Περπατώντας πάνω στο νερό

Δρόμος στρωμένος με αδιάβροχο βιομηχανικό ύφασμα στη μέση μιας λίμνης ενώνει δύο μικρά νησιά στο όνομα της τέχνης. Το εγχείρημα με τίτλο «Πλωτή εξέδρα» («Floating piers») έχει την υπογραφή του διεθνούς ακτινοβολίας Κρίστο και εξελίσσεται στα βόρεια της Ιταλίας, στη λίμνη Ιζέο, στην περιοχή της Λομβαρδίας. Το κόστος του, που φτάνει περίπου τα 15 εκατομμύρια ευρώ, θα καλυφθεί από τις πωλήσεις των σχεδίων και των κολάζ πάνω στα οποία δούλεψε ο Κρίστο την αρχική του ιδέα.

«Ξέρω ότι τέτοια εγχειρήματα είναι απολύτως παράλογα, εντελώς άχρηστα. Ο κόσμος μπορεί να υπάρχει χωρίς αυτά, κανείς δεν τα έχει ανάγκη, παρά μόνο εγώ και η γυναίκα μου, η Ζαν Κλοντ. Εκείνη πάντα τόνιζε ότι αυτά τα έργα υπάρχουν επειδή μας αρέσει να τα έχουμε. Και αν αυτό αρέσει και σε άλλους, τότε είναι μια έξτρα παράμετρος» εξηγεί ο βουλγαρικής καταγωγής αμερικανός καλλιτέχνης στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». Ο απόηχος της προσφυγικής κρίσης είναι μακρινός – ο ίδιος ο Κρίστο δεν αναφέρεται καθόλου σε αυτήν -, αλλά η δημοσιογράφος Ελιζαμπέτα Ποβολέντο παρατηρεί: «Το να περπατάς επάνω του, όπως ανακάλυψα, μοιάζει με το να επιβαίνεις σε μια βάρκα που κουνιέται, χωρίς να φοβάσαι ότι θα την αναποδογυρίσει το πρώτο κύμα».

Ο Κρίστο Γιαβάτσεφ – εν συντομία Κρίστο – και η σύζυγός του, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2009, οραματίστηκαν αυτό το «πλωτό» έργο πριν από 46 χρόνια, όταν τους προσέγγισε ένας αργεντινός ιστορικός τέχνης και τους πρότεινε την περιοχή του κόλπου του Ρίο ντε λα Πλάτα στη Νότια Αμερική. Το αρχικό σχέδιο δεν προχώρησε. Ωστόσο, τα πλάνα του Κρίστο από τη μελέτη και την προετοιμασία περιτυλίγματος για το αργεντίνικο τοπίο πρόκειται να εκτεθούν στο μουσείο της Σάντα Τζούλια στη γειτονική πόλη της Μπρέσκια, συμπληρώνοντας την εικαστική του παρέμβαση στα νησιά της λίμνης Ιζέο. Το 1995, μάλιστα, ο καλλιτέχνης επανήλθε σε αυτήν την ιδέα επιλέγοντας τον κόλπο του Τόκιο, αλλά ούτε τότε την πραγματοποίησε.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ 22 ΜΗΝΩΝ. Η «Πλωτή εξέδρα» είναι η πρώτη υπαίθρια εγκατάσταση του Κρίστο μετά την παρέμβασή του το 2005 με 7.500 «πύλες» από βινύλιο στο χρώμα του κρόκου στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης. Η ίδια απόχρωση ξεχωρίζει τώρα με τη φωτεινή της αντίθεση στο σκούρο μπλε του νερού της ιταλικής λίμνης.

«Νομίζω ότι έκανε ρεκόρ χρόνου με αυτό το έργο, αφού το ολοκλήρωσε με την ομάδα του μέσα σε 22 μήνες. Συνήθως χρειάζεται δεκαετίες για να ετοιμάσει παραγωγές τέτοιας κλίμακας» συμπλήρωσε ο επιμελητής τέχνης Τζερμάνο Τσέλαντ, ο οποίος διευθύνει το συγκεκριμένο έργο. Δύο διάδρομοι με μήκος τρία χιλιόμετρα και πλάτος 16 μέτρα, φτιαγμένοι από 220.000 κύβους υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλενίου, ξεκινούν από διαφορετικά σημεία της όχθης και σχηματίζουν ένα βέλος στην επιφάνεια της λίμνης πριν καταλήξουν στο νησάκι. Οι κύβοι τυλίγονται με το αδιαβροχοποιημένο ύφασμα ειδικής επεξεργασίας ώστε η απόχρωσή του ανάλογα με τη θερμοκρασία και τις συνθήκες υγρασίας να βαθαίνει ή να ανοίγει.

Προσοχή στις βουτιές
Για να γίνει αυτή η κυματιστή διαδρομή ασφαλής και να στερεωθεί στον ανομοιογενή βυθό της λίμνης  χρειάστηκαν πολλοί μηχανικοί να συναντηθούν με κατασκευαστικές εταιρείες. Αλλά και αρκετοί γάλλοι δύτες και βούλγαροι κολυμβητές να βοηθήσουν την ομάδα του Κρίστο. Από αύριο και έως τις 3 Ιουλίου το μονοπάτι θα είναι συνεχώς ανοιχτό και ελεύθερο για το κοινό. Γύρω του θα βρίσκονται σε επιφυλακή πολυμελείς ομάδες από ναυαγοσώστες και εθελοντές  εξοπλισμένοι με μόνιτορ ώστε να μη σημειωθούν απρόβλεπτες βουτιές στη λίμνη.