Η Αλίκη στη Χώρα της Γουλφ

Τα κείμενα προέκυψαν στην πορεία. Αφετηρία ήταν μια ιδέα γύρω από το θέμα της αλήθειας και του ψεύδους και το κείμενο του Φρίντριχ Νίτσε «Περί αλήθειας και ψεύδους υπό εξωηθική έννοια» που έπεσε στα χέρια της Αγγελικής Παπαθεμελή και της Σοφίας Κορώνη. Η μια γνώριζε τη δουλειά της άλλης και η αίσθηση ότι έχουν μια αρκετά κοινή αντίληψη προέκυψε νωρίς. Το αποτέλεσμα ύστερα από δέκα μήνες είναι η παράσταση «Και θα σφάξουμε το κουνέλι. Η ζωή είναι ωραία. Η ζωή είναι καλή. Θα σφάξουμε το κουνέλι» την οποία συνσκηνοθετούν και συνερμηνεύουν.

«Στο κείμενο του Νίτσε βρήκαμε κάτι πολύ ενδιαφέρον» λέει η Παπαθεμελή. «Την προσέγγιση για το ψεύδος γλώσσας, την αδυναμία της δηλαδή να ονομάσει το καθαυτό πράγμα, να μεταφέρει την ουσία του πράγματος. Στην πραγματικότητα, εννοούμε ότι αποδεχόμαστε ένα από όλους μας συμφωνημένο ψέμα για να μπορούμε να συνεννοηθούμε. Η ιδέα του έργου, λοιπόν, στράφηκε γύρω από την κοινώς αποδεκτή πραγματικότητα ώστε να μπορούμε να συμβιώνουμε όλοι μαζί και ο καθένας ως άτομο να μπορεί να βγάζει μια υποτυπώδη άκρη με τη ζωή και την ύπαρξή του. Και σε αντίστιξη με αυτή την κοινώς αποδεκτή πραγματικότητα με μια εσωτερική και πολύ προσωπική πραγματικότητα του καθενός».

Η ΑΛΙΚΗ. Μέσα από τις συζητήσεις οδηγήθηκαν στα δύο βιβλία του Λιούις Κάρολ «Η Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη» και «Οι περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων», αλλά και στα «Κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ (ένα από τα πιο δημοφιλή έργα της σεζόν παρεμπιπτόντως). «Σε αυτά τα τρία βιβλία βρήκαμε μια κοινή θεματική», συνεχίζει η Παπαθεμελή, «πράγμα το οποίο μοιάζει παράξενο εκ πρώτης όψεως, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για τα ίδια θέματα. Η Αλίκη με έναν λόγο πιο παιδικό, με όλη τη σοφία, την τόλμη, την περιέργεια και την ειλικρίνεια του παιδιού και την ευκολία με την οποία μπαίνει σε αυτούς τους διαφορετικούς κόσμους. Και στη Βιρτζίνια Γουλφ βρήκαμε σχεδόν στα ίδια ζητήματα έναν λόγο πολύ πιο ώριμο, ποιητικό και ενήλικο και η συνύπαρξη αυτών των δύο μας άνοιξε ένα τεράστιο πεδίο και κάπως έτσι συνδέσαμε αυτά τα κείμενα με πολλές προσθαφαιρέσεις».

Από το έργο της Βιρτζίνια Γουλφ προέρχεται και η φράση του τίτλου: «Και για χιλιάδες ο ύπνος είναι ζέστα και σιωπή, η στιγμιαία απόλαυση ενός παράξενου ονείρου. Και θα σφάξουμε το κουνέλι. Η ζωή είναι ωραία. Η ζωή είναι καλή. Θα σφάξουμε το κουνέλι». Πώς ερμηνεύουν οι δυο τους αυτόν τον δυσνόητο στο πρώτο άκουσμα τίτλο; «Είναι αυτή η σκέψη που μας κρατάει στη ζωή, μας καθησυχάζει ότι τα πράγματα είναι εντάξει και τα βγάζουμε πέρα και από την άλλη είναι μια αναφορά στην ίδια τη ζωή, αυτό το παράξενο και φευγαλέο όνειρο το οποίο διαρκεί πολύ λίγο και κανείς δεν ξέρει αν είναι αυτό πραγματικό ή αν είναι αυτό το οποίο ονειρευόμαστε».

info
Βios – Tesla Main (Πειραιώς 84, τηλ. 210-3425.335), κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20.30. Σύνθεση κειμένου, σκηνοθεσία, ερμηνεία: Σοφία Κορώνη, ομάδα Horses in my Dreams, Αγγελική Παπαθεμελή. Κίνηση: Αγγελική Στελλάτου.
Μουσική: Θάνος Ανεστόπουλος (Διάφανα Κρίνα).
Σκηνογραφία, ενδυματολογία: Γιώργος Λυντζέρης.{
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος.