Η Αμερική ετοιμάζεται για μια μάχη Χίλαρι – Τραμπ

Πολλοί έχουν ακόμα τις αμφιβολίες τους ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα εξασφαλίσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ποντάροντας στην τελική ευθεία για το συνέδριο του κόμματος τον Ιούλιο είτε στον επίσημο υποψήφιο του κομματικού μηχανισμού, τον Μάρκο Ρούμπιο, είτε στον εκλεκτό του συντηρητικού κινήματος Τσάι Πάρτι Τεντ Κρουζ. Αλλοι όμως έχουν αρχίσει ήδη να φαντάζονται μια μάχη Τραμπ – Χίλαρι Κλίντον για τον Λευκό Οίκο. Κανείς, απολύτως κανείς, δεν πιστεύει πως θα είναι εύκολη. Αντίθετα, όλοι είναι σίγουροι πως θα πρόκειται ίσως για την πιο σκληρή προεκλογική εκστρατεία της σύγχρονης ιστορίας των ΗΠΑ. Τρεις θα είναι οι βασικοί παράγοντες μιας τέτοιας αντιπαράθεσης.

1. Πολιτικές ανακατατάξεις. Οταν οι ψηφοφόροι διαπιστώσουν πως οι επιλογές τους είναι για το μικρότερο κακό, οι κομματικές γραμμές τείνουν να αλλοιώνονται. Πολλοί Αμερικανοί της εργατικής τάξης αισθάνονται δυσάρεστα με τις εμπορικές συμφωνίες των ΗΠΑ και την παράνομη μετανάστευση και νιώθουν εγκαταλελειμμένοι τόσο από τους Δημοκρατικούς όσο και από τους Ρεπουμπλικανούς. Οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν πιο αριστερές θέσεις για το εμπόριο στη διάρκεια προεκλογικών περιόδων, όμως συντάσσονται με τους Ρεπουμπλικανούς όσον αφορά διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, ενώ οι Ρεπουμπλικανοί υποστηρίζουν πιο συντηρητικές απόψεις για το εμπόριο πριν από τις εκλογές αλλά (τουλάχιστον στη Γερουσία) συμφωνούν με τους Δημοκρατικούς για την ανάγκη αλλαγών στο Μεταναστευτικό. Ο Τραμπ έριξε βόμβα σε αυτή την ισορροπία, κατηγορώντας και τις δύο πλευρές ως άχρηστες και υποσχέθηκε μια πιο εθνικιστική προσέγγιση στη μετανάστευση και στο εμπόριο. Πολλοί ψηφοφόροι δείχνουν να τον πιστεύουν.

Ο Τραμπ έχει αλλάξει και τη συζήτηση στην εξωτερική πολιτική. Αυτοπροσδιορίζεται ως «ο πιο μιλιταριστικός τύπος που υπάρχει», όμως είναι πιο διστακτικός από τους Ρεπουμπλικανούς συνυποψηφίους του όσον αφορά τη χρήση στρατιωτικής βίας και είναι σχεδόν φιλικός απέναντι στον ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η Χίλαρι Κλίντον, αντίθετα, τάσσεται υπέρ μιας διαδικασίας παροχής υπηκοότητας σε όλους τους παράνομους μετανάστες και έχει ταχθεί υπέρ όλων των εμπορικών συμφωνιών στις οποίες αντιτάσσεται ο Τραμπ. Εχει υποστηρίξει την επέμβαση στη Λιβύη και ζητά την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία. Ολες αυτές οι θέσεις τη φέρνουν πιο κοντά στην επίσημη γραμμή των Ρεπουμπλικανών από ό,τι είναι ο Τραμπ.

Ομως αυτές οι απόψεις που αποξενώνουν αρκετούς ψηφοφόρους, αναπληρώνονται με άλλους τρόπους. Παρότι οι μεγαλύτερης ηλικίας λευκοί υποστηρίζουν ανοιχτά τον Τραμπ, τα δημογραφικά στοιχεία ευνοούν την Κλίντον. Εκτός από τη συμμαχία ισπανόφωνων και μαύρων που είχε φτιάξει ο Ομπάμα και τη στηρίζουν, στο πλευρό της βρίσκονται επίσης οι νέοι και οι μορφωμένοι. Κάποιοι Ρεπουμπλικανοί επίσης θα την ψηφίσουν, σιωπηρά.

