Ο διχασμός και η συμμαχία

Οι αυστριακοί Σοσιαλδημοκράτες είναι σήμερα ένα κόμμα σε κρίση, βαθιά διχασμένο. Δεν τους δίχασε μόνο η αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής, με το κλείσιμο των συνόρων και ό,τι ακολούθησε. Τους διχάζει και η στάση που πρέπει να τηρήσουν έναντι της Ακροδεξιάς: δεν είναι λίγοι οι Σοσιαλδημοκράτες που τάσσονται ανοικτά υπέρ μιας συμμαχίας σε εθνικό επίπεδο. Εχει ξαναγίνει: η Ευρώπη θυμάται κυρίως τον γάμο μεταξύ ÖVP και FPÖ την περίοδο 2000-2002, ξεχνάει συχνά πως και το SPÖ είχε συμμαχήσει μεταξύ 1983 και 1986 σε εθνικό επίπεδο με το FPÖ (που δεν αποσπούσε τότε παρά ένα 5% των ψήφων) αφότου έχασε την απόλυτη πλειοψηφία και προκειμένου να αποφύγει μια συμμαχία με το ÖVP. Ξεχνάει επίσης συχνά πως οι Σοσιαλδημοκράτες συμπράττουν με την Ακροδεξιά σε τοπικό επίπεδο, στο Μπούργκενλαντ, το ανατολικότερο, πλέον αραιοκατοικημένο και φτωχότερο κρατίδιο της Αυστρίας, από το 2015. Λεπτομέρεια: στο Μπούργκενλαντ γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Νόρμπερτ Χόφερ.

Στις περιφερειακές εκλογές του 2015, το SPÖ είχε έρθει στο Μπούργκενλαντ πρώτο με 42% και το FPÖ τρίτο με 15%. SPÖ και ÖVP συγκυβερνούσαν στο κρατίδιο για 70 χρόνια. Αυτή τη φορά όμως, το τοπικό SPÖ αποφάσισε να πάει κόντρα στα κεντρικά και να συνάψει συμμαχία με το FPÖ. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του SPÖ στο Μπούργκενλαντ, τον Ρόμπερτ Χέργκοβιτς, «τα μέλη του κόμματος είχαν βαρεθεί τους εκβιασμούς του ÖVP: κάθε φορά που υπήρχε μια διαφωνία, απειλούσαν να ρίξουν τον συνασπισμό και να σχηματίσουν κυβέρνηση με την Ακροδεξιά».

Τόσο ο Χέργκοβιτς όσο και ο τοπικός επικεφαλής του FPÖ, ο 32χρονος Γκέζα Μόλναρ, τάσσονται σήμερα υπέρ μιας συμμαχίας των κομμάτων τους σε εθνικό επίπεδο, υποδεικνύοντας το Μπούργκενλαντ ως πρότυπο καλής συνεργασίας. Ειδικά για το FPÖ, για τον Χάινς-Κρίστιαν Στράχε, έχει μεγάλη σημασία να αποδείξει στους Αυστριακούς πως τίποτε το φρικτό δεν συμβαίνει όταν αναλαμβάνει εξουσία το κόμμα του. Η Ακροδεξιά διατηρεί λοιπόν στο Μπούργκενλαντ χαμηλό προφίλ. Και όπως επισημαίνει η «Monde», είναι αλήθεια πως το πρόγραμμα κυβερνητικής συνεργασίας SPÖ-FPÖ «δεν έχει τίποτε το ανησυχητικό: προωθεί τον πολιτισμικό πλουραλισμό, την καλλιτεχνική ελευθερία, την επαγγελματική δραστηριότητα των γυναικών και κυρίως την ασφάλεια, στην πιο ασφαλή περιοχή της χώρας», στα σύνορα με τη Σλοβακία, την Ουγγαρία και τη Σλοβενία.

Μόνο η πολιτική για την απασχόληση εγείρει κάποια ερωτήματα. Η περιοχή είναι οινοπαραγωγός, διαθέτει επίσης αρκετά κέντρα σπα. Προκειμένου να μην πάνε Σλοβάκοι και Ούγγροι να εργαστούν εκεί, η κυβέρνηση «επιχορηγεί την επαγγελματική κατάρτιση των κατοίκων του Μπούργκενλαντ». Ενα 20% των δαπανών του περιφερειακού συμβουλίου φέτος χρησιμοποιείται για την πολιτική της απασχόλησης. Οι επιχειρήσεις που προσλαμβάνουν ντόπιους επιδοτούνται με 5.000 ευρώ. Υπάρχει επίσης ένα σύστημα φοροαπαλλαγών για όσες δέχονται να πάρουν ανειδίκευτους και να τους εκπαιδεύσουν. Η πολιτική αυτή παίζει με τις ευρωπαϊκές κόκκινες γραμμές, τη στιγμή που το Μπούργκενλαντ, ως μη προνομιούχο κρατίδιο, έχει επωφεληθεί σημαντικά από τα ευρωπαϊκά κονδύλια.