Εφυγε ο τελευταίος μεγάλος των μπουάτ

Οδός Θόλου. Πλάκα. Η νεανική παρέα ανοίγει την πόρτα της μπουάτ Εσπερίδες. «Μέσα ή μέσα;» τους λέει με σκωπτικό τρόπο ο τραγουδοποιός και το κοινό των φοιτητών ξεσπά σε γέλια.

Ιστορίες και ιστορίες γράφτηκαν στον ζεστό μικρό χώρο. Καλλιτέχνες και καλλιτέχνες πέρασαν από εδώ. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 που η τάση των μπουάτ ανθούσε. Μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 2000 (συγκεκριμένα το 2004) που ο χώρος κρατούσε το κερί μιας εποχής αναμμένο, αν και η εποχή ήταν πια εντελώς διαφορετική. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη και οι πολύ νεότερες γενιές προλάβαμε τον υπέροχο (προαναφερόμενο) τραγουδοποιό και σατιρικό ηθοποιό Γιάννη Αργύρη να αναβιώνει και να συνεχίζει ένα κλίμα που εκκινούσε από το περίφημο Νέο Κύμα και έφτανε μέχρι τα έντεχνα του ’80.

Και στις 30 Δεκεμβρίου 2015, ο ωραίος καλλιτέχνης έφυγε για πάντα, πέθανε έπειτα από μακρόχρονη ασθένεια και κηδεύτηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. Λιγοστοί φίλοι παρόντες και λίγα ζεστά λόγια σε κλίμα συγκίνησης ακούστηκαν σαν επικήδειος από τον φίλο και συνεργάτη του ποιητή του Νέου Κύματος και των μπουάτ Δημήτρη Ιατρόπουλο. Το λιγότερο ίσως για έναν καλλιτέχνη που μας άφησε τραγούδια όπως: «Ελα μαζί μου», «Πάει κι αυτή η Κυριακή», «Κάποιος γιορτάζει», «Μην κουραστείς να μ’ αγαπάς» και πολλά άλλα. Αλλά το κυριότερο, συντρόφευσε γενιές και γενιές και συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός αισθητικού ήθους μιας εποχής.

Σε μια κουβέντα του με τον αείμνηστο και δικό μας Πάνο Γεραμάνη («Η ζωή μου ένα τραγούδι», εκδ. Καστανιώτης»), ο Γιάννης Αργύρης υπογράμμιζε τα εξής: «Εδωσα πραγματικές μάχες με το εμπορικό κατεστημένο της μουσικής και με τον λαϊκισμό για να περάσει η αντίληψη των μπουάτ στις αρχές του ’60». Οι Εσπερίδες ήταν εξάλλου ο κρίκος στην αλυσίδα ενός ολόκληρου ρεύματος ή και τρόπου του ’60, αλλά και των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων. Ταβάνια, Απανεμιά, Κατακόμβη, Κιβωτός, Σκορπιός, Χρυσό Κλειδί, Λυχνάρι είναι μερικά και μόνον ενδεικτικά ονόματα μπουάτ. Σημαντικοί καλλιτέχνες θήτευσαν εδώ, ενώ από τις Εσπερίδες του Αργύρη πέρασαν πολλοί (Ζουγανέλης, Μπουλάς, Βασίλης Παπακωνσταντίνου κ.ά.). Μια απώλεια που μαζί της παίρνει μια εποχή.