Ο Τζ.Ντ. Σάλιντζερ που δεν διαβάσαμε το 2015

Η χρονιά που έφυγε ήταν η χρονιά των συναρπαστικών εκδόσεων. Ανάμεσά τους, το «Βάλε έναν φύλακα» της Χάρπερ Λι (στα ελληνικά, εκδ. Bell) και του «Purity» διά χειρός Τζόναθαν Φράνζεν. Αλλά ήταν και η χρονιά των εκδόσεων που δεν κυκλοφόρησαν. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα «Βελτ» , μέσα στο 2015 περιμέναμε ούτε λίγο ούτε πολύ πέντε εκδόσεις που θα έφεραν την υπογραφή του Τζερόμ Ντ. Σάλιντζερ.

Αυτό τουλάχιστον είχαν αφήσει να διαφανεί οι Ντέιβιντ Σιλντς και Σέιν Σαλέρνο στη βιογραφία «Salinger» που έγραψαν από κοινού το 2010. Εκεί αποκάλυπταν ότι ο Σάλιντζερ, που έφυγε από τη ζωή εκείνη τη χρονιά, άφηνε ένα «σαφές χρονοδιάγραμμα» (μεταξύ 2015 και 2020) για την κυκλοφορία πέντε ανέκδοτων έργων του. Ανάμεσά τους, ένα μυθιστόρημα βασισμένο στη σχέση του με την πρώτη σύζυγό του Σίλβια Βέλτερ, Γερμανίδα, την οποία παντρεύτηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ενα βιβλίο για τον ινδουισμό, τον οποίο ο συγγραφέας ασπάστηκε τη δεκαετία του 1960, αλλά και νουβέλες με έμπνευση από το σύμπαν τού «Φύλακα στη σίκαλη». Οι δύο βιογράφοι επικαλούνταν τότε δύο «ανεξάρτητες» ανώνυμες πηγές και σημείωναν ότι ο Σάλιντζερ είχε αφήσει μέχρι και χρωματικό κώδικα οδηγιών: κόκκινο για τις εκδόσεις «χωρίς καμία αλλαγή», μπλε για όσες επιδέχονταν ρετούς.

Αλλά, όπως σημειώνει ο Χάνες Στάιν της «Βελτ», «όλοι εμείς απλώς περιμέναμε κάτι μέσα στο 2015». «Τώρα ελπίζουμε ότι η κυκλοφορία έχει παραταθεί έστω και λίγους μήνες. Οτι όλο αυτό δεν ήταν μια δημοσιογραφική απάτη ολκής. Πιθανότατα το αρχείο στο Κόρνις του Νιου Χάμσαϊρ (σ.σ.: όπου η κατοικία του Σάλιντζερ) να ήταν απλώς άδειο». Μέχρι νεωτέρας, λοιπόν, εμείς στην Ελλάδα μένουμε στην τελευταία απόκτηση από τον κόσμο του Σάλιντζερ: την ολόφρεσκη μετάφραση της σπουδαίας Τζένης Μαστοράκη που κυκλοφόρησε το 2014 με τον τίτλο «Στη σίκαλη, στα στάχυα, ο πιάστης» (Γράμματα).