Ερωτας, θάνατος και Ζεν

«Ταξίδι στην άλλη όχθη»: Σε αντίθεση με τις γαμήλιες τελετές που έχουν μάλλον εκφυλιστεί ύστερα από τόσα χρόνια δυτικής επιρροής, οι κηδείες στην Ιαπωνία πατούν γερά σε παραδοσιακές πεποιθήσεις χιλιάδων ετών, διατηρώντας μια εθιμοτυπική τελετουργία που αποτελεί μια εντελώς ιδιόρρυθμη συρραφή βουδισμού και σίντο (αυτόχθονη και μοναδική θρησκεία της Ιαπωνίας μέχρι τον 6ο μ.Χ. αιώνα) όπου το γεγονός δεν επικεντρώνεται μονάχα στο πένθος των επιζώντων, αλλά και στο πνευματικό ταξίδι του αποθανόντος. Για τους Ιάπωνες, βλέπετε, τα πνεύματα των νεκρών αναβιώνουν κατά τη διάρκεια της τελετής, προσφέροντας προστασία και καθοδήγηση.
Στον σύγχρονο δυτικό κινηματογράφο βέβαια, ζητήματα όπως αυτό της μεταθανάτιας ζωής αφορούν κυρίως το σινεμά του Φανταστικού (όπου ο τρόμος συνήθως κυριαρχεί). Στο ιαπωνικό σινεμά όμως βρίσκουν εύκολα τον δρόμο τους στο δράμα, μιας και σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους τα φαντάσματα είναι αυτά που στα αλήθεια υποφέρουν και όχι οι ζωντανοί. Και ο ρυθμός της νέας ταινίας του σπουδαίου Κιγιόσι Κουροσάβα (σκηνοθέτης του αριστουργηματικού «Kairo», παραγωγής 2001) δείχνει να παραπέμπει σε μια τέτοια εθιμοτυπική τελετουργία. Προσέξτε το στόρι: Ο εδώ και τρία χρόνια νεκρός σύζυγος της Μιζούκι εμφανίζεται ξαφνικά στο σπίτι της, την ώρα που εκείνη μαγειρεύει. «Καλώς ήρθες» του λέει. «Πόσο καιρό έλειψα;» ρωτά εκείνος. «Τρία χρόνια. Βγάλε τα παπούτσια σου σε παρακαλώ».
Μέσα σε μόλις δύο λεπτά, το αόρατο σκηνοθετικό χέρι του Κουροσάβα έχει ξεμπερδέψει με συμβάσεις και δραματουργικές ακολουθίες που το δυτικό σινεμά θα χρειαζόταν τουλάχιστον μισή ταινία για να τις αναπτύξει επαρκώς. Σχεδόν αδιανόητο! Εν συνεχεία, η Μιζούκι θα δεχτεί να συντροφέψει τον αγαπημένο της σε όλα τα μέρη που εκείνος ταξίδεψε, προκειμένου εκείνος να ευχαριστήσει τους ανθρώπους (και τα φαντάσματα) που τον στήριξαν στις δύσκολες στιγμές του. Και το αντρόγυνο, που ενώνει αθόρυβα τη ζωή με τον θάνατο, θα βιώσει τον έρωτά του από την αρχή, σε ένα μεταφυσικό ρομάντζο επεισοδιακού χαρακτήρα (που μερικές φορές «σπάει» λίγο την πολυπόθητη ενότητα ύφους), όπου κάθε σταθμός φέρνει τους δύο ήρωες όλο και πιο κοντά, οδηγώντας την πλοκή σ’ ένα φινάλε σπαρακτικά απέριττο.

Βαθμοί: 7