Το βάρος που θα πέσει στα νέα πρόσωπα είναι τεράστιο, αφού καλούνται να ξαναγράψουν σε λευκό χαρτί τον τρόπο αξιοποίησης της περιουσίας του ελληνικού κράτους. Δεν θα κάνουν ιδιωτικοποιήσεις παρά αξιοποίηση ακινήτων και επιχειρήσεων, μια πολύ πιο απροσδιόριστη έννοια ανάπτυξης, και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο εξαιρετικά σύνθετη. Τους προσφέρονται οι δυνατότητες συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μίσθωσης περιουσιακών στοιχείων, έκδοσης τίτλων ανταλλάξιμων με μετοχές, όπως επίσης η τακτοποίηση καταπατημένων, η σύσταση δικαιωμάτων οριζόντιας ιδιοκτησίας επί ακινήτων, η τιτλοποίηση απαιτήσεων, οι επενδύσεις σε προγράμματα έρευνας – καινοτομίας στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ κ.ά.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της νέας Εταιρείας Συμμετοχών του Δημοσίου (ΕΔΗΣ) όπου ο τιμονιέρης της θα πρέπει να πιάσει εταιρεία εταιρεία, δηλαδή τον ΟΑΣΑ, την ΟΣΥ (τρόλεϊ, θερμικά λεωφορεία), τη ΣΤΑΣΥ (μετρό, τραμ, ηλεκτρικός), τα ΕΛΤΑ, τον ΟΣΕ, το ΟΑΚΑ, και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητά της, να μειώσει τα λειτουργικά έξοδα, να αξιοποιήσει την καινοτομία ή να αυξήσει τα έσοδα μέσω επέκτασης της πελατειακής βάσης.
Αν επιλεγούν ικανά στελέχη το εγχείρημα θα περπατήσει – τουλάχιστον στη Γαλλία απ’ όπου και έχει αντιγραφεί το ελληνικό μοντέλο του Ταμείου αυτό συνέβη. Διαφορετικά αν το τιμόνι δοθεί σε αποτυχημένους πολιτευτές ή καθηγητές, σύντομα το Ταμείο θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε «επενδυτικό έλος», και η οικονομία δεν πρόκειται να δει το χρώμα του χρήματος. Αν και δεν είναι ευθέως συγκρίσιμα τα μεγέθη, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του ΤΑΙΠΕΔ όπου από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα έχουν περάσει επτά πρόεδροι δίχως να έχουν ολοκληρώσει ούτε καν τέσσερις σημαντικές αποκρατικοποιήσεις (ΟΠΑΠ, αεροδρόμια, Ελληνικό, ΟΛΠ). Κάτι για το οποίο βεβαίως ευθύνονται σημαντικά και υπουργοί όλων των κυβερνήσεων που έβαζαν στο πρόγραμμα συνεχώς τρικλοποδιές.
Μήπως όμως για μια ακόμη φορά οι πιστωτές υπερτίμησαν την οργάνωση και αποτελεσματικότητα των μηχανισμών της χώρας; Δεν θα είναι η πρώτη φορά που το κάνουν, το ίδιο λάθος συνέβη και το 2011, όταν συστάθηκε το ΤΑΙΠΕΔ, τότε που είχαν θέσει ως στόχο τα 50 δισ. ευρώ ως έσοδα από αποκρατικοποιήσεις μέχρι το 2015. Μέχρι σήμερα δεν έχουν εισπραχθεί πάνω από 4 δισ., είτε λόγω εγχώριων στρεβλώσεων είτε επειδή τα ελληνικά ασημικά δεν λάμπουν και τόσο όσο νόμιζαν. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια πριν προσγειωθούν στη σκληρή ελληνική πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία θα αποτελέσει μεγάλη επιτυχία να επιτευχθεί ο στόχος για έσοδα 10 δισ. ευρώ από αποκρατικοποιήσεις ώς το 2018. Να προστεθούν δηλαδή στις μέχρι σήμερα εισπράξεις επιπλέον 6 δισ. μέσα στην επόμενη διετία.