Το διαμέρισμά της, στη Rue de Marignan αρ. 18, βρισκόταν δίπλα στα γραφεία του «Paris Match». Και ο Ζαν-Πιερ ντε Λουκοβίτς, που τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 κάλυπτε για λογαριασμό του περιοδικού το τζετ σετ του Παρισιού, ήθελε πάντα να τη γνωρίσει. Μια μέρα που είχαν φάει και πιει πολύ με έναν άγγλο φίλο που φιλοξενούσε, αποφάσισαν να της τηλεφωνήσουν. «Allo, oui?», απάντησε. Πάντα έτσι έλεγε όταν σήκωνε το τηλέφωνο. Είπαν τα ονόματά τους και λίγα λεπτά αργότερα τους άνοιξε την πόρτα. Μικροσκοπική, σε μπεζ και γκρι χρώματα, με ελάχιστο μεϊκάπ, έδινε την εντύπωση της διευθύντριας ενός οίκου υψηλής ραπτικής.
Τους οδήγησε στο σαλόνι και τους ετοίμασε ποτά, ουίσκι και κονιάκ. Μίλησαν για κανένα δεκαπεντάλεπτο περί παντός επιστητού κι ύστερα μπήκε στο θέμα: «Φαντάζομαι ότι θέλετε να δείτε μερικές jeunes filles». Ετσι αποκαλούσε τα κορίτσια ηλικίας 18 ώς 25 ετών. Εφυγε, και λίγη ώρα αργότερα επέστρεψε με δύο πανύψηλα κορίτσια. Η μία ήταν ξανθιά. «Αυτή είναι η Εύα από την Αυστρία. Σπουδάζει ζωγραφική». Η άλλη ήταν μελαχρινή. «Αυτή είναι η Κλάουντια από τη Γερμανία. Είναι χορεύτρια». Ο Αγγλος διάλεξε την ξανθιά. Κάθε υπνοδωμάτιο είχε το δικό του μπιντέ. Η συνεύρεση ήταν κάπως τυπική, αλλά ομολογουμένως υψηλής ποιότητας. Και ο συνολικός λογαριασμός ήταν 200 φράγκα. Για λόγους σύγκρισης, ένα κορίτσι από τη Rue Saint-Denis κόστιζε τότε 40 φράγκα.
«Για δύο πράγματα μόνο πληρώνει ο κόσμος, το φαΐ και το σεξ» έλεγε η Μαντάμ Κλοντ, κατά κόσμον Φερνάντ Γκριντέ, που πέθανε πριν από δύο εβδομάδες στην Κυανή Ακτή σε ηλικία 92 ετών. Η ίδια έτρωγε ελάχιστα. Δεν έπινε ούτε κάπνιζε. Και μισούσε το σεξ. Οταν έγινε 40 ετών κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη και είπε: «Αηδία. Οι άνθρωποι άνω των 40 δεν πρέπει να κάνουν σεξ». Φαίνεται όμως ότι το απεχθανόταν από μικρή. Δύο φορές παντρεύτηκε και, σύμφωνα με δική της ομολογία, ήταν και οι δύο της γάμοι λευκοί. Αυτό δεν την εμπόδισε να γίνει η πιο διάσημη προαγωγός του κόσμου.
Από το πορνείο της πέρασαν οι μεγαλύτερες διασημότητες του πλανήτη. Ο Τζον Κένεντι, που ζήτησε μια κοπέλα σαν την Τζάκι, αλλά «πιο καυτή». Ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας, που οι απαιτήσεις τους (;) έκαναν τη Μαντάμ Κλοντ να κοκκινίσει. Ο Μαρκ Σαγκάλ, που χάριζε στα κορίτσια γυμνά τους σκίτσα ανεκτίμητης αξίας. Ο Τζάνι Ανιέλι, που ύστερα από ένα όργιο πήρε μαζί του όλη την ομάδα στη Μασαχουσέτη. Ο Σάχης, ο Μοσέ Νταγιάν, ο Ντε Γκολ, ο Πομπιντού, ο Καντάφι, ο Μάρλον Μπράντο και ο Ρεξ Χάρισον. Ακόμη κι η CIA λέγεται ότι κατέφυγε στις υπηρεσίες της για να κρατά ψηλά το ηθικό στη διάρκεια των ειρηνευτικών συνομιλιών του Παρισιού.
