Οι οπαδοί έχουν κοντή μνήμη

Ο Μουρίνιο έχει λατρευτεί σαν αυτοκράτορας. Ο Μουρίνιο μισήθηκε από εκείνους που τον λάτρεψαν σαν κλέφτης.

Ο Οτο Ρεχάγκελ ήταν ο προπονητής που σήκωσε τα μανίκια, έβαλε τα χέρια του στον υπόνομο του ελληνικού ποδοσφαίρου και έβγαλε την Εθνική στην επιφάνεια του κόσμου· αποθεώθηκε, δοξάστηκε! Οταν ενάμιση μήνα μετά τον θρίαμβο ηττήθηκε από την Αλβανία, ο Ρεχάγκελ ξανάγινε ο «γερμανός κατακτητής που ήρθε στην Ελλάδα να φάει γλυκό ψωμί».

Οι οπαδοί και το ποδόσφαιρο έχουν μνήμη που διαρκεί ελάχιστες ώρες, όσες θα κρατήσουν η γιορτή και η χαρά. Οταν οι επιτυχίες ιστορούνται με δυο λέξεις, «θυμάσαι κάποτε», ο προπονητής έχει απομυθοποιηθεί και ετοιμάζεται για άλλες πολιτείες. Ακόμα και στην Αγγλία που έχουν μάθει να συγχωρούν τις αστοχίες των πετυχημένων, δεν στήνουν μοναχά αγάλματα στα είδωλά τους, στήνουν και ικριώματα. Ο Αρσέν Βενγκέρ, όταν πήγε στην Αρσεναλ, το 1996, βρήκε «μοίρα πυροβολικού» κολλημένη στη λάσπη της μετριότητας· έδωσε νέο ευρωπαϊκό στυλ και προσωπικότητα νικητή στην ομάδα των Κανονιέρηδων. Στη διάρκεια της παρουσίας του στο Λονδίνο, ο αλσατός καθηγητής οδήγησε την Αρσεναλ στον εκπολιτισμό της: η οικονομική του πολιτική (αγοράζουμε φθηνά ταλέντα και τα μεταπωλούμε ως φτασμένους αστέρες) οδήγησε στη δημιουργία μοναδικού προπονητικού κέντρου και του «παλατιού» Εμιρεϊτς. Ο Βενγκέρ δεν κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο αν και έφθασε στην πηγή, πανηγύρισε όμως νταμπλ και πρωταθλήματα στο Μεγάλο Νησί και κυρίως έκανε υπερήφανους τους φίλους της Αρσεναλ που μέχρι τότε κυκλοφορούσαν στη σκιά της Γιουνάιτεντ και της Λίβερπουλ. Ομως τα χρόνια έφυγαν, τα μαλλιά του Βενγκέρ άσπρισαν, οι τίτλοι του πρωταθλητή δεν ξαναφάνηκαν, ήρθαν όμως οι ρυτίδες στο αγέλαστο πρόσωπό του και οι οπαδοί λησμόνησαν τις ευεργεσίες του· τώρα αξιώνουν την αποκαθήλωσή του. Τώρα τον αποδοκιμάζουν. Ο Βενγκέρ δεν είναι πια «άγαλμα» στο μουσείο για τους πιστούς της Αρσεναλ, είναι τα συντρίμμια μιας εποχής που έχει περάσει.

Οι οπαδοί έχουν κοντή μνήμη. Δικαιολογημένα. Η επιτυχία είναι εφήμερη. Η επιτυχία σβήνει στην πρώτη μπόρα της αποτυχίας. Η σκάλα μιας ομάδας που κοιτάζει ψηλά δεν ορίζεται μόνο από τα πρώτα σκαλοπάτια· η σκάλα της επιτυχίας δεν έχει τελευταίο σκαλί. Ο προπονητής που δεν φέρνει τίτλους είναι καταδικασμένος να καεί στο πυρ της μνήμης των οπαδών. Ο Μουρίνιο ανάστησε την Τσέλσι και η εικόνα του πήρε θέση στην Ωραία Πύλη των ορθοδόξων Μπλε. Ο Μουρίνιο βούλιαξε την Τσέλσι και οι οπαδοί, πρώτοι, τον πέταξαν στα κύματα της απαξίωσης. Σοφός ο προπονητής που θα καταλάβει πως «ό,τι είχα να κατακτήσω το κατέκτησα, ώρα να αποχωρήσω» (Χίτζφελντ) και θα φύγει ντυμένος την πορφύρα. Αυτός που νομίζει ότι είναι αιώνιος είναι καταδικασμένος να διαπομπευθεί και από βασιλιάς να ζητιανεύει την επιείκεια της Ιστορίας, προκαλώντας λύπηση.