«Το ρετρό δεν είναι το παραμύθι της γιαγιάς»
Ο Γιάννης Μπέζος ανάμεσα στην Τάνια Τρύπη και την Ευρυδίκη
«Ασ’ τα τα μαλλάκια σου», «Ο μήνας έχει εννιά», «Αρχισαν τα όργανα», «Απόψε το κορίτσι θέλει θάλασσα», «Το τραμ το τελευταίο», «Μια ζωή την έχουμε», «Αλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα», «Αθήνα και πάλι Αθήνα», «Πάμε σαν άλλοτε». Αυτά κι άλλα 40 τραγούδια ακούγονται στην παράσταση «Ας ερχόσουν για λίγο», αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του σπουδαίου συνθέτη Μιχάλη Σουγιούλ, με τη σκηνοθετική υπογραφή του Δημήτρη Μαλισσόβα. «Επέλεξα τον Σουγιούλ όχι μόνο για την καριέρα του αλλά και για την πολυεπίπεδη προσωπικότητά του, το κέφι του για τη ζωή και την Αθήνα που χάθηκε μόνο μαζί μ’ αυτόν. Οχι για τη νοσταλγία αλλά για την ελπίδα» τονίζει ο σκηνοθέτης, που έχει γράψει και το σενάριο της παράστασης. Η αφήγηση είναι βασισμένη στην εξέλιξη της ζωής του συνθέτη γι’ αυτό και αρχίζει από τη Σμύρνη των αρχών του αιώνα και φτάνει μέχρι την Αθήνα του 1958 οπότε πέθανε. «Μέσα από την ιστορία του περνάει η κοινωνικοπολιτική ιστορία της Ελλάδας. Η Ελλάδα της διασκέδασης, της χαράς, της ξεγνοιασιάς που υπήρχε, σε αντίθεση με όλα τα δεινά που είχε ο κόσμος τότε» λέει.
Τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει ο Γιάννης Μπέζος, ο οποίος ερμηνεύει από σκηνής 15 επιτυχίες του Σουγιούλ. «Τα τραγούδια είναι πολύ γνωστά, αλλά η ευθύνη η δική μας είναι να τα πούμε σαν να γράφτηκαν χθες, σαν να τα ακούει το κοινό για πρώτη φορά. Δεν υπάρχει τίποτα παλιό όταν είναι αληθινό, αυτό είναι το σκεπτικό το δικό μου και γι’ αυτό και συμμετέχω στην παράσταση» λέει. Ισως γι’ αυτό, υποστηρίζει τις παραστάσεις που χτίζονται πάνω στη νοσταλγία. «Ο κόσμος βρίσκει ασφάλεια στο ρετρό. Το παρόν είναι ζοφερό, το μέλλον ανύπαρκτο και πάντα στα δύσκολα επιστρέφουμε στη ρίζα. Αλλά δεν είναι ωραίο να επιστρέφουμε μόνο σε αυτό, πρέπει να το κάνουμε να μας αποκαλύπτει κάτι. Να μην το βλέπουμε σαν το παραμύθι της γιαγιάς, αλλά σαν μια ευκαιρία για να παραδειγματιστούμε από τη συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών και να δούμε τη ζωή με μεγαλύτερη αρχοντιά και αισιοδοξία. Αυτό το κλίμα της απαισιοδοξίας που διακατέχει τη χώρα μας πρέπει να τελειώνει» δηλώνει ο ηθοποιός.
ΟΙ ΠΑΡΤΕΝΕΡ. Με τον Γιάννη Μπέζο συμφωνεί η Τάνια Τρύπη που ερμηνεύει την πρώτη σύζυγο του Μιχάλη Σουγιούλ και στο παρελθόν έχει συμμετάσχει σε ανάλογες παραστάσεις. «Δεν είναι θέμα μόδας αλλά ανάγκης του κόσμου. Είναι ελληνικό το θέμα του έργου και αυτές οι μουσικές έρχονται σε μια εποχή που έχει στεγνώσει λόγω των προβλημάτων που έχει ο κόσμος. Αφού πάει το κοινό και γεμίζει ένα θέατρο σημαίνει ότι περνάει καλά. Αρα, γιατί να μην το κάνουμε;» λέει με νόημα. Επί σκηνής, πάντως δεν χρειάστηκε να επιμείνει στο μουσικό κομμάτι. «Είχα ακούσματα και λόγω σπουδών και λόγω προϋπηρεσίας. Γιατί αυτές είναι μουσικές με τις οποίες έχουμε μεγαλώσει. Ολη η οικογένεια τις άκουγε, οπότε είναι κάτι με το οποίο είχα μεγάλη οικειότητα» υποστηρίζει.
Τα ίδια ακούσματα είχε και η Ευρυδίκη που συμμετέχει όχι μόνο τραγουδώντας αλλά κάνοντας και πρόζα. «Είχα την τύχη να έχω αυτά τα ακούσματα από τους δικούς μου. Υπάρχει πολλή μελωδία σε αυτά τα τραγούδια και είναι κάτι που με συγκινεί. Πηγαίνω πίσω στα παιδικά μου χρόνια και θυμάμαι πως ακούγαμε τις μουσικές αυτές με την οικογένειά μου και πολλά από αυτά παρότι δεν τα είχα πει ποτέ, ήταν γνώριμα». Μιας και τα τραγούδια του Σουγιούλ δεν ανήκαν στο ρεπερτόριό της, τώρα δούλεψε διαφορετικά. «Επρεπε να είμαι πολύ συνεπής στο πώς θα ερμηνευτούν αυτά τα τραγούδια, πώς θα αγγίξω τον τρόπο ερμηνείας αυτής της εποχής, λίγο πιο λυρικά. Παρουσιάζουμε μια συγκεκριμένη εποχή και πρέπει να ταιριάξουν η κίνηση, η στάση πάνω στη σκηνή, η φωνή και ο τρόπος ερμηνείας» καταλήγει.
INFO
«Ας ερχόσουν για λίγο» στο Θέατρο του Κέντρου Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος (Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ. 212-2540.000, εισιτήρια 11-32 ευρώ). Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20.00