Οι ενώσεις έχουν τώρα τον πρώτο λόγο

Το να ρίξει όλο το φταίξιμο κάποιος στους διαιτητές μάλλον είναι άτοπο. Ναι, αυτοί είναι που σφυρίζουν, ωστόσο έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και άρα επηρεάζονται από τον περίγυρό τους. Ποιος είναι όμως αυτός;

Ισως εκεί που πρέπει να σταθούμε είναι οι ποδοσφαιρικές ενώσεις ανά την επικράτεια. Οι λεγόμενες ΕΠΣ που θα τις ακούσουμε κατά κόρον το προσεχές διάστημα, καθόσον το φθινόπωρο θα έχουμε τις εκλογές της ΕΠΟ. Ηδη γίνεται χαμός και ο πόλεμος στο παρασκήνιο μαίνεται. Γιατί όμως έχουν συνάρτηση με τη διαιτησία και δη τις κεφαλές της; Εδώ και κάμποσα χρόνια η ΟΔΠΕ είναι απλά διακοσμητική και το φιλέτο της διαιτησίας πέρασε στις ενώσεις. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι σύνδεσμοι διαιτητών δεν «ανήκουν» σε φυσικά πρόσωπα, αλλά σε ομάδες! Με τους παράγοντες να έχουν σχέση με άλλους παράγοντες και τη διαιτησία να βρίσκεται στη μέση. Αυτή είναι η απτή πραγματικότητα. Με αποτέλεσμα οι ΕΠΣ να θέλουν να προωθούν τα στελέχη τους, να σφυρίζουν σε τοπικά πρωταθλήματα και να επιλέγονται για τις μεγάλες κατηγορίες. Αν, δε, πάρουν και το σήμα του διεθνούς, ακόμη καλύτερα. Θα έχουν μεγάλη επιρροή στο ποδόσφαιρο, ενώ υφίσταται και δέσιμο με την ΕΠΟ. Φυσικά, κάποιος μπορεί να πει ότι και σε FIFA ή UEFA συμβαίνει κάτι αντίστοιχο. Μπορεί. Αλλά το κουμάντο γίνεται από τον Κολίνα και όχι όποιον κι όποιον. Εδώ, περιμένουμε πώς και πώς να κάψουμε τους αρχιδιαιτητές. Και δεν έχουν περάσει και λίγοι από τη θέση που εποφθαλμιούν οι πάντες και στην πορεία διαπιστώνουν πως γεννά πολλά προβλήματα. Λανδράκης, Βουράκης, Κύρος Βασσάρας, Νικάκης, Μπίκας, Τσαχειλίδης, Ζωγράφος υπήρξαν μερικά από τα άτομα που είχαν τις τύχες της διαιτησίας στα χέρια τους. Τώρα, τους ορισμούς αναλαμβάνει ο Σωμαρακάκης και αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν επρόκειτο για τοπ διαιτητή στα νιάτα του. Αλλά υπάρχει το οξύμωρο να υφίσταται συνεργασία με τον Ντάλας και τον Βασσάρα και να τους έχουμε μόνο για εκπαιδευτές! Προφανώς γιατί αμφότεροι δεν θέλουν να εκτεθούν ή διότι εκτιμούν πως μόνο πονοκεφάλους θα έχουν.

«Δεν υπάρχει υποδομή στη διαιτησία. Οι ρέφερι δεν παίζουν με καθαρό μυαλό. Αφήστε που πάντα στην Ελλάδα έχουμε καχυποψία και δεν μπορούμε να την ξεπεράσουμε. Εχω πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι η καλύτερη λύση είναι να γίνεται ένας ντεμί ορισμός, να βγαίνει ο διαιτητής ενός αγώνα ύστερα από προεπιλογή» τονίζει ο καθηγητής Διαιτησίας, ο πολύ έμπειρος τηλεκριτικός Περικλής Βασιλάκης. Και μια και το ‘φερε η κουβέντα, η ερώτηση τίθεται ευθέως: Εχουν τόσο μεγάλη δύναμη όσοι κρίνουν τους διαιτητές; «Αυτή η μόδα ήρθε από την Ιταλία. Επί σειρά ετών βλέπω και κριτικάρω. Με την εξής διαφορά: δεν θέλω να στήσω κανέναν στον τοίχο, ενώ ποτέ δεν έλεγα ονόματα. Μόνο τι ορίζει ο κανονισμός» καταλήγει ο Βασιλάκης.