Μικρού μήκους] Πρόσφυγες στη Eurovision

Θα είναι «ξεσηκωτικό» και θα διεκτραγωδεί τα πάθη των Νεοελλήνων. Θα είναι έθνικ και θα πιάνει τον παλμό του Προσφυγικού. Μέχρι και ποντιακό ηχόχρωμα μπορεί να διαθέτει για να μην αφήσει παραπονεμένο τον δεύτερο πυλώνα της συγκυβέρνησης. Η ελληνική συμμετοχή στη Eurovision δεν θα μπορούσε να μην κολακεύσει τον αυτοτροφοδοτούμενο λαϊκισμό. Ούτε μπορούσε να απομακρυνθεί από την new age ελληνοκεντρικότητα. Πώς το είπε ο διευθυντής της ΕΡΤ; «Θα μιλήσουμε για όσα ζει ο ελληνικός λαός με τα σκληρά οικονομικά μέτρα δίνοντας μαθήματα ανθρωπιάς στην οικουμένη».

Ο Διονύσης Τσακνής γράφει ένα ακόμη κουπλέ στο χιλιοτραγουδισμένο ρεφρέν της συριζαϊκής παρτιτούρας: «Είναι ψεύτης κι άδικος ο ντουνιάς και η Ευρώπη του – πέφτει στους ώμους μας το βάρος να τους αλλάξουμε». Για τον ναρκισσισμό του μικρομέγαλου που φαντασιώνεται παντού το μεγαλείο, ακόμη και το ξεφτισμένο θέαμα της Eurovision προσφέρεται για διδακτισμό. Η αριστερή συνείδηση του προέδρου της ΕΡΤ εξεγείρεται επειδή πρέπει να παραγεμίσει το κενό με την ευαισθησία των στίχων. Με επαναστατική λαϊκότητα που θα λάμψει μέσα στους χαζοχαρούμενους συσχετισμούς της Βόρειας Ευρώπης.

Είναι ζήτημα χρόνου η απευθείας ανάθεση της ελληνικής συμμετοχής να αυτοδιαφημιστεί σαν ρεφλέξ της «ανθρώπινης κρατικής τηλεόρασης». Που αφήνει τα εφέ για να δείξει την ουσία. Στην πραγματικότητα, ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο άκυρη μια τέτοια πρωτοβουλία. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς δύο εικόνες, τη μία δίπλα στην άλλη: έναν τραγουδοποιό στη σκηνή της Στοκχόλμης και τα σωσίβια στις ακτές των ελληνικών νησιών.

Τους τελευταίους μήνες το έλλειμμα πολιτικής διαχείρισης πασχίζει να βρει ισοδύναμα σε επικοινωνιακούς συμβολισμούς: από το Νομπέλ Ειρήνης έως τη Eurovision και το crisis reporting των διασήμων. Διεκδικούμε την ιλουστρασιόν απομόνωση ενός κράτους στο οποίο η οικουμένη χρωστάει φιλανθρωπία. Πίσω από τις γραμμές, το Προσφυγικό μοιάζει με το καλύτερο σκηνικό. Μοιάζει να μας συμφέρει. Πώς το είπε εκείνο το πραγματικό Νομπέλ του 1979; «Οταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ τη για πόρνη».