Χαμηλό ταβάνι ο ουρανός για τα όνειρά της

Η μεγάλη Αικατερίνη της Ελλάδας, η φοβερή και τρομερή Κατερίνα Στεφανίδη, πρωταθλήτρια Ευρώπης του επί κοντώ στο Αμστερνταμ, ονειρεύεται τη στιγμή που θα ανέβει στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων.

Σε λιγότερο από έναν μήνα θα κοντραριστεί με την τσαρίνα των αιθέρων, τη Γελένα Ισινμπάγεβα (αν η Ρωσίδα πάρει μέρος στους Αγώνες), ακόμα και για το χρυσό μετάλλιο στο Ρίο.

«Σαφώς και θεωρώ εφικτό ένα μετάλλιο στο Ρίο καθώς έχω μια από τις καλύτερες επιδόσεις και μάλιστα αυτή τη στιγμή στον ανοιχτό στίβο μόνο εγώ και ακόμα μία αθλήτρια έχουμε υπερβεί τρεις φορές τα 4,80 μ. Απλά το πού θα κυμανθούν τα μετάλλια εξαρτάται από τις συνθήκες, μπορεί στα 4,70 ή στα 4,80 αλλά μπορεί και στα 5 μέτρα» λέει στην «Ομάδα» η ελληνίδα πρωταθλήτρια που μαζί με τη Νικόλ Κυριακοπούλου (4η στο Ευρωπαϊκό) αποτελούν τα χρυσά κορίτσια του επί κοντώ.

ΠΟΙΟ ΣΚΥΛΑΚΙ; Προς το παρόν πρέπει να αναβάλει τις σκέψεις για τα κατοικίδια – ένα σκυλάκι και ένα γατάκι – που της είχε υποσχεθεί ο σύζυγος και προπονητής της Μίτσελ Κρίερ ύστερα από κάποια επιτυχία: «Δυστυχώς, στην παρούσα φάση με τη ζωή που κάνουμε αυτό τον καιρό μέσα στα αεροπλάνα και τα αεροδρόμια είναι πολύ δύσκολο». Συνεχίζει την ίδια τακτική της στους τελικούς; «Πάντα ξεκινούσα τα άλματα τουλάχιστον 30 εκατοστά κάτω από το ρεκόρ μου κι έτσι κάνω και τώρα και μου βγαίνει»). Εξηγεί δε γιατί προσπαθούσε να πείσει τη γερμανίδα αντίπαλό της στον πρόσφατο τελικό να συνεχίσει: «Ηθελα να το κάνει, γιατί και εγώ έχω πολύ καλύτερα άλματα όταν έχω αντίπαλο».

Οσο για το ρεκόρ αγώνων (4,81 μ.) που έκανε στην Ολλανδία σπάζοντας το παλαιό της Ισινμπάγεβα, ήταν προγραμματισμένο!

«Ναι, είναι αλήθεια ότι μόλις εξασφάλισα το χρυσό ο σύζυγός μου με πλησίασε και μου είπε: “Δεν ήρθαμε εδώ μόνο για να νικήσουμε, αλλά και για να κάνουμε το ρεκόρ”, όπως και έγινε. Είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό το μετάλλιο, το οποίο αφιερώνω στον άνδρα και προπονητή μου που έχει δουλέψει το ίδιο σκληρά με μένα και η νίκη μου είναι και δική του» λέει η Κατερίνα. Αλλά δεν μένει στο μετάλλιο:

 «Προσωπικά για μένα μετράει πολύ και η διάρκεια που δείχνεις καθώς ένα μετάλλιο μπορεί να είναι και τυχερό. Ομως σε επίπεδο γυναικών συμπλήρωσα πλέον τρία ευρωπαϊκά μετάλλια και ένα παγκόσμιο, και μάλιστα σε σχετικά μικρή ηλικία για το επί κοντώ. Αυτό δεν είναι τύχη, ιδιαίτερα για κάποιον σαν και μένα που αγωνίζομαι σε αυτό το επίπεδο από τα 15».

 Ο σύζυγός της, αν και έχει σπουδάσει αθλητικές επιστήμες (αντίστοιχα σαν τη Γυμναστική Ακαδημία εδώ), δεν μπορεί να πάρει άδεια εργασίας προπονητή αφού δεν έχει σπουδάσει χορούς και μπάσκετ!

 «Είναι λίγο αστείο να λέμε σε κάποιον που επικεντρώθηκε στην κινησιολογία και στη βιομηχανική ότι δεν αναγνωρίζεται εδώ το πτυχίο του γιατί δεν έχει κάνει παραδοσιακούς χορούς! Τι να κάνουμε όμως, αυτή είναι η Ελλάδα, θα το κυνηγήσουμε μετά τους Ολυμπιακούς» καταλήγει.