«Πίστη, άλλοθι για εγκλήματα»

Μεσοπόλεμος στην Ευρώπη. Κρίση αξιών, υλική και πνευματική εξαθλίωση. Μια άνεργη γυναίκα, η Ελισάβετ, βάζει ενέχυρο το σώμα της στο κρατικό ανατομείο, προκειμένου να εξασφαλίσει μια άδεια πλασιέ για να δουλέψει. Είναι ο άξονας του έργου «Πίστη, αγάπη, ελπίδα» του Eντεν φον Χόρβατ που επέλεξε ο Ακύλλας Καραζήσης για την πρώτη του σκηνοθεσία στη Στέγη. Ενα έργο γραμμένο το 1932, το οποίο ο πολυτάλαντος ηθοποιός έχει ανακαλύψει πριν από είκοσι χρόνια στη μετάφραση του Βασίλη Παπαβασιλείου, ο οποίος είχε ανεβάσει την ομότιτλη παράσταση στο θέατρο Πορεία το 1989. «Εκείνα τα χρόνια ζούσα στη Γερμανία και δυστυχώς δεν την είχα δει, αλλά όταν επέστρεψα δύο χρόνια αργότερα, έμαθα τον απόηχό της. Τότε πήρα στα χέρια μου και το πρόγραμμα με τη μετάφραση του Βασίλη» λέει ο σκηνοθέτης στο «Νσυν». «Από τότε μου είχε εντυπωθεί, από τον τίτλο και το περιεχόμενό του, ως κάτι εξαιρετικό». Είναι λάθος να επιχειρήσουμε και σ’ αυτή την παράσταση τη σύνδεση με τη σημερινή εποχή; «Πρόκειται για ανθρώπους στον Μεσοπόλεμο που θα μπορούσαν να ζουν σε μια οποιαδήποτε κρίση, ακόμα και σήμερα. Ανθρωποι που προσπαθούν με απεγνωσμένο τρόπο να επιζήσουν με όλους και μέσα στους όρους ενός πολύ σκληρού καπιταλισμού» συνεχίζει. «Μιας σκληρής και απάνθρωπης κοινωνίας που έχει γνώμονα το απόλυτο κέρδος. Το ενδιαφέρον σε αυτό το έργο είναι ότι και η γλώσσα του είναι εξαιρετικά σκληρή. Μια γλώσσα που εκφράζει το κέρδος και το συμφέρον. Ολοι οι ήρωες μιλούν μόνο αυτή τη γλώσσα, όπως και εμείς μιλούμε σήμερα μόνο τη γλώσσα του κέρδους: σε τι χρησιμεύει κάτι και σε πόσα χρήματα μεταφράζεται αυτό που κάνουμε».

Ο ΤΙΤΛΟΣ. «Ο ίδιος ο συγγραφέας έχει πει ότι “έτσι θα μπορούσαν να τιτλοφορούνται όλα μου τα θεατρικά έργα, καθώς διαδραματίζονται σε καιρούς κατά τους οποίους το να πιστεύει, να αγαπάει και να ελπίζει κανείς είναι μια αναγκαία ουτοπία”. Προσωπικά, την πίστη δεν την έχω καθόλου ανάγκη. Την αγάπη και την ελπίδα, ναι. Με την πρώτη λέξη έχω εκ φύσεως μια αντιπάθεια. Πιστεύω ότι είναι υπεύθυνη για πολλά κακά. Και είναι λέξη – άλλοθι για εγκλήματα. Η αγάπη και η ελπίδα με την ανθρωπιστική έννοια βεβαίως, όχι με τη θρησκευτική – επειδή μέσα στα θρησκευτικά κείμενα είναι λέξεις απαράδεκτες. Ο τίτλος στο έργο, και αυτό είναι το ωραίο του, είναι απόλυτα ειρωνικός. Δεν υπάρχουν αυτές οι λέξεις μέσα στο κείμενο».

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ. «Οι άνθρωποι που διαλέγω να συνεργαστώ είναι πολύ δικοί μου και ελπίζω να είμαι και εγώ δικός τους. Συνεννοούμαι απολύτως και σε προσωπικό επίπεδο και στο επίπεδο της δουλειάς, είτε ξεκινώντας από τους συντελεστές – τον Κορνήλιο Σελαμσή, την Ιωάννα Τσάμη και τη Μαρία Πανουργιά – είτε συνεχίζοντας με τους ηθοποιούς, οι οποίοι βέβαια κρατάνε την παράσταση. Με όλους συνδέομαι προσωπικά πριν από αυτήν τη δουλειά».

INFO:
«Πίστη, αγάπη, ελπίδα» του Εντεν {LF}φον Χόρβατ, 19-30/12, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών – Μικρή Σκηνή (Συγγρού 107, τηλ. 210-9005.800) {LF}στις 21.00. Με τους Γ. Γλάστρα, {LF}Α. Καραζήση, Ευ. Καρακατσάνη, {LF}Σ. Κόκκαλη, Μ. Σκουλά κ.ά.