Ολοι αυτοί οι άνθρωποι, που μπορούσαν να έχουν οτιδήποτε στη ζωή τους, δεν πλήρωναν τη Μαντάμ Κλοντ για το σεξ. Την πλήρωναν για την εμπειρία.
Από πού ξεκίνησε η γυναίκα που μπορούσε να εκτοπίσει σε μια παρέα, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ακόμη και την Μπριζίτ Μπαρντό; Κανείς δεν ξέρει. Η ίδια έλεγε ότι πουλούσε πόρτα πόρτα τη Βίβλο. Σε μια βιογραφία της που εκδόθηκε στη Γαλλία το 1994 με τίτλο «Madam», αναφέρεται ότι γεννήθηκε στην Κοιλάδα του Λίγηρα, πως μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι όπου έδωσε όρκο αγνότητας και ότι για την αντιστασιακή της δράση στον Πόλεμο κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Είχε μάλιστα χαραγμένο και τον αριθμό της στο μπράτσο. Ψέματα, όλα ψέματα, ισχυρίστηκαν οι συντελεστές ενός ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε το 2010 από τη γαλλική τηλεόραση. Ολα από το μυαλό της τα ‘βγαλε. Αλλά ο διαβόητος πλεϊμπόι Τάκι (Θεοδωρακόπουλος), άλλος ένας από τους πιστούς της πελάτες, ισχυρίζεται ότι το τατουάζ το έχει δει με τα μάτια του.
Οταν έγινε πρόεδρος της Γαλλίας ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν και άρχισε να κυνηγά την πορνεία πολυτελείας, η Μαντάμ Κλοντ κατέφυγε στο Λος Αντζελες. Αλλά αισθανόταν πολύ μόνη. Το 1985, επί προεδρίας πλέον Φρανσουά Μιτεράν, ειδοποιήθηκε ότι μπορούσε να επιστρέψει. Συνελήφθη όμως για φοροδιαφυγή κι έμεινε στη φυλακή για τέσσερις μήνες.
Οταν αποφυλακίστηκε, έπιασε ένα διαμέρισμα στο Μαρέ και ξανάρχισε την παλιά της δουλειά. Αλλά έκανε ένα μοιραίο λάθος: απέρριψε μια μέρα μια υποψήφια επειδή ήταν 5 κιλά παχύτερη από το όριο που είχε θέσει. Η κοπέλα προσβλήθηκε και κατέφυγε στη Διεύθυνση κατά της Μαστροπείας. Δύο μήνες αργότερα η Μαντάμ Κλοντ ήταν και πάλι πίσω από τα κάγκελα. Η δίκη της χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο η σημαντικότερη μετά την υπόθεση Ντρέιφους. Αλλά η καταδίκη της ήταν συμβολική. Οταν βγήκε από τη φυλακή, την περίμενε ένα καινούργιο Φίατ, δώρο του Ανιέλι.
«Une femme terrible», έτσι τη χαρακτήρισε η Φρανσουάζ Φαμπιάν, που την υποδύθηκε σε μια ταινία του 1977. «Περιφρονούσε τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Εκείνοι ήταν πορτοφόλια. Εκείνες, τρύπες». Πέθανε μόνη, λίγοι φίλοι μόνο της τηλεφωνούσαν την Κυριακή, την πιο θλιβερή ημέρα της εβδομάδας. Το περιοδικό «Le Point» αναρωτήθηκε αν πήγε στον Παράδεισο. Ισως να πέρασε, κι αν είχε όμορφα κορίτσια να έμεινε. Η Μαντάμ Κλοντ ώς και τον Αγιο Πέτρο θα εκμαύλιζε.