Ολύμπια τερτίπια

Στην «έδρα της Εταιρίας των Θεών» δημιουργήθηκε «ένας συνοικισμός σαν το Μπέβερλι Χιλ του Χόλιγουντ» έγραφε ο Νίκος Τσιφόρος στην απολαυστική 560σέλιδη «Μυθολογία» του. Το λέει και η Ομάδα Αίολος (τους θυμόμαστε από τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα και τον «Μικρό Εγώ», βασισμένο στα «Ρέστα» του Ταχτσή), με εφαλτήριο τη Σχολή Δήλος και σκηνοθέτη τον Βασίλη Ανδρέου – συνεργάτη και του Στάθη Λιβαθινού στην «Ιλιάδα». «Δεν είμαστε στρουθοκάμηλοι του θεάτρου που απλώς θεατρικολογούμε. Μας ενδιαφέρει η ζωή. Πως ο θεός κρύβει μέσα του τον άνθρωπο και ο άνθρωπος τον θεό, όπως μας δείχνει και ο Τσιφόρος, που γεμίζει τους θεούς ελαττώματα για να μην είναι τέλειοι και βαριούνται» ξεκαθαρίζει από την αρχή ο Βασίλης Ανδρέου. Πρώτο μήνυμα: χαρά της ζωής, που είναι – μου λένε – ο κοινός κώδικας της ομάδας. Και η χαρμολύπη του Τσιφόρου. Δεύτερο: μην ψάχνεις την τελειότητα – θα βαρεθείς. Τρίτο, κατά τον σκηνοθέτη: η φράση «Ερχόμαστε στον κόσμο ξεδοντιάρικα και ζαρωμένα μωρά και φεύγουμε ξεδοντιάρικα και ζαρωμένα γεροντάκια. Οι περισσότεροι φεύγουμε χαντακωμένοι και αφανείς». Κάπως έτσι στήνεται το έργο που δουλεύουν από πέρυσι τον Μάρτιο και διαδραματίζεται στα δωμάτια του ξενοδοχείου Ολυμπος, στην «Οδό Ολύμπου 12» (δίπλα, σκίτσο του Στέλιου Κοτίδη), τίτλο και της παράστασής τους (από 14 Μαρτίου στον Κάτω Χώρο του Θεάτρου του Νέου Κόσμου). Η ουσία; «Ο Τσιφόρος σατιρίζει – τόσο επίκαιρο αυτό – τον τρόπο που ζούμε, ξεχνώντας ότι κάποτε θα πεθάνουμε».