2. Δολοφονικές ατάκες. Ενα από τα μεγαλύτερα όπλα του Ντόναλντ Τραμπ, λένε οι αναλυτές, είναι οι προσβλητικοί χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιεί για τους αντιπάλους του. Μία ή δύο λέξεις που, όσο αγενείς κι αν είναι, λόγω της συχνής επανάληψής τους τείνουν να μένουν στο μυαλό των ψηφοφόρων. Ετσι ο Τζεμπ Μπους «σέρνεται», ο Ραντ Πολ είναι «τοσοδούλης», ο Τεντ Κρουζ «αχώνευτος» και ο Μπιλ Κλίντον «άσωτος». Για τη Χίλαρι ο δολοφονικός χαρακτηρισμός δεν έχει βρεθεί ακόμα, όμως πέρυσι ο Τραμπ αναφέρθηκε σε αυτήν ως «περίπλοκο άτομο που δεν μπορεί να μείνει πιστή ούτε στον εαυτό της». Αρα αυτό, δηλαδή η ηθική ακεραιότητα, είναι το σημείο στο οποίο αναμένεται να της επιτεθεί ο αντίπαλός της και στη συνέχεια.

3. Εκλογικός χάρτης. Η ενδελεχής μελέτη των πολιτικών τάσεων και επιλογών σε προηγούμενες εκλογές σε κάθε κομητεία κάθε πολιτείας έχει ξεκινήσει από τους επιτελείς και των δύο κομμάτων. Εξετάζονται τα αποτελέσματα των εκλογών του 2012 όταν ο Ομπάμα νίκησε τον Ρόμνεϊ σε όλες τις σημαντικές πολιτείες. Ακόμα και στις πολιτείες που ψήφισαν Ρεπουμπλικανούς για το Κογκρέσο την τελευταία φορά – όπως η Βόρεια Καρολίνα και η Ιντιάνα – ο Τραμπ χρειάζεται πολύ περισσότερες ψήφους από όσες χρειαζόταν ο Μιτ Ρόμνεϊ.

Η μάχη αναντίρρητα θα είναι σκληρή και αδυσώπητη. Η Χίλαρι Κλίντον είναι η πιο ανθεκτική αντίπαλος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ο Τραμπ. Είτε θα κερδίσει εκείνη και η χώρα θα έχει έναν έμπειρο πρόεδρο είτε θα κερδίσει εκείνος λόγω του θυμού των πολιτών με το κατεστημένο της Ουάσιγκτον. Αυτή η προοπτική είναι τρομακτική. Η μάχη σίγουρα. θα είναι ενδιαφέρουσα.

ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ
Τα… χέρια του φωνακλά λαϊκιστή
Η πλάκα άρχισε πριν από μερικές εβδομάδες, όταν ένα περιοδικό δημοσίευσε μια φωτογραφία με τα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ, γράφοντας «κοιτάξτε πόσο μικρά είναι». Συνεχίστηκε στα αμερικανικά social media με σαφή υπονοούμενα και το βράδυ της Πέμπτης ο απρόβλεπτος υποψήφιος του χρίσματος των Ρεπουμπλικανών αποφάσισε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Απαντώντας στον συνυποψήφιό του Μάρκο Ρούμπιο που είχε σχολιάσει την προηγούμενη εβδομάδα ότι δεν μπορεί κανείς να εμπιστευθεί έναν άνθρωπο με μικρά χέρια, ο Τραμπ είπε: «Λέει ότι έχω μικρά χέρια… Δεν έχω ξανακούσει τέτοιο πράγμα ποτέ. Πάντα οι άνθρωποι μου λένε: “Ντόναλντ, έχεις τα πιο όμορφα χέρια”. Αν τα χέρια μου είναι μικρά, αυτό σημαίνει πως και κάτι άλλο θα πρέπει να είναι μικρό στην ανατομία μου και σας εγγυώμαι ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σας το εγγυώμαι!».
Μπορεί να ήταν μια άχρηστη πληροφορία για το ευρύ κοινό, όμως ήταν άλλη μια προκλητική δήλωση του Τραμπ που απασχόλησε όλα τα αμερικανικά ΜΜΕ. Και μια δήλωση που έφερε για ακόμη μια φορά σε πολύ δύσκολη θέση την ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και πολλά στελέχη που δεν μπορούν ακόμα να πιστέψουν πως το κόμμα τους θα διεκδικήσει τον Λευκό Οίκο με έναν τέτοιο υποψήφιο. Ο Ρεπουμπλικανός διεκδικητής της προεδρίας το 2012 Μιτ Ρόμνεϊ επέλεξε την Τετάρτη να επιτεθεί ευθέως στον Τραμπ αποκαλώντας τον «ανεκδιήγητο», «απατεώνα» και «τσαρλατάνο». 
Τις τελευταίες εβδομάδες, σύμφωνα με τους «New York Times», με φρενήρεις ρυθμούς, στελέχη του κομματικού μηχανισμού κάνουν συσκέψεις προσπαθώντας να εξασφαλίσουν ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα παραμείνει ενωμένο ακόμα και εάν ο Τραμπ είναι τελικά ο υποψήφιός του για την προεδρία. Ομως πολλά στελέχη έχουν αρχίσει να διαχωρίζουν τη θέση τους και δηλώνουν πως δεν πρόκειται να υποστηρίξουν τον Τραμπ στον δρόμο για τον Λευκό Οίκο – κυρίως μέλη του Κογκρέσου. «Δεν πρόκειται να στηριξω τον Τραμπ με κανέναν τρόπο», έγραψε χαρακτηριστικά στο facebook ο γερουσιαστής της Νεμπράσκα Μπεν Σάσι, λέγοντας ότι θα προτιμήσει έναν τρίτο «ανεξάρτητο, συντηρητικό» υποψήφιο.
Με λιγότερους από τέσσερις μήνες μέχρι το συνέδριο του κόμματος, όπου και θα γίνει η επίσημη ανακοίνωση του υποψηφίου, το μέλλον των Ρεπουμπλικανών τίθεται όλο και περισσότερο εν αμφιβόλω. Η άνοδος του Τραμπ απέδειξε ότι πολλοί από τους συνήθεις ψηφοφόρους του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος πιστεύουν πως η ηγεσία του τους πρόδωσε. Και στράφηκαν προς έναν φωνακλά λαϊκιστή για να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια και τον θυμό τους.

