«Τον χρόνο πρέπει να τον ζεις, όχι να τον μετράς»

«Είχαν κυκλοφορήσει πολύ άσχημες φήμες για μένα» λέει περιγράφοντας από την αρχή τη δύσκολη, όπως ομολογεί η ίδια, σχέση της με το κοινό. Η Αρλέτα δεν επιχειρεί να στρογγυλέψει τα πράγματα και αυτό το γνωρίζουν όσοι τη συναντούν, έστω και στη δεσμευτική συνθήκη μιας δημοσιογραφικής συνέντευξης.

«Οταν δεν μου άρεσε κάτι που έκαναν σηκωνόμουν κι έφευγα. Εχω ξαναπεί επίσης ότι είναι φρικτό αυτό που λένε ότι δήθεν έσπασα μια κιθάρα σε ένα κεφάλι. Πώς θα μπορούσα να το κάνω αυτό αφού σέβομαι παρά πολύ τις κιθάρες;». Το χιούμορ της μοιάζει να θέλει να εξωραΐσει την κοφτερή ειλικρίνειά της και ομολογεί ότι είναι το μοναδικό πράγμα που φοβάται να μη χάσει. Είναι άλλωστε από τους βασικούς άξονες στη σχέση της με τον Λάκη Παπαδόπουλο, την «οικογένειά» της, όπως τον αποκαλεί. Αύριο το βράδυ θα βρεθούν μαζί ξανά στη σκηνή και θα επιβεβαιώσουν ότι από την πρώτη στιγμή που γνωρίστηκαν συνδέθηκαν με βαθιά αγάπη και ατελείωτα πειράγματα: «Διασκεδάζω πολύ να του κλέβω το καπέλο και να το ψάχνει. Βέβαια και αυτός δεν με αφήνει σε ησυχία. Με πειράζει πολύ όταν συναντιόμαστε και μου λέει “η συναυλία κρατάει δύο ώρες, τη μια την χρειάζεσαι για να πας και να έρθεις”. Και μεταξύ μας δεν έχει άδικο. Ημουνα πάντα αργοκίνητη, τώρα έχω γίνει χελώνα. Κάποτε είχα φτιάξει μια αφίσα που είχε σήμα τη χελώνα και φυσικά ο βασικός λόγος που την έβαλα ήταν επειδή ήθελα να ξέρουν ότι έχω επίγνωση της κατάστασης». Πώς θα περιέγραφε τη σχέση της με τον χρόνο;  «Η σχέση μου με τον χρόνο απλώς δεν υπάρχει. Για να είμαι ειλικρινής ούτε αυτός θέλω να έχει σχέση μαζί μου. Τον χρόνο πρέπει να τον ζεις και όχι να τον μετράς. Μου έχουν αγοράσει δεν ξέρω κι εγώ πόσα ρολόγια, αλλά δεν έχω φορέσει ποτέ κανένα. Καταφέρνω όμως να είμαι πολύ ακριβής στα ραντεβού μου. Σέβομαι τους άλλους. Δεν μου αρέσει να κάνω στους άλλους αυτό που δεν μου αρέσει να κάνουν σε μένα. Θέλω να είμαι ακριβής στα ραντεβού. Αυτό δείχνει ότι υπολογίζεις τον άλλο».

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΤΙΧΟΣ. Εδώ επιστρέφει ξανά στη σχέση της με τον Λάκη Παπαδόπουλο, με τον οποίο θα ψιθυρίσουν ιστορίες από τα «ήσυχα βράδια» τους. «Εκείνο που μας έδεσε με τον Λάκη είναι το τραγούδι και η καλοσύνη. Τον αγαπώ πολύ περισσότερο από τότε που τον πρωτογνώρισα. Είναι πια οικογένειά μου. Αγαπώ πάντα τα τραγούδια του γιατί γράφει για μένα. Δεν γράφει γενικώς τραγούδια που περιμένει να πω. Σαν να σχεδιάζει πάνω μου, σαν τα παλιά κοστούμια. Και μου πάνε. Εχουν καλό στίχο επειδή μόνο αυτό μπορώ να πω. Τώρα που δεν έχω τη φωνή που είχα κάποτε. Γιατί η φωνή μου σε πολύ μεγάλο βαθμό με έχει αφήσει». Οπότε μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί λογικά γιατί τραγουδάτε ακόμα; «Επειδή ο κόσμος με αγαπάει. Πολύ νέοι άνθρωποι έρχονται και με ακούνε. Οσο συμβαίνει αυτό εγώ θα τραγουδώ». Από το ευρύ και σπουδαίο ρεπερτόριό της διαλέγει κάθε φορά εκείνα που συμβαδίζουν με τη διάθεσή της κάθε φορά. Αλλά από τον ερμηνευτικό της ορίζοντα δεν λείπουν εκείνα τα τραγούδια που αγαπάει να ακούει και ως ακροάτρια, όπως το «Susanne» του Λέοναρντ Κοέν. «Τραγουδάω αυτά που μου αρέσουν από όλα τα είδη. Οταν φτιάχνω ένα πρόγραμμα, έχω πάντα στο μυαλό μου να πω μια ιστορία στον κόσμο καλά, στρωτά και ευχάριστα – δεν εννοώ διασκεδαστικά. Οι ιστορίες κάθε φορά αλλάζουν, δεν μπορείς να λες το ίδιο παραμύθι πάντα». Αλλωστε, όπως λέει, τα τραγούδια βγαίνουν κυρίως από κάποια στενοχώρια. «Αλλά έχω κάνει και τραγούδια ενώ βρισκόμουν σε πολύ καλή διάθεση. Μπορεί να μην κάνω τίποτα για πολύ καιρό καλά και μετά να τα κάνω όλα μαζί και αυτό είναι λιγάκι ζόρικο».

INFO
Αρλέτα και Λάκης Παπαδόπουλος, «Τα ήσυχα βράδια» στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, τηλ. 2107282333, 13/7, στις 21.00. Μαζί τους: Κώστας Αναδιώτης (πιάνο), Ηλίας Κατελάνος (κιθάρα), Αλέξανδρος Αλεξίου (τύμπανα), Στέλιος Μακρυπλίδης (κιθάρα), Αναστάσιος Ιωαννίδης (μπάσο)