Λεξικό: «Το μυθιστόρημα των τεσσάρων»

Η γενιά του ’00 έχει άλλες προτεραιότητες. Σιγά μην ασχοληθεί με μυθιστορήματα και συγγραφείς λαπάδες (κατά τον αφορισμό παροπλισμένου πλέον πολιτικού). Η γενιά του ’00 ή των απόλυτων «0» (υπάρχουν και οι εξαιρέσεις) διεγείρεται με καψουροτράγουδα, εντυπωσιάζεται με τα νέα μοντέλα της κινητής τηλεφωνίας, συζητεί με πάθος την τελευταία εκπομπή των εκμαυλισμένων λαοπλάνων διασκεδαστών και αναμένει με αγωνία τη συνάντηση των τεσσάρων ωσάν να επρόκειτο για τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τέσσερις ισχυροί του ποδοσφαίρου μας: Μαρινάκης, Μελισσανίδης, Αλαφούζος και Σαββίδης, εκπρόσωποι της γενιάς τού «όποιον πάρει η μπάλα», συσκέπτονται με τα επιτελεία τους, σκέπτονται κατά μόνας πριν αποκοιμηθούν, σκέπτονται όταν μετρούν τα δισεκατομμύριά τους αν θα συναντηθούν όλοι μαζί για να συμβάλουν έτσι στην εξυγίανση του ποδοσφαίρου. Και όσο οι τέσσερις το μελετούν, οι φίλαθλοι που έχουν λύσει όλα τους τα προβλήματα, τα ενδοοικογενειακά, τα οικονομικά, τα προσωπικά, τα υπαρξιακά τους, αγωνιούν για το αν θα συναντηθούν ή όχι οι άνθρωποι που μεγάλωσαν πίσω από τον μεγεθυντικό φακό του ποδοσφαίρου για να το μεγαλώσουν κι αυτό. Και ο ύπνος συνεχίζεται…