Ο Βαν Κκογκ στο Κορωπι

Ο ζωγράφος βουτάει το πινέλο στην παλέτα του και γυρίζει στον καμβά του. Πάνω στο φωτισμένο λευκό φύλλο προβάλλονται αχνές μορφές από τον ειδικό προτζέκτορα που είναι προσαρμοσμένος στον ουρανό του γραφείου του. Μόλις εκείνος αρχίζει να σχεδιάζει την εικόνα που βλέπει, στη μισή οθόνη που είναι στημένη μπροστά του εμφανίζονται οι λεπτομέρειες του έργου του, ενώ στο υπόλοιπο «παίζει» το καρέ με τους ηθοποιούς.

Σ’ αυτές τις ειδικές κατασκευές εμβαδού 10 τετραγωνικών μέτρων, τα paws όπως ονομάζονται, παράγεται το σύνολο των ζωγραφικών έργων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της ταινίας animation «Loving Vincent», του πρώτου φιλμ του είδους που αποτελείται αποκλειστικά από καρέ ζωγραφισμένα στο χέρι. Μιας και η πλοκή του βασίζεται στη ζωή και τη δράση του ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ, κάθε σκηνή ξεκινάει από έναν ήδη γνωστό πίνακά του και επεκτείνεται. Πάντα μέσα από σκιτσαρισμένα πλάνα. Γι’ αυτό και οι καλλιτέχνες που απασχολούνται στο πρότζεκτ πρέπει να μιμούνται την τεχνοτροπία του σε κάθε πινελιά τους.

Από τους συνολικά 92 ζωγράφους που αποτελούν το εικαστικό δυναμικό της παραγωγής, οι 20 έχουν έδρα στην Ελλάδα, στα στούντιο Mabrida της οικογένειας Σοφιανού στο Κορωπί. Από τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν άρχισε η δημιουργική δουλειά τους, έως τον προσεχή Σεπτέμβριο που υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί το έργο, ζωγραφίζουν αδιάκοπα επί οκτώ ή και δέκα ώρες, έξι φορές την εβδομάδα, τα frames που θα συνθέσουν στο τέλος την ταινία. «Υπολογίζουμε ότι το 20% της ταινίας θα είναι φτιαγμένο από την ελληνική ομάδα. Πρόκειται για 13.000 frames από τα συνολικά 65.000 που απαιτούνται για τη δημιουργία της. Κάθε δευτερόλεπτο πλάνων απαιτεί 12 διαφορετικά frames» λέει στα «Πρόσωπα» ο Κωνσταντίνος Βασίλαρος, ιθύνων νους της εταιρείας παραγωγής StudioBauhaus που έχει καταπιαστεί με την ελληνική πλευρά του εγχειρήματος.

Η ταινία, διάρκειας 70 λεπτών, αναμένεται να κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους τον ερχόμενο Δεκέμβριο (στην Ελλάδα πήρε διανομή από τη Filmcenter Trianon). Η αρχική ιδέα προέκυψε πριν από τρία χρόνια από την πολωνή εικαστικό Ντορότα Κομπιέλα και άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά στην πατρίδα της χάρη στη ματιά του άγγλου σκηνοθέτη και παραγωγού συζύγου της Χιου Γουέλτσμαν. Πάντα υπό τις οδηγίες της βραβευμένης με Οσκαρ εταιρείας παραγωγής Breakthru Films για την ταινία «Ο Πέτρος και ο λύκος». «Μιας και είχαν δουλέψει με την Breakthru στο παρελθόν, τους κάλεσα πέρυσι το καλοκαίρι στην Ελλάδα για να δουν το στούντιο στο Κορωπί με σκοπό να φέρω ένα πιο μοντέρνο είδος, το animation. Ηρθαν, τους άρεσε ο χώρος και είπαν να δοκιμάσουν να βρουν έλληνες ζωγράφους» δηλώνει ο Κωνσταντίνος Βασίλαρος.

      

Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΙΚΟΣΑΔΑ. Ετσι, άρχισε να αναζητεί καλλιτέχνες που γνωρίζουν την τεχνοτροπία του λαδιού (και) μέσω facebook όπου ανέβασε ένα σχετικό recruitment βίντεο. Στο αίτημά του ανταποκρίθηκαν 300 έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες που κατοικούν εδώ, από τους οποίους επέλεξαν τους 90. Επειτα από τριήμερα τεστ τον περασμένο Σεπτέμβριο ο αριθμός μειώθηκε στους 40 και στην τελική φάση της επιλογής έμειναν οι 20, οι οποίοι είχαν τις καλύτερες επιδόσεις στα ειδικά σεμινάρια για animation που παρακολούθησαν τις επόμενες εβδομάδες. «Εχουμε ανθρώπους διαφόρων ηλικιών. Οι 18 είναι Ελληνες και οι δύο ξένοι. Κάποιοι μόλις βγήκαν από την Καλών Τεχνών, άλλοι είναι αρχιτέκτονες και ήθελαν να δοκιμάσουν κάτι άλλο, όπως ένας κύριος 50 ετών» συμπληρώνει ο παραγωγός.

Προκειμένου να υπάρχει συνοχή ανάμεσα στους έλληνες και τους πολωνούς ζωγράφους της ταινίας, υπάρχει συνεχής επικοινωνία των δύο πλευρών και καθημερινά μίτινγκ ώστε να γίνεται η αξιολόγηση των έργων τους. Γι’ αυτό και κάθε frame πρέπει να έχει την έγκριση της σκηνοθέτριας για τη σωστή τεχνοτροπία του. Κάπως έτσι, το συνολικό κόστος της παραγωγής φτάνει τα 5 εκατομμύρια ευρώ, ποσό σχετικά μικρό για τα δεδομένα του είδους, μιας και η προετοιμασία της διαρκεί ήδη δύο χρόνια. Της φάσης των σκίτσων, που αποτελεί ουσιαστικά το τελευταίο στάδιο παραγωγής, προηγήθηκε μια άλλη όπου κανονικοί ηθοποιοί ενσάρκωσαν μέσα σε στούντιο τις σκηνές που αργότερα οι ζωγράφοι αποτυπώνουν σε σκίτσα. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα έχουν καλό βιογραφικό, όπως ο Τζερόμ Φλιν του «Game of thrones», η Σαουάρς Ρόναν και ο Κρις Οντάουντ. Αυτές οι εικόνες εμφανίζονται στα καβαλέτα των ζωγράφων για να γίνουν στο τέλος animation.