Ο Κώστας Στάθης, η ζωγραφική και η κατάθλιψη

Εζησε στο περιθώριο, αν και διακρίθηκε ως ταλέντο. Δοκίμασε την τύχη του ως δάσκαλος και ταπητουργός χωρίς να απαρνηθεί ποτέ τη μεγάλη του αγάπη, τη ζωγραφική. Λίγο έλειψε να βρεθεί στο Δαφνί και πέθανε παραγνωρισμένος στο χωριό του, στον Ασκά της Πιτσιλιάς στην Κύπρο. Και τώρα – 29 χρόνια μετά τον θάνατό του – ο Κώστας Στάθης «επιστρέφει» για να διηγηθεί τη διαδρομή του στη ζωή και στην τέχνη μέσα από το έργο «Αντρόνικος ή ο Ζωγκράφος» της Ευρυδίκης Περικλέους-Παπαδοπούλου, που παρουσιάζεται σε σκηνοθετική επιμέλεια Μαρίας Μανναρίδου-Καρσερά και τον Νεκτάριο Θεοδώρου στον ρόλο του πρωτοπόρου ζωγράφου της νεότερης κυπριακής τέχνης.

Εργα βιωματικά που αποδίδονται από την ψυχή του είναι όσα άφησε ο Κώστας Στάθης που παρότι ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές ως ταλαντούχος φοιτητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, η Κατοχή τον ανάγκασε να σταματήσει τις σπουδές του. Η κατάθλιψη που τον κατέβαλε μερικά χρόνια αργότερα τον απέκοψε από οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα και τον ανάγκασε να ζήσει απομονωμένος για 37 χρόνια στη γενέτειρά του, αφήνοντας το έργο του στην αφάνεια. Εκτός από τον θεατρικό μονόλογο που ενέχει στοιχεία μυθοπλασίας και έχει διακριθεί από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, για τον Κώστα Στάθη και το έργο του θα μιλήσει το μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού Ιδρύματος Τράπεζας Κύπρου Νικηφόρος Ορφανός.

Tο θεατρικό αναλόγιο «Αντρόνικος ή ο Ζωγκράφος» την Τρίτη στις 20.30 στο Σπίτι της Κύπρου, Ξενοφώντος 2Α