Η Κική Δημουλά αποχαιρετά τη Μαρία Κυρτζάκη

Με σημείωμά της προς το «Νσυν» η Κική Δημουλά αποχαιρετά την ποιήτρια και επιμελήτρια εκδόσεων Μαρία Κυρτζάκη (φωτογραφία) που έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών. «Ο κόσμος που σε γνώριζε, αλλά και όσοι δεν σε γνώριζαν παρά μόνο από ένα προαίσθημά τους ότι υπάρχεις και με έναν τρόπο που δεν είναι προσεγγίσιμος, δεν είναι φθαρμένος από τις επαφές με την όποια ευκολία. Ο κόσμος επίσης ο πολύς και σημαντικότερος που έζησε ασφαλής, κλεισμένος στο γεροχτισμένο καταφύγιο της ποίησής σου, ικανοποιώντας έτσι την αποστροφή σου ή και την ακαταδεξιά της παρουσίας σου προς το θορυβείν κι εκείνοι οι δικοί σου που ένιωθαν πως τους τιμούσες, τους εξύψωνες, αλλά και όσοι δεν γνώριζαν, σε χρησιμοποιούσε ως πολύτιμη γνώση -πόσες φορές αλήθεια παραχωρήθηκες και σε μένα. Αυτή την άγνωστη πλευρά σου που συντηρήθηκε ασκώντας τη μεγαλειώδη σχεδόν αντίφαση, ενώ δηλαδή ήταν πολύτιμη και απολύτως αναγκαία σε σένα, την παραχωρούσες στο βαρύ, παμφάγο χρέος για τους άλλους. Σε όλον αυτό, Μαρία, τον κόσμο που ήθελε μόνο να σε υποδέχεται, του επεφύλαξες την τιμωρία, να σε αποχαιρετήσει τώρα, να σε αποχωριστεί. Το ήθος σου και το σπάνιο ήθος της ποίησής σου θα μας συντροφεύει. Ηδη μιλώντας σου τώρα, νομίζω ότι απλώς προσπαθώ να σε ξυπνήσω από προσωρινό ύπνο. Προσωρινό, μια και για τόσο λίγο είμαστε. Σαν να την είχες αποδεχθεί και εσύ αυτή τη λίγη περαστικότητα έχοντας γράψει Λιγοστό και να χάνεται. Και ας πείναγε σα λύκος ένας άλλος, ουρλιαχτός στίχος σου, νηστικός από ζωή. Προσωρινά σε χαιρετώ, αγαπημένη μας Μαρία, όπως υπόσχεται ένας δικός μου, ψεύτης στίχος: θα συναντηθούμε κάποτε». Η Κυρτζάκη εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1966 με τη συλλογή «Σιωπηλές κραυγές». Ακολούθησαν οκτώ συλλογές με τελευταία το «Λιγοστό και να χάνεται» (2002). Η πολιτική κηδεία της θα γίνει αύριο στις 12.00 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.