Η Δικαιοσύνη λειτουργεί ως συνεκτικός ιστός της κοινωνίας

Ο θεσμός της Δικαιοσύνης στη χώρα μας επιτελεί μέχρι σήμερα στον ύψιστο βαθμό τον θεμελιώδη εγγυητικό ρόλο που του επιφυλάσσει το Σύνταγμα. Μ’ ένα πολιτικό σύστημα απαξιωμένο, με τους έλληνες πολίτες επί έξι έτη να προσπαθούν «να βρουν τον βηματισμό τους», μετά τη μεγάλη ανατροπή εν μια νυκτί της επίπλαστης ευημερίας, στην οποία τους είχαν οδηγήσει οι κυβερνώντες των προηγούμενων δεκαετιών, η ελληνική Δικαιοσύνη είχε χρέος να λειτουργήσει ως συνεκτικός ιστός της κοινωνίας και ως θεσμός που εγγυάται την ισονομία μεταξύ των πολιτών, και μάλιστα την εποχή τούτη που διαφαίνονται περισσότερο έντονα οι οικονομικές ανισότητες. Και το έπραξε στο ακέραιο.

Αγωνισθήκαμε, αγωνιζόμαστε και θα αγωνισθούμε για τη διαφύλαξη και την ενίσχυση του κύρους της Δικαιοσύνης, για τη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας της. Αναδείξαμε την ισοτιμία των εκπροσώπων των τριών λειτουργιών, η οποία συχνά, μεθοδευμένα, αμφισβητείται από τους εκπροσώπους των άλλων δύο εξουσιών, στη λογική ότι «η απαξιωμένη Δικαιοσύνη χειραγωγείται πιο εύκολα». Καταγγείλαμε κάθε προσπάθεια άμεσης ή έμμεσης παρέμβασης κατά την άσκηση του δικαιοδοτικού μας έργου από θεσμικούς και εξωθεσμικούς παράγοντες και πλέον θεωρώ ότι είναι απαραίτητη η έναρξη διαλόγου για την αναθεώρηση των συνταγματικών διατάξεων περί ορισμού της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων από την εκάστοτε κυβέρνηση, πρόβλεψη η οποία όχι μόνο δίνει την εντύπωση εναγκαλισμού της δικαστικής με την εκτελεστική εξουσία αλλά συχνά οδηγεί στην παράλειψη άξιων και ακέραιων δικαστών.