Τούντορ, η επένδυση

Οσοι έχουν απασχοληθεί επαγγελματικά στο περιβάλλον της Τούμπας από οποιοδήποτε πόστο έχουν να λένε για τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στο εσωτερικό αλλά και στον περίγυρό της. Απλή υπόθεση ο ενθουσιασμός, ακόμα πιο εύκολο το ανάθεμα. Η εσωστρέφεια κατολισθαίνει στα έγκατα της απελπισίας και της απόγνωσης όταν η ακολουθία των αποτελεσμάτων δεν είναι η επιθυμητή, ενώ αντιστρόφως η συσπείρωση υποστηρίζεται από σπάνια δυναμική όταν οι συνθήκες ενός μεγάλου διεκδικήσιμου στόχου το απαιτούν.

Στην παρούσα φάση ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ύστερα από καιρό σε κατάσταση εγρήγορσης για την ισχυρότερη δυνατή υποστήριξη της ομάδας. Και αυτό συμβαίνει πρωτίστως διότι ο ιδιοκτήτης του Ιβάν Σαββίδης αποφάσισε έπειτα από χρόνια και χρόνια αντιφατικών αποφάσεων και δράσεων να παραμερίσει τις πολλές διαφορετικές φωνές, να τις αναγκάσει να σιωπήσουν διά της αποχώρησής τους (Αγγελίδης, Αρνεσεν, Βεζυρτζής), να ακούσει και να υποστηρίξει τον άνθρωπο που γνωρίζει καλύτερα από όλους τι ακριβώς συμβαίνει εντός των αποδυτηρίων. Δεν είναι τυχαίο ότι η ομάδα της Θεσσαλονίκης απέκτησε ηρεμία και πήρε θετικά αποτελέσματα (πρόκριση στις 4 του Κυπέλλου, εκτός έδρας ισοπαλία με τον ΠΑΟ, εμφατική νίκη επί του Αστέρα Τρίπολης) από την ημέρα που οι παραγοντικές θέσεις μειώθηκαν και λιγότερα στόματα εξέφραζαν άποψη γι’ αυτά που έπρεπε να γίνουν.

Το αν ο Σαββίδης συντάχθηκε στο πλευρό του Ιγκόρ Τούντορ επειδή όντως πιστεύει στον Κροάτη ή από γινάτι για να πάει κόντρα σε όσους τον παρότρυναν να τον απομακρύνει, θα φανεί στο τέλος της σεζόν. Ισως και να το αποφάσισε επειδή δεν θέλει να περνιέται πια ως «προπονητοφάγος», άλλωστε επί των ημερών του στην ηγεσία της ομάδας δεν υπήρξε σεζόν που ο ΠΑΟΚ να την έβγαλε με μόνο έναν προπονητή. Οπως και να το σκέφτηκε, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι λειτούργησε με εγωισμό απέναντι στις πολλές αντίθετες φωνές, η απόφασή του ήταν η σωστή.

Οσοι θέλουν να βλέπουν λίγο πιο πέρα από τη μύτη τους, ξεπερνούν το καταναγκαστικό ζητούμενο της βαθμοθηρίας και αντιλαμβάνονται ότι ο προπονητής πρέπει να κρίνεται για τη δουλειά του ύστερα από τουλάχιστον δύο σεζόν στην ίδια ομάδα μπορούν και να διακρίνουν ότι ο Κροάτης είναι ένας πολλά υποσχόμενες τεχνικός. Απειρος και ωμός, αλλά ιδιαίτερα οξυδερκής και εύστροφος. Του αρέσει το μοντέρνο ποδόσφαιρο, στύβει το μυαλό του στη ροή των αγώνων και ασφαλώς δικαιώνεται που δεν θέλει στην ενδεκάδα τον βραδυκίνητο Μπερμπάτοφ ή γιατί πιστεύει ότι ο Αθανασιάδης προσφέρει πολύ λιγότερα από αυτά που πραγματικά μπορεί να δώσει. Ασχέτως με το τι θα συμβεί στο Κύπελλο για το μέλλον, η επένδυση του ΠΑΟΚ πρέπει να είναι ο Τούντορ.