Η στρατηγική της Κλίντον
Το τάνκερ και οι… σομαλοί πειρατές
«Η Χίλαρι έχει φτιάξει ένα μεγάλο τάνκερ και ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει σομαλούς πειρατές». Με αυτή την επιτυχημένη παρομοίωση ο Μάθιου Ντάουντ, σύμβουλος στρατηγικής του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους στην προεκλογική εκστρατεία του 2004, σχολιάζει τη διαφαινόμενη σύγκρουση Κλίντον – Τραμπ για τον Λευκό Οίκο.
Τις τελευταίες ημέρες, καθώς πλέον οι ψηφοφόροι σε 15 πολιτείες έχουν εκφράσει τις προτιμήσεις τους για τους υποψηφίους των κομμάτων για το χρίσμα, στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος που υποστηρίζουν τη Χίλαρι Κλίντον κάνουν διαρκώς συσκέψεις προκειμένου να αντιμετωπίσουν ένα θέμα που δεν περίμεναν ποτέ ότι θα συζητούσαν: πώς θα κερδίσουν τον Τραμπ – εάν τελικά είναι αυτός ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για την προεδρία – στις εκλογές της 8ης Νοεμβρίου. 
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πίστευαν μέχρι πρόσφατα πως η Κλίντον, εάν τελικά κερδίσει εκείνη το χρίσμα των Δημοκρατικών, μπορεί να κερδίσει εύκολα τον μεγιστάνα, δεδομένων των προκλητικών του δηλώσεων εις βάρος των γυναικών, των μεταναστών και των μουσουλμάνων. Ομως άλλοι, μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον, διαφωνούν τονίζοντας ότι είναι ξεκάθαρο πως ο Τραμπ έχει πολύ καλή αίσθηση του τι θέλουν να ακούσουν οι ψηφοφόροι. Γι’ αυτό και θεωρούν πως μόνο μια πολύ καλά οργανωμένη εκστρατεία που να αποκαλύπτει πόσο επικίνδυνος είναι για τη χώρα θα μπορέσει να δώσει τον Νοέμβριο τη νίκη στη Χίλαρι.
Αυτή η στρατηγική έχει αρχίσει να διαμορφώνεται με την προετοιμασία και το τεστάρισμα, σε ειδικό κοινό, πολιτικών διαφημίσεων που θα αναδεικνύουν τον μισογυνισμό του Τραμπ και θα τον εμφανίζουν ως εχθρό της εργατικής τάξης, ο ευέξαπτος χαρακτήρας του οποίου μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη χώρα αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Το σχέδιο προβλέπει επίσης να δοθεί μάχη ώστε να εξισορροπηθεί η ικανότητα του Τραμπ να καθορίζει την ατζέντα στα ΜΜΕ, καθώς και συχνές παρεμβάσεις του προέδρου Ομπάμα που θα περιγράφει τον μεγιστάνα ως ανίκανο να φέρει εις πέρας τα καθήκοντα που απαιτεί το Οβάλ Γραφείο.
Οι Δημοκρατικοί κατανοούν ότι ρισκάρουν να χάσουν την προεδρία εάν υποτιμήσουν τον Τραμπ και δεν τον πάρουν σοβαρά – αυτό δηλαδή που έπαθαν οι Ρεπουμπλικανοί στην εκστρατεία των προκριματικών εκλογών. «Εχει ιδιαίτερες ικανότητες να κατανοεί τις ανησυχίες των ψηφοφόρων και θα είναι αδίστακτος απέναντι στη Χίλαρι Κλίντον» λέει ο κυβερνήτης του Κονέκτικατ Ντάνελ Μαλόι. 
Η Χίλαρι Κλίντον, αλλά κυρίως οι επιτελείς της με πρώτο και καλύτερο τον επικεφαλής της προεκλογικής της εκστρατείας Ρόμπι Μουκ, μελετούν ενδελεχώς τις δημοσκοπήσεις προκειμένου να κατανοήσουν τη λαϊκιστική απήχηση του Τραμπ και να βρουν τις αποδείξεις για να καταρρίψουν με επιχειρήματα τους ισχυρισμούς του για όλα. 
«Ο αγώνας της Χίλαρι εναντίον του Τραμπ θα δοθεί σε δύο επίπεδα» παρατηρεί ο Τζον Γκάριν, υπεύθυνος στρατηγικής της Κλίντον το 2008. «Το πρώτο είναι το ταμπεραμέντο και αν μπορεί αυτός ο άνθρωπος να ηγηθεί των ενόπλων δυνάμεων» παρατηρεί ο Γκάριν απηχώντας τις συζητήσεις που κάνουν η Κλίντον και το επιτελείο της τον τελευταίο καιρό – αυτές κυριαρχούν, ενημερώνει, και όχι ο αγώνας για την εξασφάλιση του χρίσματος. «Το δεύτερο θα εξαρτηθεί από το εάν αυτός ο άνθρωπος μπορεί τελικά να υπερασπισθεί οτιδήποτε άλλο πέραν του εαυτού του».
Η Χίλαρι, ο Μπιλ και όσοι συνεργάζονται μαζί τους γνωρίζουν καλά ότι οι πολιτικές τακτικές που είχαν εφαρμόσει και οι δύο μέχρι τώρα στους πολιτικούς τους αντιπάλους δεν θα είναι αποτελεσματικές έναντι ενός τόσο απρόβλεπτου τύπου όπως ο Τραμπ. Και προετοιμάζονται εντατικά για μια μάχη η οποία προβλέπεται έντονη, ανθρωποφαγική και όχι ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου.