Η οργή μετέτρεψε σε βασικούς παίκτες τα αουτσάιντερ

Η ώρα της κρίσης έφτασε. Ή μάλλον αρχίζει, διότι η εκλογική σεζόν που ανοίγει σήμερα στις ΗΠΑ, με τα caucus (τις συνελεύσεις πολιτών) στην Αϊοβα, για να καταλήξει έπειτα από μια αλληλουχία προκριματικών εκλογών και δύο κομματικά συνέδρια στις προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου, θα είναι μακρά. Μακρά και γεμάτη οργή. Αυτή ακριβώς η οργή που ενώνει διαφορετικά τμήματα της μεσαίας τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, είναι που έβγαλε δύο αντισυστημικούς υποψηφίους από την κατηγορία των αουτσάιντερ σπρώχνοντάς τους προς την κορυφή των γκάλοπ. Για τον Δημοκρατικό Μπέρνι Σάντερς, τον γερουσιαστή από το Βερμόντ που θέλει να τραβήξει τις ΗΠΑ προς τα αριστερά, καθώς και για τον Ρεπουμπλικανό Ντόναλντ Τραμπ, τον λαϊκιστή μεγιστάνα που θέλει να τραβήξει τις ΗΠΑ προς τα (ακρο)δεξιά, τα caucus της Αϊοβας θα είναι το πρώτο μεγάλο κρίσιμο τεστ. Με το ερώτημα να έχει ως εξής: θα μπορέσουν άραγε να μετατρέψουν σε ψήφους τον ενθουσιασμό που συνεγείρουν;

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση των Des Moines Register – Bloomberg Politics που δόθηκε στη δημοσιότητα το Σάββατο, στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών ο Ντόναλντ Τραμπ προηγείται στην Αϊοβα με 28%, έναντι 23% υπέρ του γερουσιαστή του Τέξας Τεντ Κρουζ και 15% υπέρ του γερουσιαστή της Φλόριδας Μάρκο Ρούμπιο. Στο στρατόπεδο των Δημοκρατών η Χίλαρι Κλίντον εμφανίζεται να έχει προβάδισμα 3% επί του Μπέρνι Σάντερς, εξασφαλίζοντας 45% των ψήφων έναντι 42%. Η διαφορά τους ωστόσο βρίσκεται εντός των ορίων του στατιστικού λάθους. Η πιο σημαντική άγνωστη παράμετρος, σε κάθε περίπτωση, είναι η προσέλευση των ψηφοφόρων, Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, στα caucus – με τους αναλυτές να συμφωνούν πως όσο μεγαλύτερη η συμμετοχή τόσο το καλύτερο για τον Τραμπ και για τον Σάντερς.

Στον πρώτο βρίσκει διέξοδο η οργή εκείνων των αμερικανών πολιτών που νιώθουν πως ο κόσμος τούς έχει προσπεράσει – στην πλειονότητά τους, όπως επισημαίνει η «Μοντ», είναι λευκοί, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και εξίσου χαμηλά εισοδήματα. Οι ψηφοφόροι αυτοί ταυτίζονται με τον Τραμπ όταν περιγράφει τις ΗΠΑ ως θύματα των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου, συνώνυμες της φυγής των επιχειρήσεων, και μιας ανεξέλεγκτης μετανάστευσης που αλλάζει την πολιτισμική ταυτότητα της χώρας. Οι Αμερικανοί αυτοί χαίρονται όταν βλέπουν τον Τραμπ να υβρίζει τα μέσα ενημέρωσης. Και τον χειροκροτούν κάθε φορά που ποδοπατά τους κανόνες της πολιτικής ορθότητας.

Στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο Μπέρνι Σάντερς ενσαρκώνει τις ελπίδες όσων απογοητευμένων Δημοκρατικών κρίνουν τις θητείες του Μπαράκ Ομπάμα με βάση τη στασιμότητα των μισθών και την άνοδο των ανισοτήτων. Οι ψηφοφόροι αυτοί ταυτίζονται μαζί του όταν καταγγέλλει τον ρόλο του χρήματος στις προεκλογικές καμπάνιες, τον αχαλίνωτο καπιταλισμό και την ατιμωρησία της Γουόλ Στριτ. Και ενστερνίζονται τα αριστερά μέτρα που προτείνει: σημαντική ενίσχυση του κατώτατου μισθού, δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση, οικουμενικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Ελάχιστοι
Η Αϊοβα προσφέρει μικρό μόνο κλάσμα των 4.763 Δημοκρατικών και των 2.472 Ρεπουμπλικανών εκλεκτόρων που θα κρίνουν στα αντίστοιχα κομματικά συνέδρια τον Ιούλιο τους υποψήφιους προέδρους: 44 Δημοκρατικούς και 30 Ρεπουμπλικανούς