργαζόμενες του καναλιού που δημιουργήθηκε για να εκφράσει τη μεγάλη λευκή μάζα των μεσοδυτικών πολιτειών. Τον 76χρονο Αϊλς κατήγγειλε η διάσημη τηλεπαρουσιάστρια Μέγκιν Κέιλι – την είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά πριν από δέκα χρόνια όταν εκείνη ήταν ακόμη άσημη ρεπόρτερ. Αγωγή εις βάρος του κατέθεσε και η πρώην συνεργάτις του Γκρέτσεν Κάρλσον, η οποία ισχυρίζεται ότι την έδιωξε από το γραφείο του ύστερα από μια συνάντηση κατά την οποία της είπε ότι «εμείς οι δυο θα έπρεπε να είχαμε σεξουαλικές σχέσεις εδώ και καιρό». Η ίδια περιέγραψε μια ατμόσφαιρα συνεχούς παρενόχλησης στο κανάλι που πολύ συχνά κουνάει το δάχτυλο σε θέματα ηθικής.

Ο ίδιος ο Αϊλς αρνείται τις κατηγορίες – όπως και άλλων γυναικών που υποστηρίζουν ότι είχαν δεχθεί ανάλογες προτάσεις από τον ισχυρό άνδρα του FOX. Η οικογένεια Μέρντοκ, ωστόσο, δεν ήθελε ακόμη ένα σκάνδαλο στα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει. Ο μεγιστάνας των ΜΜΕ είχε ήδη ζήσει την «πιο ταπεινωτική ημέρα της ζωής του» όταν υποχρεώθηκε να καταθέσει στην αρμόδια επιτροπή του βρετανικού Κοινοβουλίου για το γεγονός ότι το ταμπλόιντ «Νιουζ οφ δε Γουόρλντ» υπέκλεπτε συνομιλίες διασημοτήτων για να βγάλει στη φόρα σκάνδαλα ανάλογα με αυτά που κατηγορείται σήμερα ο Αϊλς. Το πλήγμα θα ήταν βαρύ για το τηλεοπτικό δίκτυο. Ή μήπως είναι ένα τέρας, τυφλωμένο από τον ιδεολογικό του φανατισμό;

Για να απαντήσει κανείς πρέπει να πιάσει την άκρη του νήματος από την ημέρα που Αϊλς – ο «άνθρωπος που μετέφερε τα πολιτικά του χαρίσματα στη μικρή οθόνη» – συναντούσε τον Ρίτσαρντ Νίξον. «Η τηλεόραση είναι ένα παραμύθι» του είπε ο υποψήφιος πρόεδρος. «Εάν συνεχίσεις να το πιστεύεις αυτό θα ξαναχάσεις» του απάντησε εκείνος. Η επόμενη ημέρα βρήκε τον Αϊλς σύμβουλο του Νίξον σε θέματα επικοινωνίας. Στην ίδια θέση έμεινε για πολλά χρόνια. Μόνο που είχαν αλλάξει οι πρόεδροι: ο Αϊλς προσέφερε τις υπηρεσίες του πρώτα στον Ρόναλντ Ρίγκαν και στη συνέχεια στον πατέρα Μπους.

Ο άνθρωπος των τριών προέδρων προερχόταν επίσης από μια από εκείνες τις οικογένειες για τις οποίες δημιούργησε το FOX. Ο Ρότζερ γεννήθηκε το 1940 στο Γουόρεν, μια βιομηχανική πόλη του Οχάιο, από εργάτες γονείς. Μικρός υπέφερε από αιμοφιλία με αποτέλεσμα να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία, ο πατέρας του ήταν βίαιος, οι γονείς του χώρισαν το 1960. Τα παιδικά χρόνια του ίδιου, δηλαδή, δεν συνέπεσαν ακριβώς με τα χρόνια της αθωότητας της χώρας του. Ωστόσο, έζησε το αμερικανικό όνειρο. Αν και παιδί εργατικής οικογένειας σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο, όπου ειδικεύτηκε – πού αλλού; – στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Η επαγγελματική του καριέρα στην τηλεόραση άρχισε στο Κλίβελαντ και στη Φιλαδέλφεια όπου εργάστηκε ως παραγωγός σε διάφορα τηλεοπτικά δίκτυα. Η μοιραία συνάντηση με τον Νίξον έγινε σε ένα τηλεοπτικό στούντιο το 1967.

Η συνάντηση με τον Μέρντοκ ήρθε 29 χρόνια αργότερα. Ο αυστραλός μεγιστάνας των ΜΜΕ θα έβαζε τα λεφτά, ο αμερικανός μάστορας της τηλεόρασης το ταλέντο. Αυτό που ήθελαν να δημιουργήσουν ήταν ένα κανάλι, το οποίο θα στεκόταν απέναντι στα άλλα τηλεοπτικά δίκτυα – πολύ προοδευτικά και πολιτικώς ορθά, σύμφωνα με τα γούστα τους. Το δίδυμο είχε υποσχεθεί τότε ένα κανάλι «δίκαιο και ισορροπημένο». Είναι ένα σλόγκαν που παραμένει μέχρι σήμερα. Μόνο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι πολιτικοί σχολιαστές του FOX μιλούν περισσότερο σαν ιεροκήρυκες παρά σαν αναλυτές. Ο φανατισμός είναι διάχυτος, το ίδιο και ο λαϊκισμός. Με αυτά τα υλικά πάντως το FOX έκανε την τύχη του. Το 2002, μόλις έξι χρόνια από το ξεκίνημά του, κατάφερε να περάσει σε θεαματικότητα το σοβαρό και αξιόπιστο CNN για να γίνει το πρώτο ειδησεογραφικό κανάλι των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από τότε παραμένει σε αυτήν τη θέση. Η δύναμή του; Τα βραδινά τοκ σόου με τους σταρ του καναλιού όπως είναι ο Μπιλ Ο’ Ράιλι και ο Σον Χάνιτι. Και πού στρέφουν τα πυρά τους; Σε ό,τι αγαπά να μισεί η λευκή Αμερική των μεσοδυτικών πολιτειών: την κυβέρνηση, τους μετανάστες, εκείνους που τάσσονται υπέρ του ελέγχου των όπλων, όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα στην άμβλωση και τους γάμους μεταξύ των ομοφύλων, τους προοδευτικούς, τον Μπαράκ Ομπάμα. Το θέαμα αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από ελκυστικό: την ώρα της υψηλής τηλεθέασης καρφώνονται μπροστά στις οθόνες τους περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Αμερικανοί όταν το CNN δεν μαζεύει πια ούτε τους μισούς. Τον Αύγουστο του 2015 το κανάλι έσπασε το προσωπικό του ρεκόρ τηλεθέασης συγκεντρώνοντας 24 εκατομμύρια τηλεθεατές. Για να δουν τι; Το ντιμπέιτ των υποψηφίων για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών.

Ο Ρότζερ Αϊλς αφήνει το FOX με κέρδη 1,5 δισ. δολάρια τον χρόνο. Το αφήνει, επίσης, να μάχεται υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ – κι αυτό παρά το γεγονός ότι δεν υποστήριζε τον υποψήφιο πρόεδρο των Ρεπουμπλικανών στην αρχή. Οπως και στην περίπτωση του Νίξον, εάν εκλεγεί ο Τραμπ, ένα μερίδιο της επιτυχίας (ή του ολέθρου) θα ανήκει σε έναν άνθρωπο: τον Ρότζερ Αϊλς.