Το πείραμα του Μαριβό

Στη «Φιλονικία» του Μαριβό, δύο αγόρια και δύο κορίτσια που ανατράφηκαν επί δεκαοκτώ χρόνια, το καθένα χωριστά δίχως άλλη επαφή με ανθρώπινα πλάσματα (εκτός από δύο υπηρέτες που τα μεγάλωσαν), συναντιούνται μεταξύ τους για πρώτη φορά. Ετσι η σχέση ανάμεσα στον πολιτισμό και στη φύση κυριαρχεί στην κωμωδία του μεγάλου γάλλου κλασικού. «Εμπνεύστηκα από το ίδιο το κείμενο που εδώ και πολλά χρόνια ήθελα να ανεβάσω» λέει στο «Νσυν» η Σοφία Μαραθάκη, η οποία σκηνοθετεί και παίζει στην παράσταση «La dispute» που βασίζεται στον Μαριβό, ενώ περιέχει μικρά αποσπάσματα από τα «Αποσπάσματα ερωτικού λόγου» του Ρολάν Μπαρτ. «Με ενδιέφερε δραματουργικά η ανάγκη του ανθρώπου να εκλογικεύσει φυσικά φαινόμενα, ώς ένα βαθμό, μέσα από τον ορθό λόγο και την παρατήρηση. Με ενδιέφερε η θεματική τού πώς εμείς προσπαθούμε να δαμάσουμε τη φύση, να τη βάλουμε κάτω από το μικροσκόπιο και να βγάλουμε συμπεράσματα. Θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια μας έχει οδηγήσει σε ένα σημείο κομβικό, που ίσως να είναι και αδιέξοδο».

Η παράσταση ανεβαίνει στο Φεστιβάλ Αθηνών μετά την επιτυχία της περασμένης σεζόν «Ο Φίλιπ Γκλας αγοράζει μία φρατζόλα ψωμί»  (λόγω αυξημένης ζήτησης πήρε δύο φορές παράταση), σε συνεργασία με την ομάδα ΑΤΟΝΑλ που ιδρύθηκε από τη Μαραθάκη το 2012. «Πιστεύω πολύ στις σταθερές συνεργασίες, νομίζω ότι βαθαίνει ο τρόπος δουλειάς και με την πλειονότητα των συνεργατών μου έχουμε δημιουργήσει σιγά σιγά έναν κώδικα επικοινωνίας, ο οποίος θεωρώ ότι ειδικά στην τέχνη του θεάτρου που είναι ομαδική, διευκολύνει πάρα πολύ τη διαδικασία και σε επίπεδο χρόνου και σε επίπεδο εμβάθυνσης ενός κώδικα ή ενός τρόπου δουλειάς».

Πρόκειται για ένα έργο-πείραμα. Τέσσερις νέοι, δύο από κάθε φύλο, έχουν μεγαλώσει σε πλήρη απομόνωση, με μόνη συντροφιά τους δύο παιδαγωγούς. Οταν αφήνονται για πρώτη φορά ελεύθεροι, επωμίζονται μια ευθύνη που αγνοούν: η συμπεριφορά τους πρόκειται να αποκαλύψει το γένος της ανθρώπινης απιστίας. «Σε επίπεδο θεατρικής απόδοσης και πράξης, με ενδιαφέρει το πώς όλοι μας είμαστε ένα και πώς μέσα από αυτό το ένα μπορεί να αναδεικνύεται η ατομικότητα χωρίς όμως να υποτάσσεται η ατομικότητα στο ομαδικό, αλλά ούτε η ομαδικότητα να γίνεται φερέφωνο του ενός».

Συμπεράσματα έτοιμα έχει να μας προσφέρει, λοιπόν, η διαδικασία της εκλογίκευσης; «Μπορεί να βρίσκουμε πολλές απαντήσεις μέσα από το πείραμα και την επιστήμη και ειδικά μέσα από την τεχνολογία, αυτή η ανάγκη μας όμως να γίνουμε μικροί θεοί δεν απαντά τελικά τα βαθύτερα υπαρξιακά ερωτηματικά μας. Ηθελα να αναδείξω αυτή την ανάγκη του ανθρώπου να ελέγξει τα πάντα και πόσο αυτή η ανάγκη είναι ίσως και παιδιάστικη, ίσως είναι και καταστροφική με έναν τρόπο. Δεν μας δίνει τελικά τις απαντήσεις που θέλουμε. Θα ήταν ωραίο κάποια στιγμή να μπορέσουμε να αφεθούμε σε αυτό το κομμάτι το αινιγματικό, που έχει να κάνει με την πραγματικότητά μας».

INFO:
«La dispute», 15 – 16 Ιουλίου, Πειραιώς 260 – Χώρος Η, στις 21.00
Μετάφραση: Μαρία Ευσταθιάδη. 
Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τζαβάρας
Παίζουν: Μιχάλης Βαλάσογλου, Λήδα Κουτσοδασκάλου, Σοφία Μαραθάκη, Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Καλλιόπη Σίμου, Γιώργος Σύρμας, Δημήτρης Τσιγκριμάνης