Τελευταία υπόκλιση για τον μαέστρο της προκλασικής Νικολάους Αρνονκούρ

«Μια εποχή έφτασε στο τέλος της. Δεν περίμενα ότι μεταξύ της απόσυρσης και του θανάτου του Νικολάους Αρνονκούρ θα μεσολαβούσε ένα τόσο μικρό διάστημα» γράφει στον αποχαιρετισμό του ο Τόμας Ανγκούαν, εκπρόσωπος του Συλλόγου Μουσικών της Βιέννης για τον σπουδαίο αυστριακό μαέστρο που έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο. Ο ίδιος ο Αρνονκούρ είχε προϊδεάσει το κοινό του με μια ιδιόγραφη επιστολή μέσα στο πρόγραμμα της 6ης Δεκεμβρίου 2015 στο Konzerthaus της Βιέννης: «Οι σωματικές μου δυνάμεις επιτάσσουν την ακύρωση των επόμενων σχεδίων μου. Το γεγονός αυτό ανασύρει πολλές σκέψεις: ανάμεσα σε εμάς στο πόντιουμ και σε εσάς στην αίθουσα έχει οικοδομηθεί μια ασυνήθιστα βαθιά σχέση – έχουμε γίνει μια ευτυχής κοινότητα εξερευνητών. Κι απ’ αυτό θα μείνουν πολλά…».

Ο Αρνονκούρ γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1929 και μεγάλωσε στο Γκρατς της Αυστρίας. Από το 1952 ώς το 1969 υπήρξε τσελίστας της Συμφωνικής Ορχήστρας της Βιέννης (υπό την καθοδήγηση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν) και έναν χρόνο μετά ίδρυσε το σύνολο Κονσέντους Μούζικους ως πρωτοπόρος του κινήματος της προκλασικής. Αφησε έντονο το αποτύπωμά του με τις ερμηνείες στις όπερες του Μοντεβέρντι και τις καντάτες του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ πριν στραφεί στη μουσική του 19ου και του 20ού αιώνα. Το 2001 και το 2003 διηύθυνε τις πρωτοχρονιάτικες συναυλίες της Φιλαρμονικής της Βιέννης, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα τον θυμούνται στην εναρκτήρια συναυλία με το ορατόριο του Χάιντν «Η Δημιουργία» στο Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ το 2013.