Οι άλλες ταινίες

Ενας λαός σε άρνηση

«Ο λαβύρινθος της σιωπής»: Στη Γερμανία του 1958, ο Γιόχαν Ράντμαν, νεαρός φιλόδοξος δικηγόρος, καταδιώκει τα εναπομείναντα πρώην μέλη των Ες-Ες, ούτως ώστε να τους δικάσει στη Γερμανία. Α, και η ιστορία του είναι αληθινή. Ο σκηνοθέτης Τζούλιο Ρικιαρέλι σκηνοθετεί προσεκτικά ένα περίπλοκο σενάριο που με τη σειρά του αποτελεί συνδυασμό μυθοπλασίας και ενδελεχούς έρευνας. Η προκύπτουσα ταινία κουβαλά αρκετές από τις παθογένειες του λεγόμενου «οσκαρικού» ευρωπαϊκού κινηματογράφου (η ταινία ήταν η επίσημη πρόταση της Γερμανίας για το ξενόγλωσσο Οσκαρ), μόνο που η εξέλιξη κρύβει δραματουργικές ανατροπές που χαράζουν την φαινομενικά ανώδυνη καλλιέπεια. Βρέθηκα προ εκπλήξεως.

Βαθμοί: 6

Το γουέστερν, σήμερα

«Les Cowboys»: Στην «Αιχμάλωτη της ερήμου», το κλασικό γουέστερν του Τζον Φορντ, ο Τζον Γουέιν αναζητά την απαχθείσα από Ινδιάνους χαμένη κόρη του, με επιμονή που αγγίζει την ψυχασθένεια: όταν την ανακαλύπτει δεν ξέρεις αν θα τη σώσει ή θα τη σκοτώσει. Ο Τομά Μπιντεγκέν που σκηνοθετεί αυτήν εδώ τη μοντέρνα εκδοχή του, αλλάζει έξυπνα ένα βασικό σεναριακό ίχνος: η 16χρονη κόρη τού Αλέν δεν έχει πέσει θύμα κάποιας απαγωγής. Το δε μυστικό που κρύβεται στην καρδιά αυτού του φιλμ αποκαλύπτει ένα αναπάντεχο βάθος πολιτικής σκέψης και ο Μπιντεγκέν (περισσότερο γνωστός ως σεναριογράφος του εξαιρετικού «Ενας Προφήτης», σε σκηνοθεσία Ζακ Οντιάρ) ξαναδιαβάζει τους κώδικες του γουέστερν με κάποια αυταρέσκεια, συνθέτοντας όμως ένα ελεγειακό όσο και έντονα κινηματογραφικό σύμπαν, στοιχεία φανερά από την πρώτη κιόλας σεκάνς.

Βαθμοί: 6

Για την ελευθερία της έκφρασης

«Τράμπο»: Τον Σεπτέμβριο του 1947, δεκαπέντε εξέχοντα μέλη της αμερικανικής κινηματογραφίας βρέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών, κατηγορούμενοι ως «μέλη του Κομουνιστικού Κόμματος». Με το σιγοντάρισμα των «πατριωτών» συναδέλφων τους, όπως του Τζον Γουέιν, που πολύ τον μελετάμε σήμερα, βρίσκονται εκτός παιχνιδιού. Οι καταθέσεις τους κατάσχονται. Και κανένα μεγάλο στούντιο δεν θέλει να δουλέψει μαζί τους. Τη ζωή ενός εξ αυτών, του σπουδαίου σεναριογράφου Ντάλτον Τράμπο, πραγματεύεται αυτό το βιογραφικό φιλμ που ενδιαφέρεται λιγότερο για τη δραματουργική αντίστιξη των πολιτικών του θέσεων και περισσότερο για τον άνθρωπο πίσω από τον μύθο. Λίγο επιδερμικά, είναι η αλήθεια. Τουλάχιστον οι ερμηνείες των Μπράιαν Κράνστον, Λούις Σ.Κ., Τζον Γκούντμαν και Ελ Φάνινγκ είναι εξαιρετικές (σιγοντάρουν οι Ελεν Μίρεν και Νταϊάν Λέιν).

Βαθμοί: 5

Οσα δεν χρειάζεται να μάθετε για τον έρωτα

«Οδηγός για singles»: Ρομαντική κομεντί όπου γυναίκες αναζητούν μετά μανίας σύντροφο στη Νέα Υόρκη, σε μια ταινία που δεν έχει τίποτα να πει ούτε για τον έρωτα, ούτε για τη συντροφικότητα, ούτε για τη φιλία. Κάθε ατάκα, ψεύτικη και άδεια, κάθε «πόρισμα» διαστρεβλωμένο, σε ένα σύμπαν που εξοργιστικά προσπαθεί να περάσει ως ρεαλιστικό ενώ η Ντακότα Τζόνσον, του «50 αποχρώσεις του γκρι» προσπαθεί σκληρά για να κρατήσει τη φιλμογραφία της σε μια ενιαία ποιοτική στάθμη. Δυστυχώς για εμάς, το πετυχαίνει.

Βαθμοί: 0

Εν τάχει

Στο έξοχο και ασπρόμαυρο «Γυμνό ανάμεσα στους λύκους» του 1963 που επανεκδίδεται, ένας κρατούμενος σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης φέρνει μαζί του κρυφά ένα μικρό παιδί. Παραγωγή της Ανατολικής Γερμανίας που ενέπνευσε και το «Η ζωή είναι ωραία» του Ρομπέρτο Μπενίνι.(Βαθµοί: 7). Προβάλλεται επίσης ένας γαλλικός «Αλαντίν», μνημείο κακογουστιάς (Βαθµοί: 1) καθώς και το φεμινιστικό γουέστερν «Η Τζέιν πήρε το όπλο της» με τη Νάταλι Πόρτμαν, που πήγε άπατο στο αμερικανικό box office.