Βουρ για Λαμπεντούζα;

«Αφού δεν μας αφήνετε να ονειρευτούμε δεν θα σας αφήσουμε να κοιμηθείτε» (Lampeduza, 2015). Το ετοίμαζε καιρό. Ο νέος διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (φωτογραφία). Προτού αναλάβει. Για το φετινό καλοκαίρι. Και με το βλέμμα στραμμένο στο Προσφυγικό. Το ετοίμαζε ενώ σκηνοθετούσε και τα «Παράσιτά» του και τη «Σταματία, το γένος Αργυροπούλου» και «Το δάνειο», στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Και κανείς δεν αποκλείει ότι θα το κάνει και πράξη. Να ανεβάσει σε μια εμβληματική – πιθανότατα – ταράτσα της Αθήνας και με τη συμβολή εικαστικών καλλιτεχνών το έργο «Λαμπεντούζα» του Βρετανού Αντερς Λουστγκάρτεν (ανεβάστηκε και τον Νοέμβριο από την Εταιρεία Θεάτρου Μνήμη και τον Μιχάλη Βιρβιδάκη στο Κυδωνία των Χανίων, ύστερα από το ανέβασμα – κατά παραγγελία – στο Θέατρο Σόχο του Λονδίνου, στο πλαίσιο αφιερώματος για το σημερινό πολιτικό θέατρο). Ηρωες, ο ψαράς Στέφανο που ανασύρει πτώματα προσφύγων από την Αφρική στα νερά του ειδυλλιακού, κατά τα άλλα, νησιού Λαμπεντούζα και η μιγάς Ντενίζ, που εισπράττει δόσεις δανείων για εταιρεία τοκογλύφων. Αξονας, η προσφυγιά και η αντιμετώπισή της από την Ευρωπαϊκή Ενωση.